Biz de güzel şeyler yaşayacak mıyız?

Gizli Üye
Arkadaşlar etrafıma bakıyorum insanların sevgilisi var, arkadaşlıkları iyi, sürekli insanlarla beraberler hiçbirşeyi kaçırmıyolar her etkinliğe katılıyolar, kimisi üniversite okuyor kimisi çalışıyor ve mutlular gezmedikleri yer yok, aileleriyle ilişkilerinde gayet mutlulular. Bi de dönüp kendime bakıyorum üniversite mezunuyum üniversite hayatım iyi geçti mi hayır. Lise arkadaşlarımın hiçbiri ile görüşmüyorum görüştüğüm 2 kişi vardı onlar da çürük çıktılar. Kimse bana değer vermiyor üniversiteden arkadaşlarımın hiçbiri ile görüşmüyorum zaten uzaktayız diye ve hiçbiri ne arıyor ne soruyor bakıyorum insanlar çok mutlu. İş arıyorum bana uygun iş yok yaşadığım yerde hastanede iş bulamıyorum ailemle ilişkilerim kötü. Kötü bir ailede yetiştim babannem bizimle yaşıyor ve babam hiçbir zaman anneme değer vermedi ilk çocuk olduğum için çok üstüme düştüler her şeyi kısıtladılar özgüvensiz biri oldum konuşmaya korkar oldum iç hayal dünyamda yaşıyorum herşeyi sonra kendime diyorum ki bak insanlar gerçek hayatta yaşıyor 21 yaşına gelmişsin hayal dünyanda yaşıyorsun sonra üzülüyorum kendi kendime ağlıyorum. Belki bunu okumayacaksınız ama gerçekten böyle düşünüyorum. Millet küçük yaştan her yeri geziyor ben hiç bir yeri ne gezdim ne de gördüm. Üniversite bitti şimdi evin içindeyim ki evin içinde de rahat değilim babannem sürekli baykuş gibi bizi gözetliyor artık çok yoruldum sadece Allaha sığınıyorum babamla zaten konuşmuyoruz içimde o kadar büyük bir stres var ki size anlatamam... buraya kadar okuduğuysanız okuduğunuz için teşekkür ederim..
Biz de güzel şeyler yaşayacak mıyız?
11
4
Görüşünü yaz