Çok bunaldım. Artık inanmadığım bir dinin kurallarına göre yaşamaya dayanamıyorum. Biraz derdimi dinler misiniz?

Gizli Üye
Uzun yazacağım fakat okuyun lütfen. Babamdan nefret ediyorum ve ondan nefret ettiğim için çok üzgünüm. İşleri nefrete kadar getirdiği için ondan bir kez daha nefret ediyorum. Ben eskiden çok dindar bir kızdım. Allahı çok seviyordum. Canım istediğinde ibadet eder ve gözyaşlarına boğulurdum. Kapalıydım ve içimden daha çok kapanmak gelirdi. Ama o zamana kadar kuranın türkçe manasını hiç okumamıştım. Bir gün okumaya başladım ve okudum okudum okudum sonra bir ayet gördüm. Diyordu ki: ''kadınlarınıza söyleyin ki...'' işte o zaman sanki zihnimde bir deprem oldu. Çok sevdiğim allahın beni dışladığını ve benimle direkt konuşmadığını görmek beni çok yaraladı. Zamanla işler benim için daha da değişti ve başımı açtım. Değiştim. Babam benden hiç memnun değil ve beni ölesiye kısıtlıyor. Sadece evde oturmamı, temizlik yapmamı, eğlence olarak televizyon izlememi, he bir de okula gitme izni var. Bunları istiyor sadece benden. Arkadaşlarımla 2 saat dışarı çıkmak zehir oluyor. 158888 kez arıyor. Geldiğimde surat 5 karış. Sorular soruyor iğneleyici iğneleyici. Yıllardır denize girmedim. Girmeme izin vermiyor. Denizi o kadar özledim ki. Suyu tenimde hissetmeyi, yüzmeyi çok çok özledim. Evde bile sıfır kollu giydirmiyor. Beni edepsizlikle suçluyor. Onun inandığı her şeyden nefret ediyorum. Babamdan iğreniyorum.
Çok bunaldım. Artık inanmadığım bir dinin kurallarına göre yaşamaya dayanamıyorum. Biraz derdimi dinler misiniz?
11
3
Görüşünü yaz