Maskülen bir kadınım, ister istemez fazla samimi yaklaşıyorum. Ne yapmalıyım?

Gizli Üye
Kendimi bildim bileli 9 abimin arasında potansiyel erkek çocuğu gibi yetiştirildim, hatırlayabildiğim ilk zamanlara dönsem bile saçlarım ya kısa ya da 3 numaraydı ki hala öyle. Elimde top, kısa şortla mahalle aralarında koşturduğumu hatırlıyorum. Fiziksel olarak çekici bir insanım, ahım şahım bir güzelliğim olmasa da toplu yüz hatlarım var. Çocukken bana hiçbir problem teşkil etmeyen bu durum büyüdükçe bana dert olmaya başladı çünkü diğer kız çocukları gibi olamadım hiçbir zaman. Karşıma karşı cins ya da hemcinsim herhangi biri çıktığında beni bir kadın olarak göremiyor. Aile fertlerimin çoğunun emniyet teşkilatı olmasından dolayı da sert tavırlarla büyüdüm, kendi karakterime de ister istemez yansıdı. Sokakta görüldüğünde hiçkimsenin hoşlanmayacağı tavırlarım var, küfür etmek bunların başında geliyor. Oturmasını kalkmasını bilmediğimden değil, yeri geldiğinde gayet düzgün diksiyonlu ve çekici bir kadın olabiliyorum fakat günün 1 saati böyleysem 23 saati eşofmanlı ve bandanalı bir motorcuya dönüşüyorum. Kimse için değil, artık beni rahatsız eden bir durum olmaya başladı. Hakaret etmeyin lütfen, öneri istiyorum. Sizce bu konuda ne yapmalıyım?
Maskülen bir kadınım, ister istemez fazla samimi yaklaşıyorum. Ne yapmalıyım?
9
2
Görüşünü yaz