Okul yıllarınızda sizi sinir eden sürekli sizinle uğraşan ama herkesten daha çok sevdiğiniz biri var mıydı?

Benim vardı. Ortaokuldayken bir çocuk vardı. Okula başladığım seneden bitene kadar her gün benimle uğraşırdı. Sinir ederdi beni. Ama beni sevdiğinden böyle yaptığını bilirdim. Bir de tuhaf bir şey olurdu, hangi sınıfta olursak olalım, birbirimize uzak oturduğumuz halde, bakışlarımız hep kesişirdi. Bir türlü anlayamazdım. Bana mı bakıyordu yoksa tamamen tesadüf mü böyle oluyordu? Sınıfta bir tek benimle uğraşırdı. Her ne kadar beni sinir etse bir yandan hoşuma da giderdi bu durum. 8. Sınıfın sonuna geldiğimizde yani mezun olduğumuz da onu ağlarken gördüm. Ve ilk ve son olarak onunla orada sarılmıştık. Arada başka durumlarda vardı. Taşınma gibi. Okulun bitmesi beni çok üzmüştü. Ama kaderimde buraya geri dönmek varmış. Onunla lisede de aynı okuldaydık. Ama o artık tanıdığım sevdiğim insan değildi. Mezun olduğumuz gün gömleğime ;" RAMPALARIN USTAYIM, BAKIŞININ HASTAYIM" yazmıştı. İlk defa kendimi özel hissetmiştim. Çok güzel günlerdi. Aslında insan sevdiğine kızıyor, uğraşıyor. Ama ben hiç ondan emin olamadım. Beni sevmiş miydi yoksa sevmemiş miydi? O da onun boynuna ne diyim geçmiş zaman..

Sizinde var mı böyle anılarınız? Sizinde oldu mu sizi sinir eden birileri? Varsa anlatın lütfen ☺ Bekliyorum görüşlerinizi 😊
Okul yıllarınızda sizi sinir eden sürekli sizinle uğraşan ama herkesten daha çok sevdiğiniz biri var mıydı?
15
2
Görüşünü yaz