Parkta yalnız oturur musunuz? orda çocukluğunuz aklınıza gelir mi?

Parkta yalnız bir adam..
Parkta yalnız bir adam..
çocukluğu aklına gelmiş hüzünle..
çocuk cıvıltıları içinde..
kuşlar , ağaçlar birbiriyle raksederken..
o geçmişin muhasebesinde..

Gölgeler birbirini kovaladı..
Damdan bir peri çıktı..
uçtu havalandı gökyüzünde kayboldu..
Boğuk bir ses onu hayalinden uyandırdı..
simit yer misiniz? Şu karşıdaki beyamca yolladı..
Hafif bir tebessüm ve buruklukla teşekkür ederken..
gözlerinin dolmasına mani olamadı.. Çünkü o ilkokul öğretmeniydi.. Kendisini tanımadı..
not; şiirleştirilmiş halde paylaşmak istedim.. o yüzden kültür-sanat bölümünde paylaştım..
Parkta yalnız oturur musunuz? orda çocukluğunuz aklınıza gelir mi?
5
5
Görüşünü yaz