Travmatik İnsanlar Ve Asla Geçmeyecek Zorbalık Yaraları?

Gizli Üye
Buradaki kitleye baktığımda çoğunluğun hayatı berbat olan, Zorbalık kurbanı , Aile kurbanı ya da genel terimle ezik bir karakter olduğunu gördüm. Bende bu insanlardan biriyim ve geçmişte çok fazla istismara zorbalığa aile tarafından psikolojik şiddete maruz kalmış biri olarak şuanda başarısız bir insanım. Hala bu sorunları aşabilmiş değilim. Yaşadıklarımdan tamamen farklı bir şehirde yeni bir hayat kursamda aklımda hala o zamanların acısı var. Cadaloz ailemin bana yaptıkları çevremin bana yaptıkları hocaların vb aklıma geliyor ve kendime bunlara izin veren sendin diyip onlara olan öfkemle beraber duvarları yumruklarken buluyorum. Uzun uzun yazardım daha ama bir sözlükte gördüğüm birinin yazdığı yazı aklımdakileri birebir anlatıyor. Hemen onu bırakıyorum.:

Yaşı Geçkin Bir Abinin Travma Hakkında Yazdıkları
Biliyorum kısa bir yol arıyorsunuz burayı okuduğunuza göre. istiyorsunuz ki biri size kolay hiç olmadı net bir çözüm sunsun tıpkı kolay ve hızlı zayıflama taktiklerine ihtiyaç duyulduğu gibi.
maalesef öyle bir şey yok gençler çok üzgünüm. yaşadığınız travma neyle alakalı olursa olsun iz bırakıyor. siz atlattım, unuttum, başardım sanıyorsunuz ama o sinsi sinsi zihninizin bir köşesinde pusuya yatıyor.

İyilestiğinizi sansanız da bir gün mutlaka bir yerden aslında hala aynı kişi olduğunuzla yüzleşiyorsunuz.

Bu yaşıma kadar neler gördüm neler atlattım belli değil. kimi küçük kimi dev gibi taşıdığımı sandığım ama aslında altında ezildiğim neler yaşadım. belli bir yere kadar ulan bunca şey oldu ne kadar güçlüymüşüm bana mısın demedim derken kafayı kırma noktasına geldiğimi anlamamışım bile.

Geçen sene bu böyle olmaz deyip psikoloğa gittim. mucizevi bir şeyler bekliyorum. dinlesin, telkin etsin ve hopp ben iyileseyim. tabii ne oldu; oturdum ağzımı açıp 2 cümle kurduktan sonra tam 45 dakika boyunca ağladım. koskoca 40 yaşında iri yarı adam histeri krizi geçirir gibi ağladım. susmadım daha doğrusu susamadım.

En sonunda biraz sakinleşince kadın bana bu işin terapiyle olmayacağını derhal psikiyatriste gitmem gerektiğini uzun bir süre ilaç kullanıp yanına terapi almam gerektiğini söyledi.

Velhasıl gençler siz iyiyim sansanız da güçlü olsanız da kendinizi sanata, spora, doğaya, eşe dosta, müziğe meşrebinize göre iyi hissettiğiniz herhangi bir şeye verseniz de ol-mu-yor. o sinsi şeytan orada bekliyor. ıcten içe sizi gelecek için hazırlıyor. ve en beklemediğiniz anda içiniz çürüdüğü için yıkılıp kalıyorsunuz.

Bu yıkılma nasıl oluyor peki? ılla intihar mı mesela? değil tabii ki, yaşadığınız travmaya bağlı olarak değişkenlik gösteriyor. mesela benimkilerden biri sağlığı kaybetme. bir diğeri güvenlik sorunu. bir diğeri sevdiklerini kaybetme vs diye uzayıp gidiyor.
Güncellemeler:
6 ay
Hiçmiçözümyokpeki? belki yaşadığınız şeyi anında karşı atakla çözebilirsiniz ama çoğu şey sizin dışınızda geliştiği için yapabileceğiniz bir şey olmuyor. hani kişisel gelişim muhabbetlerinde çokça geçer; sorunu düşünün çözümünü de düşünün, başınıza gelirse o çözümü uygulayacağınızı bilmek sizi rahatlatır diye. martavalın önde gideni bence. aptal olun, cahil olun, okumayın, seyretmeyin, korktuğunuz her şeyden kaçının en garanti yolu bu. çocukken mutlu olmamızın sebebi de bu işte;bihaberolma
6 ay


''Evet bu arkadaş herşeyi özetlemiş. Bende bütün olanlara kendime ait şu sözle nokta koyuyorum.

''Hayat şu an değildir. Hatıralarımızla bir bütündür. Unutursan Ölürsün. Geçmişse Asla Geçmişte kalmaz''
Travmatik İnsanlar Ve Asla Geçmeyecek Zorbalık Yaraları?
0
1
Görüşünü yaz