Hastalığım yüzünden hiç arkadaşım yok?

Gizli Üye
Paranoid şizofreni hastasıyım. Bir süre klinikte tedavi gördüm. Krizlerim azalınca tedaviye evden devam etmeye başladım. İlaçlarla bastırdım da. Doktor ömür boyu benim hep bir yanımda bu hastalığın olacağını söylemişti. Bunun bende farkındayım. Ama o kadar yalnız bir insanım ki. Ailem dışında kimsem yok. Sırrımı anlatabileceğim biri yok mesela. Gerçi traji komik anlatacak bir sırrım bile yok. Önceden hastalığım sayesinde pek yalnız hissetmiyordum kendimi. Ama iyileştiğimi hissettikçe garip bi şekilde üzülüyorum. Çünkü o kadar yalnızım ki. Hastalığımı duyan kişiyle bi daha karşı karşıya gelemiyorum. Kaçıyorlar. Sanki adam öldürdüm. Sizce korkulacak bi insan mıyım? ya da ben ne yaptım da insanlar bana bu kadar ön yargılı yaklaşıyor?
Hastalığım yüzünden hiç arkadaşım yok?
11
2
Görüşünü yaz