Rezil Kepaze Umutsuz Vakanın Tekiyim?

Gizli Üye
Uzun bir yazı olacak şimdiden yazıyım zamanınız gitmesin.

Millet ben geçmişte çok ezilip aşağıladım dayak yedim dovuldum tokat yedim.
Vücuduma kızgın demir değdirdiler izi kaldı.
Okulda bu tasarımlarınla alay ettiler sana haddini bildirmişler diye.
Hep ezik görülsün hep kucuk düşünüodum ve daha kötüsü bunların sorumlusu benim.
Eger güçlü ve akilli olsaydım o insanların benle ezmesine izin vermezdim.
Kendimi geliştirirdim herseyi değiştirirsin ama olmadi.
Ne yaparsam yapayım beni kabul etmediler bus satten sonrada kabul etmeyecekler.
Liseden hiç arkadaşım yok aslında hic yakın arkadaşım yok.
Zaten geçmişte benle alay ediyorlardı onlarla arkadaş olamam.
Değişmek istedim hatta bazen başarılı oldum ama aklıma hep şunlar geldi.
Aklım bana "Sen daha dün dayak yiyip ağlıyorsun pısırık ezik iki alkış gördün diye biyerlerinmi kalktı "diye.
Başarıyı iktidarı kız ortamını vb kendime yakistiramiyorum.
Tabi bunu sadece ben değil çevredeki pek çok kişide söylüyor sen kimsin dünkü bebe diye.
Hatta bu geçmişimi başkalarına anlatıp beni o insanların gözünde kotu gösterdiler.
Bu ezik biz bunu dövüyoduk şöyle yapıyoduk vb diye.
Onlarda benimle takilmak istemiyor.
En yakın arkadaşımıda kaybettim bu yüzden.
O benim üstümdeki algıyı değiştirmeye çalıştı ama tepki görünce cevreden iste bu ezikle niye takılıyorsun diye.
Hani şöyle soyliyim hocalar bile benle t.. ak geçiyor.
Bana posta koyuyor.
Üstelik hicbir sebep yokken.
Neyse arkadaşıma bu ezikle ne takılıyorsun diyorlardı.
Onuda ezmeye başlamışlardı bunu kaldıramadı ayrılmak istediğini söyledi bende benim için hayatını mahvetme dedim.
Banada son kez öneride bulundu.
Dedi sen bence yurtdışına falan cik Bu halinle bırak şehri Türkiye den sana hayir gelmez elbet seni anlayacaklar.
Daha fazlada üzülmeni istemem dedi. Kendini değiştiremezsin belki ama değiştirmeye gerek yoktur.
Ya yurtdışına cik ya da git hickimsenin olmadığı bir yerden arsa kapat kulübe yap.
Başka türlü sana hayat yok gibi şeyler söyledi.
Ablamla Annem konuşurken duydum.
Ablam benim için bu çocuk inşaat mühendisi olamaz. Daha doğrusu olsa bile birşey olmaz kendini ifade edemiyor. Toplumdan dışlanmış soyutlanmış bir cocuk bu.
Doktor bile olsa birşey yapamaz diyor.
Ablam ben küçükken o zamanlar lisedeydi. Erkek arkadaşlarını eve getirirdi.
Ben küçüğüm tabi zaten baba sevgisi görmedim fazla.
Eve uğramazdı ilgilenmezdi fazla.
O yüzden böyle ezik büyüdüm galiba.
Zaten sonra boşandılar babam artık hiç var olmadi.
Dayılarım bana kizardi iste ablana niye sahip cikmiyorsun diye burnumdan getirirdi.
Ne yapabilirim silah mı sıkıyım
Zaten ablamda beni ezik goruyor.
Babam birleşmesinde bana keşke bana çekseydin kabadayı olurdun ama en azından güçlü çevresi olan korkulan biri olurdun.
Böyle yalnızlık içinde kendine acıyan depresif pısırık ezik olmazdın diyor.
Arkadaşlar kimsem yok yapayalnızim artik.
Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum.
Rezil Kepaze Umutsuz Vakanın Tekiyim?
5
1
Görüşünü yaz