Sizce kendim olmak mı? Ciddi olmak mı?

alfacenturi
Yaşadığım garip bir durumu aktarmak istiyorum. Çevremdeki yakınlarımlaa konuştuğumda eğlenmek, güzel pozitif enerjiler vermek, onlarla bol bol gülmek, güldürmek isteyen biriyim. Bunu yaparken de espri mizah ve hafiften Charlie Chaplin gibi (saf, saftirik, sakar ) karakterine girdiğim oluyor. Bu içten gelen bir şey. Durduramıyorum. Ama ben bunu yaptığımda bırakın çevremdekileri sanki kendime saygımı da yitiriyorum. Içimde "şamata maskaralık" seven biri var. Ama yansıtmak ile yansıtmamak arasında sıkışmış durumdayım ve olmadığında gerçekten mutsuz hissediyorum :( Geçen bir hocamla (üniversite) online derste mic üzerinde konuştum. Gülmekten işi şakaya vurmaktan asıl derdimi anlatamamışım. 😂 Tekrar izleyince sesimin ne kadar çocuksu olduğunu, ne kadar saçmalamış olduğumu görünce "Millete rezil oldum" diye düşünmekten ziyade sanki kendime saygımı yitirdim bir an. Sonuçta ben 10 değil 21 yaşında biriyim. Sonra dedim ki "Belki de uzun zamandır hocanla birebir konuşma şansın" olmadığı içindir. Ama kendim olmak ile "ciddi olmak" arasında sıkışmış durumdayım diyebilirim :( Sizce ben ne yapabilirim?
Sizce kendim olmak mı? Ciddi olmak mı?
6
2
Görüşünü yaz