Çok mu garibim?

Gizli Üye
8. sınıftan beri ne zaman yalnız kalsam ağlasam abimi düşünürüm. Hiç kardeşim olmadı. 4 sene geçti, kime üzülsem onu düşünürüm, saçımı okşqdığını. Onunla konuşurum, genelde kendimle de konuşurum ama o farklı. Diyeceksiniz hayattakileri neden bu kadar sevmiyorsun. Ben bencil bir insanım sanırım, ya da onlar çok akıllı çünkü ben iki koşulda da üzülüyorum, düşünüp duruyorum. Nasıl olur da bu kadar gamsız davranabilir diyorum.
Arkadaşım da yok, sevgilim desen. Bilmiyorum sorun bende sanırım. Bu zamana kadar iyi biri olmaya çalıştım üzülmesinler diye uğraştım. Önemsiz hissetmesinler diye yaptıkları şeyi yapan olmadım.
Abim beni nefretsiz seven kişi. Bu yüzden onu düşünüyorum. Kimsenin düşüncesiyle bu çok saçma deyip unutacak değilim yazmak istedim sadece.
Buradaki sorum neden ben bu kadar naif davranmaya çalışıyorum. Ya da yaptığım kötülüğü göremeyecek kadar kör müyüm?
Güncellemeler:
30 gü
O var olmuş birisi değil.
Çok mu garibim?
2
3
Görüşünü yaz