İllaki duymamız mı gerek başkasından "İhtiyacım varsa sana, arkadaşız" sözünü?

"Maskeyi" tercih eder olduk zamanla..
"Maskeyi" tercih eder olduk zamanla..
17 Ekim 2020..
Bugün de dünden farksız yine. Her zamanki detaylar bıraktığım yerlerinde. Zihnim aynı yorgunluğa sahip, bedenim tahrip olmuş, gözlerimden uykusuz olduğum net şekilde anlaşılıyor..
Kahvemi yaptım her zamanki gibi bu sabah, aldım elime kalemimi ve geçtim geceden açık bıraktığım defterimin karşısına.
Telefonu içeride bırakmıştım; gelen mail ve mesajları okurken kahve yaptığım esnada.
"Evet, başlıyorum" dediğim sırada telefonum çaldı, odamdan duydum ve kalktım yerimden.
Arayan kişi, belki de aylardır konuşmadığım bir insandı.
"Nasılsın görüşmeyeli?" diyerek söze başladı kendisi. Klasik ufak bir sohbet, mecburi hal hatır sormalar...
İstemeden bekliyordum devamında bir istek, yeni bir talep..
5 dakikalık sohbet sonucunda beklediğim an geldi.
Aylardır "Nasılsın" sorusunu sormak aklına gelmeyen kişinin, bugün neden aradığını görmem uzun sürmedi..
Şaşırdım mı peki? Elbette ki hayır..
Tekrardan hatırladım başkalarının hayatında, onların işlerine yaradığın sürece varsın..
Tekrardan anladım.
Bıkar hale gelmedik mi artık bu yüzlerden? Biz insanları uzaklaştırdıkça hayatımızdan ve yine bizler onların yerine utanırken, nedir bu kendilerindeki yüzsüzlük?
İllaki duymamız mı gerek başkasından "İhtiyacım varsa sana, arkadaşız" sözünü?
3
0
Görüşünü yaz