Biri bana yol göstersin yaşamam için sebep yok?

Gizli Üye
Merhaba bugün içimi dökücek kimsem olmadığı icin buraya yazmaya ve ne denir bilmem ama tavsiye almaya geldim çocukluğumdan kalma sanırsam bu kadar mutsuz olmam Ben ailemle küçük bir şehirde yaşıyordum dar gelirli bir ailem var ama anne tarafımdaki herkes çok varlıklı Dedem herkesi okutmuş ve annem ortaokul çağındayken küçük teyzem büyük bir rahatsızlık geçirdiği dönemdeymiş bu sebeple annem okutulmamış tek maddiyatsız o kalmış ve çocukluğum onlarla geçti her hafta sonu anneannemlerde toplanırdık ve çocukkende ilk gençlik zamanlarımda da kuzenlerim beni istemezdi dayımlar yengemler olabilir hayat tarzlarımız çok ayrı beraber bir şey paylaşamazlar derler annem de konuşamazdı bile kaç kez anneannemlere onların arabasıyla gittiğimiz için yengelerimden kuzenlerimden azarlar işittik hep ağlayarak anne nolur gitmeyelim dedim ama hep zorla götürüldüm onlar çok güzel okullarda okudu bense kazandığım özel okula ailem tarafından gönderilmedim babama gelirsek annemi aldattı eve kaç kez icra getirdi benim biriktirdiğim paraları alıp dolandırıcı amcama yedirdi bunlardan bahsedebiliyırum sadece çünkü okul hayatı dışında hayatım yoktu annem bakkala çıkmama dahi izin vermezdi okulda tiyatro grubuna katıdlum lisede ondan habersiz çünkü hiçbir şeye izin yoktu çok iyi olduğum söylendi ve tiyatro oyunumuzu kaç kez sergiledik hocalarım beni kesinlikle konservatuara gitmem konusunda ısrar ettiler zaten özel okulu kazanıp gidemememden sonra ders çalışmayı tamamen olmasada büyük kısımda bırakmıstım bende buna karar verdim kuzenlerimin okulunda en son bir oyun sergiledik ve dayımlars söylemişler annem öğrendi okuldan almakla tehtid etti asla olmaz tiyatro grubundands çık diye artık tak etti bana ve bir gece yarısı bavulumla çıktım gidecek hiç bir yerim yoktu ama burdada kalamazdım tiyatro grubundan birini aradım durumu kafamda değiştirip annemler şehir dışında korkuyorum evde sizde kalabilirmiyim diyip gittim bir hafta sonra artık gitmem gerektiğini farkettim ve napacağımı bilmeden çıktım bir parka gittim oturdum tüm gün ağladım kendi kendime sonra mecbur döndüm eve napabbiirdimki kazandığım burstan biriktirdiğim tüm parayı babam harcamıstı barıncak bir yerim yoktu eve gidince annem babam ayrı ayrı dövdü beni ve o günden sonra tamamen küstüm hayata baştan sona bu anlattıklarım olalı iki yıl geçti 20yaşındayım okuldan da alındım ve şu an evde ek iş yaparak eve para getirmek dışında hiç bir şey yapmıyorum hayatım yok hayallerim yok imtihar etmemek için sebebim yok bana biri bir yol söyleşin çok düşündüm çok üzüldüm bir yol bulamıyorum çok uzun oldu umarım okuyan olur teşekkür ederim
Biri bana yol göstersin yaşamam için sebep yok?
18
3
Görüşünü yaz