Birini takıntı haline getirdiğiniz zamanlar oldu mu?

ВедьмакГеральт s
İkili ilişkilerimizde genelde olumsuz insanları ve yarattıkları negatifliği takıntı haline getirebilme potansiyelimiz bir hayli yüksek nedense. Tabii belirli kişisel olgunluğa erişmiş bireyler takıntılarını kenara bırakıyor ama bunun için hala yumuşak kalbe sahip olanlar ne yazık ki bu kadar başarılı değiller. Takıntı, hastalıklı bir ruh halinin karşınızdaki insanı metalaştırıp bütün yaşam felsefenize yaymanızla gerek onu elde edememek, gerekse size karşı tutumları neticesinde saplantıya dönüştürme halidir.

Takıntı haline getirilen insan kişisini hayat merkezinize alınca "ondan daha değerli bir şeyiniz olmadığınızı düşünüp, en değerli yerinizi onunla doldurduğunuzda" durum kaçınılmaz hal alıyor. Duygulara ve düşüncelere eşit şekilde dağılan bu psikolojik dermansızlık sizi dibe batırıyor. Siz o kişiyi kaybetme korkusuyla cebelleşirken kendi değerinizi de aynı oranda düşürüyorsunuz. Mücadele edebilmek ve bu hissiyattan kurtulabilmek için düşüncelerinizi ya kontrol etmeli ya da başka şeylerle uğraşarak içinizdeki bu amorf dürtünün uçup gitmesini beklemelisiniz. Şöyle bir gerçek var "o kişiyi önemseyip peşinden gitmek her zaman olmasa da çok yüksek bir yüzde ile sizi düz bir yola çıkarmayacaktır, aksine yoldan çıkaracaktır."
Birini takıntı haline getirdiğiniz zamanlar oldu mu?
İnsanları takıntı haline getirecek seviyede önemsiyor musunuz?
Birini takıntı haline getirdiğiniz zamanlar oldu mu?
60
21
Görüşünü yaz