Emanet gibi midir yaşam, yoksa biz mi bir yerlere ait olamıyoruz?

Araf gibidir nefes almak. Ölümle yaşam arasında gibi... başkasının hayatını izler gibi, orada misafir gibisindir. Boğazında ilmek ilmek hersey. Bu mutsuzluk değil. Bu huzursuzluk değil. Bu başka bambaşka... hergün misafir gibi yaşarsın evinde misal. Uyurken, uyanırken, yerken icerken, başın sıkıştığında ya da hastayken. Sığınacak kimsen yok gibi... peki neden emanet hisseder kisi kendini?
Emanet gibi midir yaşam, yoksa biz mi bir yerlere ait olamıyoruz?
Emanet gibi midir yaşam, yoksa biz mi bir yerlere ait olamıyoruz?
7
2
Görüşünü yaz