Sizin hiç savaş mağduru bir arkadaşınız oldu mu?

Gizli Üye
Sene 2006 ekim ayı ben ilkokul 3ncü sınıfa gidiyorum. Doğuştan kalp rahatsızlığım vardı. O yıl hastanede yatmam gerekiyordu. Küçücük bedenim çok savaş verdi çok şükür bugünlere gelebildim. Size canım arkadaşım surayyadan bahsetmek istiyorum. Biz surayya ile hastane tanıstık oda arkadaşımdı kendisi komşu ülke Iraktan gelmiş bir garip babasıyla. Annesi Amerikanın Irağı işgal ettiği zamanlarda şehit olmuş. Kendisi benden 2 yaş büyüktü. Ama sanki benden 2 yaş küçük gibiydi. Hastalığı benimkinden daha kötüymüş kalp damarları doğustan tersmis ve kalbi neredeyse bir kalp görevini görmüyormuş. Ama Allah ya o küçücük bedeni hayata tutunmuş. Cektigi onca acıya rağmen. Onun tek çaresizligi annesiz kalmasıymış. Anneme durup durup sarılırdı. Ben anne derdim oda benden duyup anneme anne derdi. Türkçe bilmiyordu ama benden duydugu herseyi söylüyordu. Ve benim demek istedigim herseyi anliyordu. Biz arkadaşız dedim sonsuza kadar benim annemde senin annen dedim. Adımı arkadaş sandı güldüm ona ben gülünce oda gülüyordu. Babasi cok mazlum birisiydi iceriye girmeye cekiniyordu. O baban mi dedigimde hayır o seninde baban dedi. Benden az çok ögrendigi türkçeyle. Ben o kadar ağladım ki. O kadar sevgiye muhtacti ki. Sevgiye karsilik vermek onun icin bir borc gibiydi. Ben büskivi yerdim onun ne oldugunu bilmiyordu çünkü hayatinda hic yememis onlardan hep calmislar verdim tadına baktı ve cok sevdi ve cok mutlu oldu. Onun yaşadiklarini hissettim. Hep hayati eksik yaşamiş en büyük eksikligıde annesi olmuş. Ve her müslumanlara yapilan savaşta aklıma canim arkadaşim geliyor. O yüzden elimden ne geliyorsa yapmak istiyorum. Kimse inandıgi din ugruna boyle zulum görmemeli. Onlara ön yargılı olanlar olduğunu duyuyorum ve üzüluyorum inanın o cocuk yaşinda bile yaşadıği acilari yüregimde hissettim. Bu bir gerçek hayat hikayesidir. Güzel yorumlarinizi bekliyorum. Sevgiler.
#katlimasessizkalma
Sizin hiç savaş mağduru bir arkadaşınız oldu mu?
2
0
Görüşünü yaz