Tez canlılık mı? Yetinmecilik, monotonluk mu ?

24 yaşındayım. Beynim çok hızlı çalışıyor. Herşey çabuk olsun istiyorum. Bazı eski arkadaşlarım çok hızlı yaşadı hata evlenenler bile oldu. Bense hem maddi engellerden ailevi engellerden vs istediğim hayatı yaşayamadım şu ana kadar. Benden sonra hayata atılan benden sonra iş güç- ortam sahibi olan bazı arkadaşlar atı alıp üsküdarı geçti, 3. 4. arabalarını aldılar ben yerimde saydım eski model bir arabam var. Bunu kabullenemiyorum. Hayatta hep olumsuzluklar beni buluyor. Bu da beni yavaşlatıp geride bıraktı. Hayat bana bu ketleri vururken ben tezcanlılığıma engel olamıyor, çoğu zaman geride kalmışlığımın farkına varıp bir adım atmak istiyorum. Nerden başlamalıyım? Kabullenmeci takılıp son birkaç sene kendimi dışa çok kapattım asosyal birine dönüştüm. Şimdi sosyal medyada ve reelde akranlarımı, eski arkadaşlarımı görünce garip hissediyorum. İstanbuldayım hiç de şaşaalı bir hayatım yok. Sıfırdan yeni bir hayat kurup yeni insanlarla mı tanışmalıyım yoksa uzun süredir ilgilenmediğim eskilerle mi tekrar samimileşmeliyim ? Tez canlılığıma engel olamıyorum ama yoksa bunun bir çaresini mi bulmalıyım..
Güncellemeler:
Depresif bir yazı olmuş... Ben bu değilim ama bu mevzuyu düşününce bu hale geliyorum

0|0
10

Senin görüşün var mı?

Kızlar Ne Diyor 1

  • Ne diyim ki bari senin olanla yetin bu kadar hırslanma tez canlılık degil bu

    0|0
    0|0

Erkekler Ne Diyor 0

Erkeklerden ilk görüşü sen paylaş ve
1 Xper puan fazladan kazan!

Yükleniyor...