_UnKNowNLoVe_

İlişki: İlişmiyorum kimseye

Hayatımdaki ilk sarsıntıda mesela insanlık için küçük, kendim için büyük bir şey keşfetmiştim: Tanrı’nın insana yaptığı en büyük iyilik alışmak/unutmak gibi bir mekanizmayı bünyeye koymasıydı. Yoksa olumlu ya da olumsuz ilk değişiklikte hepimiz birkaç gün içinde ölüp giderdik. Hava değişiminden, hayatımızdaki büyük travmalara, yaşadığımız şeyi ilk günkü gibi yaşamak çok yorucu olurdu. Aşkı bile! Yıllarca ilk günkü heyecanla yaşadığımızı düşünsenize, yemek yiyemiyor, uyuyamıyor, sürekli patlayacak gibi atıp duran bir kalple yaşıyoruz, birkaç aya kalp o tempoya dayanamazdı, biz de tık diye gidiverirdik alimallah. Yaradılışımız baştan sona adapte olmaya göre programlanmış bu yüzden. Organımızın biri çalışmıyorsa diğeri onun da görevini üstleniyor mesela, daha çok çalışıyor. Gözü görmeyenin duyma hissi gelişiyor, tek böbrek çalışmasa diğer böbrek iki böbreğin işini yapıyor, vücut, ısısı yükselince terleyip ısıyı normale döndürüyor, yaralar kapanıp gidiyor...

Şehir: Yurtdışı

146 SoruSordu
54 BencePaylaştı
2.446 GörüşEkledi

Son Paylaşımlar

Daha fazla detay görebilmek için kaydol ya da giriş yap

13.024 Xper puan
Moderasyon Başarı Oranı
Çok Süper Görüş Sayısı
YÜKLENİYOR...