Evliyim ve çocugum var. İlk aşkımı unutamıyorum?

Gizli Üye
Lütfen yanlış anlamayın kınamayın. Eski sevgilim, sevgili de denmez ya uzaktan uzağa birbirimizi severdik. Birileriyle haber gönderir bakışırdık filan. Evlendim yıllar geçti ama hiç atamadım kalbimden. 16 sene oldu görüşmeyeli. Görmeyeli hatta. Şimdi kader beni büyüdüğüm mahalleye geri getirdi. Bende şansımı denedim ona ulaştım. Asla seviyeyi aşmadan hal hatır sorduk. Aklımdan çıkaramadığımı vs söyledim biraz ikilemde kaldı, benimle konuşup konuşmama konusunda. Sen evlisin ve ben konuşmayı kendime yakıştıramıyorum dedi. Başkası olsa bu kadar dert etmezdim ama seninle görüşemem sen herkes gibi değilsin benim için dedi. O kadar kötü hissettim ki. Hem görüşme talep ettiğim için hem reddettiği için. Bu arada 10 dk olacak bir görüşmeydi. Ayaküstü. Ama vazgeçemiyorum. Gururuma dokunduğu halde, doğru olmadığını bildiğim halde vazgeçemiyorum. Onunla görüşmeye bu kadar yakınken tekrar kaybetmek zoruma gidiyor. O kadar stres yaptım ki bu konuyu geceleri mide agrısıyla uykudan uyanıyorum. Öyle derin bir ağrı ki. Öldürecek gibi. O an bile aklıma ilk gelen şey, ya onu bir kez görmeden ölürsem oluyor. Lütfen bana bişeyler söyleyin.
Güncellemeler:
1 ay
Sanırım kendi kendime vazgeçmeye çalışsam iyi olacak. Yine bana kalbime gömmek düşer...
Evliyim ve çocugum var. İlk aşkımı unutamıyorum?
9
1
Görüşünü yaz