Bi yol gösterin lütfen?

Gizli Üye
Nişanlım epilepsi hastası bugün evlerine gittim sadece ikimiz vardık ve 3 kere nöbet geçirdi o kadar korktum ki ne yapacağımı bilemedim ilk defa nöbet anına şahit oluyorum yalnız olmamız da ekstra korkuttu açıkçası çünkü hastalık hakkında pek bilgim yok ve bu kadar ağır olduğunu düşünmüyordum başını omzuma yaslamıştı ve film izliyorduk bir anda bakışlarını bi yere sabitledi ağzı yamuldu ne olduğunu anlayamadan kasılıp titremeye ağzından salya köpük gibi şeyler çıkarmaya başladı sarılıp sakinleştirmekten başka hiç bişey yapamadım çok panikledim kasılması durduktan sonra yaklaşık bi yarım saat kendine gelmedi uyudu mu bayıldı mı anlamadım kolonyayla avuç içini falan ovuşturdum yatağına götürdüm daha sonra annesini aradım ama kendisi hemşire olduğu için gelemedi yanında kalmamı rica etti nöbetleri aynı şekilde 2 kere daha yaklaşık 2-3 saat arayla tekrarladı uyanınca da kendinde değil gibiydi bayık bakıyordu sanki başka bi alemdeymiş gibi yemeğini suyunu bile ben yardımcı olmadan yiyip içemedi ve tüm bunlar olurken ben yanında olmaktan başka hiç bişey yapamadım kendimi çok çaresiz hissettim canımdan can gitti resmen çok çok seviyorum ama bir ömür böyle geçer mi onu böyle görmeye dayanabilir miyim bilmiyorum:(
Güncellemeler:
4 ay
...
Bi yol gösterin lütfen?
3
4
Görüşünü yaz