Eski olayları hatırlayıp insanlardan daha çok nefret ediyorum. Normal mi?

Okul hayatımın ilk yılı çok normaldi. derse katılırdım, arkadaşlarım vardı. sonra hoca yerimi değiştirdi.(çok konuşuyorum diye) yanımdaki çok sessizdi. hiç konuşmazdı. sonra onunla kanka olduk. herkes sessiz diyordu bana (bunun sebebi sadece kankam değildi. ailem ile de sorunlarım vardı) Sonra sakat sınıf arkadaşlarım ben herhangi bir şey dediğimde '' oooooo x konuştuuu!, sen konuşabiliyomuydun ya hohohoho'' demeye başladılar.(burada x ben oluyorum). halbuki gayet normal bir şekilde beni ilgilendiren, saçma olmayan konularda ben de sohbete katılırdım. ortaokula geçtik hala bunların aynısını söylemeye devam etmişlerdi.
bu olayların üstünden o kadar yıl geçti ama onlara nefretim geçmedi. şu an bunu yazarken bile sinirlendim. ya daha ortaokul çağındaki çocuk bu kadar kötü olabilir mi? Şeytan hepsi, şeytan! Büyüdüler şu an ama bana yaptıklarını unutup gittiler. Ama ben onlardan nefret etmeye devam ediorum. Çok kinci biriyim, evet.. Ya ne yapayım? unutuyum mu hepsini?
Biri bişey desin sinirden ölcemm...


0|0
0|2

Erkekler Ne Diyor 2

  • işte aile bizlerin ilk öğretmenleridir. nasıl yetiştirirlerse o bu şekilde gider de gider. kimisi melek yetiştirir kimisi de duygusuz acı veren konuştu mu sinir bozan seneler geçse de unutturmayan şeytan yetiştirir. unutmak elindeyse unut tabii ki. ha yok beceremedim unutmayı diyorsan da melisa çayı iç bir tane :D

    1|0
    0|0
  • Bende cok sinirliyim okulla alakali binlerce seye.. ama sen bu konuyu pas gec onemsiz cunku

    1|0
    0|0

Kızlar Ne Diyor 0

Kızlar görüş yazmamış.

Yükleniyor...