Sevgi nedir, insan gerçekten karşılıksız sevebilir mi?

Ne kadar absürt değil mi, istenmemek...
Yani, kendi kanından biri tarafından kabul edilmemek daha doğrusu reddedilmek.
Ne kadar ilginçtir ki, "bu defa kimse kıramayacak o masum kalbimi", artık güçlüyüm, "artık
kimsenin beni incitmesine izin vermeyeceğim" desen de her nasılsa o kalp bir şekilde kırılıyor. Başını koyduğun yastığın, sarıldığın yorganın bile senin olmadığını hissetiriyor insana. Yıllardır
kaldığın o evin bir yabancısı oluyorsun aniden. Çünkü yıllardır "evim" dediğin yer aslında senin
için 4 duvar arasında bir barınakmış, yeni anlıyorsun.
Ne kadar acı...
Bana göre hayatta her şey çıkar ilişkisi adı altında gerçekleşir, istisnalar var mıdır? evet
vardır. Ancak her zaman bir şeyler istemek için bir şeyler vermeniz gerekir. Bu hep böyle
olmuştur.
"Ya aile, annen baban seni karşılıksız sever, bu gerçek sevgi değil mi?" diyeceksiniz şimdi,
anneniz ya da babanızın sizi sevmesinin tek nedeni anneniz ya da babanız olduğundandır. Yani
aslında bu taşıması gereken bir yüktür, hayatı boyunca rol yapar, sizi sevdiğini söyler,
incinmemeniz için elinden geleni yapar. Ama sonra, bir anda, bir anda farkına varır ki "neden
sevmeliyim", "neden yapmalıyım", "neden" sorusunu kendisine sormasıyla o yapay sevgi bulutu bir
anda dağılıverir.

Belki ilk doğduğunuzda sevilmişsinizdir, yani gerçek anlamda, karşılıksız olarak..
Ama bu sevgi giderek kaybolur, buna hayvanlardan da örnek verebiliriz. Hiçbir hayvan
çoçuğunu/çocuklarını hayatı boyunca korumaz, kollamaz, sevmez (?). Gerçi sevdiğinden de
şüpheliyim, aslında bence tüm bunlar içgüdüden ibaret. O an olması gereken odur sadece, yani
içgüdüsel olarak sizi belli bir yaşa kadar koruyup kollar, sonuçta içgüdüsü bunun böyle olması
gerektiğini idrak etmesini sağlamıştır.

Güncellemeler:
3ay Bugün, son 1 yıldır sancılarını hissettiğim, hatta "tamam, eminim artık" dediğim gerçekle
yüzleştim. Annem dediğim kadın beni istemiyordu, acı ama gerçek... Durum buydu.
Anlık patlama yaşadım, yani doğal olarak ancak sanırım rol yaptım. Yani aslında tam olarak bir
gün, bir gün annemin kendisine "onu neden sevmeliyim, neden yapmalıyım" sorusunu soracağını
biliyordum.
İnsan öylesine duygusal bir canlı ki, kabul etmek istemesem de, duygulara inanmasam da sanırım
gerçek bu. Açıkçası ona kızmıyo
3ay Bugün, son 1 yıldır sancılarını hissettiğim, hatta "tamam, eminim artık" dediğim gerçekle
yüzleştim. Annem dediğim kadın beni istemiyordu, acı ama gerçek... Durum buydu.
Anlık patlama yaşadım, yani doğal olarak ancak sanırım rol yaptım. Yani aslında tam olarak bir
gün, bir gün annemin kendisine "onu neden sevmeliyim, neden yapmalıyım" sorusunu soracağını
biliyordum.
İnsan öylesine duygusal bir canlı ki, kabul etmek istemesem de, duygulara inanmasam da sanırım
gerçek bu.

0|0
1|1

Kızlar Ne Diyor 1

  • Sever tabiki

    0|0
    0|0

Erkekler Ne Diyor 1

  • Bende karşılıksız seviyorum birini, insan değil fakat.

    0|0
    0|0
Yükleniyor...