Kendini savunamamak konusunda ne düşünüyorsunuz?

Bazı zamanlarda kendimi savunamıyorum. Özellikle geçmişe baktıgımda ya da yakın gecmıs de olabilir, daha çok farkediyorum aslında o an cevabını vermelıydım uyarmalıydım dıyorum. O an haklı oldugumu düşünsem de emin olamıyorum haklılıgımdan. Tecrübe kazanmadan ortamı tanımadan yorum yapıp aptal, toy görünmek boş konusmak istemediğimden susuyorum. Örneğin öğrencilik yıllarımda hocalarıma ya da benden büyük öğrencilere birsey demezdim, ya da şu an iş hayatına yeni atıldım bu yıl, begenmedıgım saçma buldugum durumlar olsa da veya bana kişisel olarak can sıkıcı gereksiz birsey soylendıgınde sadece muhatap olmamayı, duymamayı seçiyorum. Çünkü sonrasında bir bildiği vardır benden daha cok görmüş gecirmiştir diye içimden düşünüyorum. Kişisel konularda ise gerginlik olmasın istiyorum, ortamda sorun çıkaran gibi görünmek de istemiyorum, laf sokmak yerine direkt öfkelenen biriyim çünkü. Karşımdakine uyup da karsılıklı olarak laf sokmak, moral bozmak da istemiyorum, basit geliyor.

Ancak bu durum beni içten içe sinirlendiyor. Çünkü agzı olan yorum yapıyor, hiç bir meziyeti olmayan insanlar kibirle kendi fikirlerini savnuyor dikte diyor vs bunları gördükçe aslında sinirleniyorum. Mantıklı olanı yapmak istiyorum bir yandan da üstünden zaman gecınce etraflıca görebiliyorum herseyı. Aslında demelıydim orda bişeyler diyorum. Her yaptıgım eylemin sonunda hem iyi hem kötü tarafları doğacak amma en azından orta karar bir seyler yapabilsem hatırladıgımda canım sıkılmasa diyorum.

Sizde durum nasıldır deneyimlerinizi paylasırsanız sevinirim?


0|1
2|1

Erkekler Ne Diyor 1

  • Kendini savunamamak değil ki ama bu. Etrafında gelişen olaylara karışmıyor gibi anladım ben. Ne etliye ne sütlüye dokunur hesabı. Biri canını sıktığında direkt olarak öfkelenip bunu belli ediyormuşsun zaten laf sokmak yerine, ee daha güzel değil mi? Bence gayet iyi niyetlisin, orda neden sessiz kaldım acaba diye sonradan dert edinme kendine..

    1|0
    0|0
    • öfkelenıp belli ettiğimde suclu görünen ben oluyorum ama

    • Hepsini Göster
    • şu aralar cok yalnız kaldım içime kapandım. iş ev arası mekik dokuyorum aylardır. boyle zamanlarda insan gecmişi daha cok düşünüyor sanırım. ben de senin gibi düşünüyorum. aslında benım gıbı düşündüğün için mutlu oldum. aslında bu kadar sessiz kalmazdım ama karsımdaki insan dedıklerımı anlayacak kapasıtede değil ondan konusmuyorum yıne de iste insan dusunuyor bazen. teşekkür ederim zaman ayırdıgın için.

    • Bende çekingenim senin gibi. Bir şey söyleyeceğim zaman ne gerek var deyip susarım. Hoşgörü yanım ağır basar ama asla iyi niyetimden ödün vermem bunun için. Konuşmaya değer insanlar değilse lüzumu yok zaten dil dökmenin. İçine atmak, böyle şeylere üzülmek bile zaten ne kadar duygusal olduğunun göstergesi. Başkalarını incitmekten çekinmen doğru olan davranış keza. Rica ederim, mutlu ol herkes bir değil bu hayatta :)

Kızlar Ne Diyor 2

  • Psikolaga gidip geçmişindeki buna sebepnolan olaylarin cozumuyle nu durumdan kurtulursun.. Ornegin aile çocuğun hayatinda çok önemlidir , eğer anne çocuğu baskalarinin yaninda hatalarini soyluyosa bu onda asagilanma duygusunu yasatiyo ve kabullenmiş basliyo ileriki yaşlarda karsilasrigi şeylere de kabullenisle yaklasiyo gibi.. yasadogin tramvalari bul ve onlari gör sonra iyi gelecektir sana :)

    0|0
    0|0
    • ailemle pek vakit gecıremedim aslında

  • insanlar sana bir şey söylerken düşünmüyorsa sen de cevap verirken düşünme, dayak yiyeceğini bilsen bile

    0|0
    0|0
Yükleniyor...