Çevremde anlayışlı insanlar yok ve ben gerçekten çok bunaldım. Siz olsanız ne yapardınız?

Ailem dışarı cıktıgım zaman onlardan izin almamı bekliyor. Bazen laf söylüyorlar cok gezdigim için. Bu ara spor amaçlı yürüyüslere cıkıyorum. Ailemle muhabbetim sıfır. Birlikte bir yerlere gitmiyoruz. Birlikte vakit gecirmiyoruz hatta yemegi bile birlikte yemiyoruz. Fakat aynı evde yasıyoruz. Benden 2 yaş büyük erkek kardesim var. Babam yok. Annem sürekli onunla ilgileniyor. Benim istedigim şeyleri o yaşıyor. Az önce yemedigim yemeklerin bulaşıklarını yıkadım. Yemedigim yemekleri yapıp sofrasını hazırlıyorum. Oturmadıgım ve dağıtmadığım odaları topluyorum. Üzerine bir de annemin dertlerini dinleyip hicbir derdimi anlatamıyorum dinlemiyorlar 4 aydır sevgilim var bundan haberleri yok mesela. Sevgilim olmasa gercekten hayat çok zor. Dertlerimi dinliyor sıkıldığımda geziyoruz benim isteklerimi yapıyor. Ailem için ne kadar çaba sarfedersem edeyim bir de üzerine hakaretler ediyorlar. Bana bağırıyorlar arkamdan konuşuyorlar. Bu durumda bana önerebileceginiz bir şey var mı? Siz olsanız ne yapardınız?


0|0
1|1

Erkekler Ne Diyor 1

  • Türk aile yapısında olan şeyler bunlar.. Takılacak bişey yok.. Sadece senin başında olan dermansız bir dert değil.. Anadolu'da yüzbinlerce kızın yaşadığı hayat bu..

    0|0
    0|0
    • Anadoluda değilim. Ebebveynlerim üniversite mezunu eğitimli kişiler.

Kızlar Ne Diyor 1

  • Allah sabırlar versin yetişkin birey olduğunu kendi payına düşen sorumluluğu evde yaptığını ve senin de bir hayatın olduğunu hatırlat ve kendini duygusal olarak yorma fiziksel yorulduğun yeter ruhsal mesafe koy araya annenin derdini dinleme sık sık moralim bozuluyor de arada anlatsın oğluna anlatsın ya da sen kendi mutluluğunu da düşün bence.

    0|0
    0|0
Yükleniyor...