Tedavi görmeyi düşünüyorum, ama sorunumun ne olduğunu tam olarak bilmiyorum?

Uzun uzun yazmak istiyorum... Okursanız sevinirim ve mutlu olurum. Başlıyorum. İçimde sürekli bir nefret ve öfke var. Çok çabuk parlıyorum... Bazen birilerine, çevreme zarar verme derecesine geliyor. Bazen de kendime öfkeleniyorum.. Kendime kızıyorum ve ailemi kendime yakın bulmuyorum... Onları bana karşı olan insanlar olarak görüyorum. Babama ve abime hiç ısınamadım zaten... Düşman olarak görüyorum... Sanırım çocukluktan beri eleştirilip küçük görülmenin zararları bunlar. Amcam beni ikinci çocuğum diye fazlalık olarak gördüler hep, istemediler. Babamı da anneme bu yüzden düşman ettiler. Babam hep annemi suçladı. Belki de benim doğmam suçtu diye düşünüyorum bazen. Keşke kafama sıksam da gitsem, kimin ne hali varsa görse. Böyle insanlarla bir arada yaşamak istemiyorum. İntihar etmeyi de düşündüm ama korktum açıkçası... Bilmiyorum ya, zihnim karmakarışık, paramparça sanki. Ne yapacağımı bilmiyorum.


0|0
0|1

Kızlar Ne Diyor 0

Kızlar görüş yazmamış.

Erkekler Ne Diyor 1

  • seni pskolog kurtarmaz
    onlarda sadece seni dinleyip sempatik bir şekilde yaklaşırlar
    gönlüne huzur verecek şey Namazdır
    2 ay namaz kıl dua et senden daha huzurlusu yok
    tüm bu düşünceleri unutacaksın bile

    0|0
    0|0
    • benim çok inançlı bir insan olduğum söylenemez. Ailem aşırı dindar değil, öyle de yetişmedim. Bunu söylemek, yani bilmiyorum utanılacak bir şey mi ki? Ama değilim yani. Daha önce çok sorguladım... Çelişkiler buldum kendimce... Onları yenebilirsem eğer, bir hoca bana güzelce izahat ederse ve ikna olursam tam olarak inanabilirim.

    • Hepsini Göster
    • ben teşekkür ederim kardeşim
      iyi günler

    • :D :D :D

Yükleniyor...