Çok büyük sorunlarım var nasıl halledebilirim?

Arkadaşlar kimine göre büyük kimine göre küçüktür ama size başlamadan şunu söyliyim beni çok yordu artık. belkide daha başlamadan pes ettim. şu an lise son öğrencisi 18 yaşında bir kardeşinizim. Çok uzatmadan yazmaya çalışıcam.
ben 6. sınıftayken (12 yaş) başka bir şehre taşındık babamın işi yüzünden.(6. sınıf bitti yazın)
o zamanlar ben daha çocuğum masum bir çocuk. Arkadaşlarımdan doğduğum hergün dışarıda olduğum arkadaşlarımla dostlarımla zaman geçirdiğim güldüğüm ağladığım yaşadığım hayattan koparıldım. Taşındıktan sonra 12 yaşıma girdikten birkaç ay sonra ergenlik başladı. Tipsiz çirkin biri olmuştum yüzüm yağlar vücudum kıllar büyüyordum ama bu şekilde olmamalıydı bu çok fazlaydı
Yeni geldiğim çevre beni böyle tanıdı. Küçük bir yer il ama çok küçük. İlk başlarda herşey normal gider sanıyordum aptaldım çocuksun. Herşey eskisi gibi devam eder sanmıştım ama çok yanılmışım. burayı insanları tanıdıkça eski yaşadığım yeri deli gibi özlemeye başladım. 7. sınıfa başladım burda.(hala da burdayım seneye ünide gidip kurtulucam burdan.)
7. ve 8. sınıf çok zordu. Hem fiziksel olarak hem psikolojik olarak psikolojimin %95i çöktü. Hazır değildim buna. Özgüvenim düştü aşağılandım dalga geçildim teklif ettiğim 2 kızda reddetti birtanesi herkese yaydı dalga geçti. kendimi öldürmek istedim ben neyken ne olmuştum yemin ederim yaşadıklarımı yaşasanız nasıl dayandı diye düşünürdünüz. yazmadığım zorla kendime unutturduğum binlerce şey var.10. sınıfta babam çenesinden vuruldu söylemeyi unuttum. her ne kadar sevmesemde bu taşınma olayı hayatımı s*ktikten sonra yinede baban ve unutuyosun olanları. çok korkmuştum kendime gelemedim 1-2 hafta. Bu arada bunu yapan da bir polis babam ayırmaya gittiği kavgada iş karakola gidince oros** çocuğu bir polis yüzünden ihmal sonucu vurulmuş (!) s**kerim ne demek lan ihmal. Neyseki birşey olmadı yoksa ne yapardım hayal bile edemiyorum.

Güncellemeler:
Sonraları pes etmeye başladım. yavaş yavaş bıraktım. Gücüm kalmamıştı artık. şu an yalnızım, mutsuzum, ve sadece öylece yaşıyorum. Arkadaş olarak iyi insanlar tanıdım umarım benim yaşadıklarımı yaşamazlar.
Kendimi ifade edemiyorum anlaşılmıyorum bundan nefret ediyorum.

Yinede tamamen çökmedim az da olsa ayaktayım. lise son oldum ve eğer ailem kabul ederse Tekirdağ daki ( eski şehrim) bir okula gidicem. buna herşeyden çok ihtiyacım var. kendime gelebilmek için buna çok ihtiyacım var.

0|0
1|1

Kızlar Ne Diyor 1

  • Hayatta herkesin kendine göre derdi sıkıntısı var.. başarabileceğine inanıyorsan yap kimseyi dinleme..

    0|1
    0|0

Erkekler Ne Diyor 1

  • İyi bir dost şart herkese şart hatta

    0|1
    0|0
Yükleniyor...