Artık evden biktim?

Aslında çok derdim var. Ama hayatım boyunca hepicime attım. Şöyle başlayım ben küçükken de iyi bir hayat geçirmedim. Görünüşte babam annem çok iyiler bize ne istesek alıyorlar. Ama annem okumamış kadının biri. Bana ergenligimi zehir etmişti. Ben sokakta az fazla seslendim duymadım diye iner herkesin iÇinde Dove dove eve sokardı beni. Sonra da babana söyleme diye tehdit ederdi. Zamanla değişti tabi daha da sevecen olmaya başladı. Ama çocuk kalbi unutmaz ya ben unutmadim. Ve hiç bir zaman adam akıllı arkadaşlık kuramadim. Hep eziklik vardı neden bilmiyorum. Birine Nasılsın demeye utanirdim. Sonra hayvanlar dostum oldular. ÇÜNKÜ kalbim kırılsa yanlarına giderdim asla bana zararvermezlerdi onlara yemek vermek onları izlemek moral verirdi bana. Sonra insanlar hakkımda pis demeye başlamışlar anneme. Kedi köpek sevip oksadigim için. Annem bunune için bile tehdit etti. Sonra o da alıştı hayvan sevgisini geçirdim ona da. Daha sonra babam değişti. Benim küçükken eli kesilse uzulecwgim babam şimdi ölse üzülmem dediğim biri oldu. Çünkü eski sevecenligi yoktu artık. Eve gelse konuşmak istesem dinlemedi hiç. Nasılsın desem cevap yok ben de mal gibi kahve ister misin çay işter misin. Ama telefonuna baktığımda başka insanlara balım canm kuşum dediğini gördüm bize hiç demedigi şeyler. İlgi istesem yok. Kilom var benim üzüldüm yedim çünkü inkar yok. Üzüldükce yedim iyice sistim. 5 gün ard arda kilom yüzünden ağlayarak softadan gonderdi beni. Artık hayvanlar dışında hiç bir insana acimiyorum biri ölse üzülemiyorum ama bir kopege kediye zarar gelsin kalbim acıyor. Ben artık ne yapmalıyım siz söyleyin lütfen?


0|0

Erkekler Ne Diyor 11

Kızlar Ne Diyor 2

Yükleniyor...