Bir insanın hayatı bu kadar mı berbat olur ya?

10 yaşıma kadar çorap bile giyememişim kendi başıma el ayak koordinasyon eksikliğim var mış annem hep sakat çolak eli tutmuyor falan tarzı aşağılardı beni.12 yaşımda sigaraya başladım artık evde dayanamıyorum balkondan atılan tv telefon falan sürekli bağırış çağırış kavga gürültü 12 yaşıma geldiğimde aşırı kilolu annesi babası yeni ayrılmış bir tiptim ben zaten hayatım kötü derken bir kızla tanıştım ve ilk aşkım dı bu kız benim kilolu olduğum için ayrıldı benden annem babam desen babam annemi öldürcek annem babamı aldatıyor. Dayanamadim ve intihar ettim hastanede açtım gözlerimi. Boyle başladı serüven önce esrar sonra extacy e başladım baya kilo verdim bu dertlerle uğraşırken bide jinekomasti sorunum çıktı hızlı kilo vermekten dolayı oluyormuş kadın gibi gögüslerim vardı lise çağında türlü alay konusu oldum sınıfta en son okulu da bıraktım şu an ne yapacağını bilmez vaziyette bir keşim spor yaptım jinekomasti geçti vücudum tipim gayet düzgün şu an hep baby face diyorlar kızlar var etrafımda ama hayattan zevk alamıyorum artık ne denediysem olmuyor 15 yaşımda annem postalandı evden babama da gitmedim babamı sevmiyorum hiç öleyim dedim ona gideceğime sokaklarda kaldım 2 ay falan çok zor şeyler yaşadım sokakta evsiz bir abim vardı 40 45 yaşlarında alkolikti en son kan kusmaya falan başladı hastaneye götürdüm siroz çıktı şu an evdeyim herşeyim var geldim 18 yaşıma ama hayatım gençliğim çocukluğum çok kötü geçti be abilerim ablalarım bir ara bir kızla tanıştım sokakta kaldığım dönem benden 2 yaş küçüktü kız zorla dudağıma yapışıyordu benden küçük diye elleyemiyordum hep iyi insanlar kötü hayatlar mi yaşar ve içimi ilk defa buraya döküyorum delirecektim yoksa sizi de üzersem bu yazıyla affedin beni.


0|0

Kızlar Ne Diyor 2

Erkekler Ne Diyor 0

Erkekler görüş yazmamış.

Yükleniyor...