Ailemden soğudum bu çok mu kötü?

19 yaşındayım ve kendimi bildim bileli sürekli kısıtlanıyorum. Sürekli eleştiriliyorum normal bir çocukluk ve ergenlik dönemide geçirmedim.Çok şükür başıma büyük bir sorun gelmedi ancak normalde büyümedim. Hep annemle babam düzelir beni anlarlar diye bekledim ama olmadı ve soğudum. Görünürde oldukça düzgün bir ailem var ama içinde öyle değil. En basit isteklerim ve sevdiğim şeyler bile hep eleştiri konusu olurdu. Bir süre sonrada küçük şeyler büyük şeylere dönüştü ve artık ailemle bir arada olmak istemiyorum.Üniversitedeyim arkadaşlarım eve gitmek için sabırsızlanıyor ben istemiyorum. Evden çıkınca daha çok mutlu oluyorum. Annem bana kızıyor -çok soğuksun vs- ama durduk yere böyle olmadım.
Ailem mesela göreve başlayınca yanında geliriz gibi şeyler söylüyorlar inanın istemiyorum. Yıllarca kısıtlanarak yaşadım ve bunlar bir sürü başka soruna sebep oldu şimdi birlikte yaşamayı niye isteyim ki

Güncellemeler:
niye cevap yazmıyorsunuz

0|0
14

Senin görüşün var mı?

Erkekler Ne Diyor 3

  • Peki kisitlamasalardi ne olurdu düşündün mu hiç?

    0|0
    0|0
    • çok daha mutlu bir çocukluk geçirebilirdim. Kendime geldiğimde nasıl geçtiğini bile anlamadığım bir ergenlik dönemim olmasındansa ve beraberinde kaybettiklerim şimdi çok daha iyi olabilirdim ama değilim kafamı bile yeni yeni toparlıyorum

Kızlar Ne Diyor 1

Yükleniyor...