Yine depresyona doğru gidiyorum.. Hayat beni neden bu kadar yalnızlığa itiyor?

Ne adam gibi arkadaşım var sık sık görülebileceğim ne de sevgiye olan hasretimi dindirecek bir sevgilim. Hastalandım, hor görüldüm, saçlarım beyazladı erken yaşta.. Hiçbir motivasyon kaynağım yok. Yaşıtlarım üniversiteye gidiyor, benden küçükler bile gittiler.. Ben iyi bir lise mezunu olmama rağmen hala gidemedim. Kafam çalışmadığından değil, hep engeller koydu hayat önüme.. Psikolojik hastalıklar geçirdim, aşık oldum cevap alamadım, yeni insanlarla tanışmak istedim ama olmadı. Annem istemedi kardeşlerimden bile ayrı kaldım. Babam anlamadı, kavga ettim onunla da görüşmüyorum. Kaldığım yer amcamın ofisi.. Her şeyden vazgeçtim, okuldan, işten, güçten, paradan.. Tek istediğim bana hem annelik hem arkadaşlık hem dostluk hem de hayat arkadaşlığı yapacak bir sevgili.. Ruhumu yalnızlığın, karanlığın soğukluğundan kurtarmak istiyorum, buna gerçekten muhtacım. Bunları bazılarına söylediğimde 'zamanı gelmemiştir' diyorlar. Ne kadar kolay değil mi iki kelimeyle teselli ettiklerini zannediyorlar. Soracağım şey sadece içinizden geçen zamanla ilgili, sizce ne zaman bu hayattan istediğim tek şeye kavuşurum?

Güncellemeler:
2 şey sormuş oldum, biri başlıktaki diğeri detaydaki. ikisine de cevap verebilirsiniz isterseniz.

0|0

Kızlar Ne Diyor 1

  • Ne hastası oldun saçların beyazladi geçmiş olsun

    0|0
    0|0
    • Psikiyatrik. Sıkıntılı dönemler geçirdim

    • Hepsini Göster
    • Siteye bakamadım ya kusura bakma. Gizliden çık da mesaj atayım

Erkekler Ne Diyor 1

  • Ben de operasyona doğru gidiyorsun diye okudum :)

    0|0
    0|0
Yükleniyor...