Annemle kavga etmekten bıktım usandım artık?

Merhaba, 21 yaşındayım ve başlıktada gördüğünüz gibi annemle son 3 yıldır -reşit olduğumdan itibaren- tartışmaya başladık. Normalde aramız o kadar iyiydi ki birden bire annemin psikolojisi bozuldu, kavga çıkartmaya yer aradı, hiçbir şey yapmadığım halde bana laf atmaya uğraştı. İlk başlarda olur böyle şeyler biraz sabır dedim ve yine annemle iyi olmaya çalıştım, gayret ettim cidden.

Elinden tuttum, sarıldım, onu iyi hissettirmek için yemin ederim elimden gelenin en iyisini yapmaya çalıştım. Dediklerine hiç bir şey demedim sadece sustum ve sabır dedim. Ama her insanın bir sınırı vardır değil mi? Bardağı taşıran son nokta buydu işte anlatıyorum.

Annem yine kavga çıkartmaya çalışıyordu ama ben hiç bir şey demiyordum. Sonuçta annem.

Geldim yanına tam sarılıyordum ki bana öyle bir tokat attı ki ne yapacağımı şaşırmış sadece burnumdan gelen kana odaklanmıştım. Ve işte o anda annemin yüzündeki gülümsemeyi görmeliydiniz. Yemin ederim öyle bir gülüştü ki görseniz tiksinirdiniz.

O günden sonra annemle konuşmadım, sustum, arkadaş ortamım bozuldu, derdimi anlatacak kimsem kalmadı. Bunları buraya yazmamın sebebide buydu.

Bu olaylardan sonra içine kapanık bir kız oldum, Allah'tan başka kimsem kalmamıştı yanımda. Zaten annem ile babam ayrı.

Bunların üstüne anneannem vefat etti, benide çok severdi, perişan oldum. Kuş beslemeye başladım, yanıma arkadaş aldım. Herşeyi ile ilgileniyorum, en azından kafam dağılmış oldu.

Kalacak bir yerim de yok, annem ile yaşıyoruz ama günde yüzünü en fazla bir kere görüyorum zaten.

Düşünemiyorum bile her şeyi nasıl yoluna koyacağım, beynim durdu resmen..

Ne yapacağım ben? Yardım ederseniz çok mutlu olurum cidden.


0|0
88

Senin görüşün var mı?

Erkekler Ne Diyor 7

Kızlar Ne Diyor 7

Yükleniyor...