Sizinde umudunuzu yitirdiğiniz zamanlar oldu mu?

Eskiden 5 vakit namazımı kılar, orucumu tutar,çok aşırı sinirlendiğimde dahil insanoğludur hata yapar diyip sabrederdim. En küçük argo kelimede dahil utanır,çekinir ayıplardım. Bir tek sigara içene bile kızar boş insan olduğunu düşünürdüm.2-3 yıl boyunca ne istediysem hep Allah'tan istedim. Duamı, tövbemi eksik etmedim.Çok zor durumlarda kaldım ve tek dayanağım Allah'tı. herşeyi yapmama rağmen tek istediğim bu zor durumlarımdan biraz olsun kurtulmak, biraz olsun rahatlamaktı.. Bu istediğim yapılamayacak kadar büyük birşeyde değildi. O halde dualarım kabul olmadı hiç. Bende namazı, orucu herşeyi boşladım. sigarayada başladım. daha sonra ne dünyayı ne ahireti umursamadım. yavaş yavaş ahlak anlayışımda değişmeye başladı, eskisi gibi herşeye utanmaz oldum.. Eğer o en küçük isteklerimden sadece birisi bile olsaydı bu hale gelmezdim. İsyan etmiyorum sadece umursamazlık vücut buldu karakterimde. hadi bugün kıyamet kopuyor deseler ben zaten çoktan ölmüşüm kıyamet benim için bir değişiklik olmayacak derim. Beni öldürmeyle tehdit etseler öldürebilirsin izin veriyorum, hatta öldürmeni istiyorum yeter artık benimde burama kadar geldi zaten derim. Onca acı, sıkıntı, dert adamı bu hale getiriyor. En güçlü insan bile bir yere kadar sabredebiliyor. Herkesin taşıyabileceği bir yük vardır. Bu yükten fazlasını atarsanız tepesine elbette yıkılır, hüsran olur. Bu vakitten sonrada bir daha eskisi kadar inançlı, imanlı olabileceğimi zannetmiyorum. Benim gibi tertemiz kalabilmiş bir insana dahi bunca sıkıntıları yüklüyorsa Allah;elbette kendi yarattığındanda kendisi sorumludur, sonuçlarınada kızmaması lazım. ben böyle düşünüyorum. Peki siz ne düşünüyorsunuz?


0|0
45

Senin görüşün var mı?

Kızlar Ne Diyor 3

Erkekler Ne Diyor 4

Yükleniyor...