arkadaşlar ben akrabalarımı , ailemi ve yakınlarıma birşey olunca üzülmüyorum. Örneğin aileme yaşadığım sıkıntıları anlatamıyorum , çekiniyorum. onları kendime yakın görmüyorum. hatta bir dayım vardı. kalp krizinden hayatını kaybetmişti sanırım. sadece onun cenazesini hatırlıyorum. herkes ağlıyordu. ben ağlamıyordum ve hiçbirşey hisetmiyordum. ne mutluydum ne de üzgün. ölümünü normal bulmuştum. hiçte üzülmedim. babaannemde ölmüştü. üzülmedim hiç bir zaman ölümlerine. kim öldüyse üzülmedim. hiçbirşey hisetmedim. onları hiçbirzaman düşünmedim ve önemsemedim. herkes ellerini açmış dua ediyordu ona. bende açtım yalandan. ama dua etmedim. rol yaptım. kendimede dua etmedim. ne biliyim ya birşey hissetmedim. tanımadığım insanları kendime daha yakın hissediyorum. örneğin sanaldan tanıştığım birisi ölse ağlarım onu kendime daha yakın hissederdim. değeri oluyor bende sanalda olanların. eğer Şu an sevdiğim bir arkadaşım hatta fazla tanımadığım ve görmediğim biri ölse ağlarım cidden ona yaptığım hataları düşünüp azab çekerim... ama ailemden biri , akrabalarımdan birine birşey olsa hiçbirşey hissetmem. Onlara gerçek benliğimi gösteremiyorum. Onlarla samimi değilim nedense. sanaldaki tanıştığım insanlar ölse , veya hayran olduğum , görmediğim , azda olsa tanıdığım biri ölse yıllardır kendime gelemem. onu özlerim. onu isterim. ona dokunmak isterim... anormal miyim?


0|2
1|4

En İyi Erkek Görüşü

  • sen amaormalinde ötesindesin

    1|0
    0|0

En İyi Kız Görüşü

  • aynı durumdayız :( :(

    1|0
    0|0
    • neden acaba :( :(

    • Hepsini Göster
    • geçmiş olsun :(

    • sağol

Erkekler Ne Diyor 3

  • A normal dışı bir şeysin

    1|0
    0|0
  • Ayni ben. Yemin ediyorum

    1|0
    0|0
  • Sahip olduklarının değil sahip olamadıklarının kıymetini biliyorsun demekki. Bence çok nankörsün

    1|0
    0|0

Kızlar Ne Diyor 0

Kızlardan En İyi Görüş seçilmiş!

Yükleniyor...