Bir Küçük Çilekli Şekerin Hikâyesi

Selamlar Öncelikle bu benim ilk bencem ve bence yazmadan önce bence nasıl olur kısaslarına filan birazcık baktım ilk belki de en önemli şart orijinal olması. Madem orijinal olacak o zaman bende ilkyazı olarak anılarımdan birini yazmak istedim anılardan daha orijinal ne olabilir ki? Bu yazıyı yazdığım akşamın gündüzünde olan bir anımı anlatmak istiyorum.

Bendeniz işim ve bulunduğum yer gereği Suriyelilerin barındığı kamplara sık sık ziyaretler gerçekleştiririz

Eksiklikleri ihtiyaçları sorunları tespit edip gerekli mercilere iletiriz. Gaziantep’in Nizip ilçesindeki çadır kente gitmiştik kış iyice bastırmadan önce son eksiklikleri görmek için.

Kampı gezdik pek çok mülteci ile konuştuk günün büyük çoğunluğunu kampta geçirdik. Kampın tam ortası bir meydan gibi boş toplanma alanı gibi yemek filan orada dağıtılıyor tıbbı yardım orada yönetim yeri orada. Biz dışarıda yani o meydanda kampın yetkilileri ile küçük çaplı bir toplantı halindeydik. Dışarıda olsun istedik gözden kaçan veya unuttuğumuz bir şey varsa görebilmek için. Meydan nispeten geniş olduğundan çocukların oyun alanı da oradaydı etrafımızda çocuklar koşturuyordu. Bizde konuşa konuşa yürürken birden bir çocuk ile çarpıştım. Çocuğa bir şey oldu korkusuyla baktım düşmüş dizleri ve elleri toprağa bulanmıştı. Benimle göz göze gelince birden çocuk çok korktu ve ağlamaya başladı. Diğer çocuklar hemen dağıldı kaçtı çocuğun ağlamasını duyan Suriyeliler çadırlarından dışarıya baktılar ama hiç kimse yanımıza yaklaşmıyor. Dışarıdan gelmişim 3-4 ayda 1 filan geliyorum ve kamp yetkilileri ile konuşup gidiyorum. Ben gittikten sonra kampta huzursuzluk çıkaranlar atılıyor yerine yenileri geliyor veya kendisi kampta olup da ailesi bulunamayan birilerinin ailesi geliyor filan. Yani beni önemli biri sanıyorlar daha doğrusu bir nevi kurtarıcı gibi görenler bile var. Lakin ben sadece bir memurum ve elimden çoğu zaman bir şey gelmemesi beni o kamplara her gidişimde yıkıyor.

O an çocuk yerde ağlarken kamptakiler bize bakarken öyle bir andı ki kendimi böyle yerin dibine girmiş gibi hissetim. O an 1 saniye bile sürmedi hemen ben de yere eğildim. Çocuğun bir şeyi var mı diye bakmaya neyse ki sadece üstü birazcık tozlanmıştı hemen çocuğu ayağa kaldırıp tozları silkeleyip çantama baktım. Bayramdan kalma 1 tane çilekli yumuşak şeker buldum. Kafamı çantamdan kaldırdım çocuk karşımda korkudan hala titriyor yanlış bir şey yaptığını ve benim onu göndereceğimi filan sanıyor. Avucumu açtım ve şekeri ona doğru uzattım. Şekeri görünce şöyle bir afalladı. Şeker bulamadığından değil kampta çocuklara oyuncaklar şekerler filan dağıtılıyor zaten. O şekeri benim uzatmama şaşırdı Arapça bilmiyorum iletişimimiz yok ama şekeri görünce ona bir şey yapmayacağımı anladı. Şekeri aldı yüzünde o korku bir anda öyle büyük bir mutluluğa dönüştü ki anlatmam imkânsız. Yüzüme baktı gülümsedi ve koşarak çadırına doğru gitti.

Bende yerden kalktım yetkililere döndüm. Bu çocuk benden neden korktu sadece çarpıştık dedim. O kamp bazen karışır aileler arası kavgalar filan çıkar o yüzden sürekli birileri atılır birileri gelir ve o kavgalar esnasında da müdahale sert olur ayırmak için. Suriyeliler kendi aralarında kavga ettiklerinde bile öldüresiye kavga ediyorlar ve ayırmak için çoğu zaman zor kullanmak gerekiyor tabii bu kargaşada çocuklar korkuyor dediler. Düşündüm büyüklerin çıkardığı kavgalarda savaşlarda hep en çok zararı çocuklar görüyor ama ben o gün orada en azından 1 çocuğu güldürmüştüm yani görev tamamlandı. Onlar için bir şeyler yapmak istiyorum kampları daha yaşanılabilir kılmak için çalışıyoruz ancak yaptığım hiçbir çalışma o bir küçük çilekli yumuşak şeker kadar tatmin etmemişti beni.


0|0
0|2

Senin görüşün nedir?

0/2000

Gönder

Erkekler Ne Diyor 2

  • 2ay

    Birçok olaylar oldu.
    özellikle bahsttiginiz kampta bir arkadaşım bir süre güvenlikte çalıştı bende antepliyim..
    yani Suriyeliler evet insanlar gerçekten iyi insanlarda var
    ama kötüsüda fena oluyor ve birçok insanı göndermek zorunda kalmışlar başka kamplara

    1|0
    0|0
    • 2ay

      bende Gaziantep birleşmiş milletlerde çalışıyorum kamplara ziyaretler yapıyoruz o kampada 3 ayda bir filan uğrarım ve o olaylar baya kulağıma geldi birde bizden çok farklılar biz kavga ederken bile karşımızdakini öldürmeye yönelik hamle çoğu kavgamızda yapmıyoruz ama Suriyelilerde ben kafasına tırmık ile vurulup 2 hafta yoğun bakımda yatan gördüm en ufak çocuk kavgası sopalı bıçaklı kavgaya dönüşebiliyor

    • 2ay

      aynn burada mahallede kavga ettiler
      cevik kuvvet geldi ayırdı zo oldu

  • 2ay

    Emeğine sağlık, güzel paylaşım.

    1|0
    0|0

Kızlar Ne Diyor 0

Kendi cinsiyetinde ilk görüşü sen paylaş ve
1 Xper puan fazladan kazan!

Yükleniyor...