İnsan Büyüdükçe Sevincini Kaybediyor

Fakir ya da zengin her çocuk mutluydu sevinçliydi peki ya kim çaldı bu sevinci?

Bebekliğimizdeki kadar sevimli değiliz hepimiz çocukken oynadığımız oyunlardan daha çok zevk almaz mıydık? Hiç unutmam bir keresinde okulda saklambaç oynuyoruz arkadaşım çöp tenekesinin içine girmişti saftık herkes iyiydi bizim için güvenirdik birbirimize hiç satmazdık.

Dostluklar bakiydi bizde Birimizin canı yansa hepimizin canı yanardı

Bahçeden meyve kopartmak ne zevkliydi ama 3 4 kişi bir bahçeye girerdik bir kişi gözetleme yapatdı 3 kişi kucağımızı cebimizi doldurup sonra oturup adaletlice paylaşırdık ne güzel günlerdi o zamanlar dünyanın adaletli bir yer olduğunu düşünürdük. Suç bilmezdik ki biz çünkü saftık temizdik henüz kötü ile tanışmamıştık.

Birbirimizin hatası telafi ederdik dalga geçmenin ne olduğunu bilmiyorduk biz.

Kimimiz zengin kimimiz fakir kimimiz alevi kimimiz sünniydik bilmezdik ama bugüne kadar şimdi anlıyorum kardeşi kardeşe düşürmek için yapılan onca kötülüğü dostlar şimdi her şeyi öğrenince yanlış öğrenince daha doğrusu hepsi birer birer dağıldı. Dünyada barış demişler halt etmişler savaş sadece harp değildir bir çok savaş stratejisi vardır. Biz saf çocuklarda ne yazık ki savaşa katıldık bilmeden istemeyerek.insanları sınıflandırmaya başladık dinini dilini ırkını fakirini zenginini işte o gün saflığımızı kaybettik. Saflık yerini kin nefrete bıraktı. Birisi kötü diye herkesi kötü ilan etmedik mi?

Bakış açımız değişti hayata karşı.

Kimside sabit kaldı. Sabit kalanlar tehlikeli oldu. Araştırıp sorgulayanlar ise kendini yeniden buldu.

Büyümüştük artık herşeyi daha iyi anlıyorduk. Şimdiki arkadaşlıklar dostluklar kimisi menfaat için kimisi gerçekten sadık bir dost ama en sadık dostun toprak olduğunu Aşık Veyselden öğrendik biz.

Umarım dostluklarınız baki olur teşekkür ederim.


2|0
2|1

Senin görüşün nedir?

0/2000

Gönder

Kızlar Ne Diyor 2

Erkekler Ne Diyor 1

  • katılıyorum

    0|1
    0|0
Yükleniyor...