Çocuklarımıza İyilik Edelim Derken Değerleriyle mi Oynadık?

Acaba hangimiz bu konuda kendini sorguluyor ne kadar iyi bir anne babayım diye?

Bazılarınızı duyar gibiyim elimden geleni yapıyorum, her imkanı veriyorum yediği önünde yemediği ardında diye.Benim yaşayamadıklarımı o yaşasın benim yapamadıklarımı o yapsın mantığı ne kadar doğru çocuklarımızın geleceği açısından hiç düşündük mü?

Evlatlarımızı sadece madde ve dünyevi şeylerle donattık artık.Anne Baba Olabilmek? Buyrun anne babalar sorgulama zamanı... Ne kadar iyi bir ebeveyniz?

Maneviyatın en ufak zerresinin tohumlarını ekemedik minicik yüreklerine.Şefkati ,merhameti, yardımseverliği, alçakgönüllü olmayı büyüklere saygıyı kaçımız yaşayarak empoze edebildik acaba?Daha hamileyken başlayan çocuk terbiyesine ne kadarımız uyabildik. Buradaki en önemli nokta aslında mutlu eş olabilmekte. Mutlu eşlerin mutlu çocukları olur. Öz güvenli sevecen hayata pozitif bakan çocuklar. Çocuklarımıza daha bebekken her istediklerini elde etmeyi çabalamadan ulaşmayı öğrettik. Biraz büyüdüler markette her gördüklerini özlemeden günlerce onun arzusunu duymadan hemen alıverdik ve böylece hayatlarında kolaycılığı öğrettik hiç bir şeyin değerini anlamamayı öğrettik. Ağladıklarında istedikleri neyse yaptık. Her şeye kolayca ulaşmalarını sağladık. Hayatlarında hiç bir şeyin kıymetli olmadığı ve sürekli isteyen doyumsuz bir nesil büyüttük.

Küçücükken ellerine tabletler telefonlar vererek sokaklarda oynayıp gelişecek beyinlerini bedenlerini sanal ortamda heba ettik.

Suçluyuz sevgili ebeveynler. Acaba bu dediklerimden hangisini yapmadık?

Testlere sınavlara endeksli bir çocukluk sunduk onlara bunda berbat eğitim öğretim sistemi de sonuna kadar suçlu. Ama o sınavlar testlerden artan zamanda ne kadar ilgilenebildik yavrularımızla.Karşımıza alıp derdiyle dertlendik sevincine ortak olduk mu? Sofrada onada söz hakkı tanıdık mı dinledik mi bir konu hakkında biz konuşurken, yoksa sen küçüksün susmu dedik.Pazara eşe dosta akrabaya götürdük mü hayatı öğrettik mi evlatlarımıza.Yoksa hayatı bilmeyen asosyal bireyler mi ürettik bilmeden?

Bu konuda akşama kadar yazabilirim inanın gerçekten çok üzülüyorum yeni nesle. Merhametsiz, ukala her şeyle dalga geçen saygısız maddiyatçı bir gençlik var gözümün önünde. Ve inanın o yavruların bunda hiç bir suçu yok. Peki ya SUÇLU KİM!!!???

(naçizane bir anne özeleştirisiydi benim ki)


0|1
0|3

Senin görüşün nedir?

0/2000

Gönder

Erkekler Ne Diyor 3

  • Güzel paylaşım :)

    0|0
    0|0
  • Gizem Hanım öncelikle ellerinize ve düşüncenize sağlık çok güzel bir paylaşım olmuş. Serdar Kılıç'ın da dediği gibi "Anne-Babalar yaydır, çocuklar ok. Anne baba yayı ne tarafa gererse çocuk o yöne gider." Anne babaların çocuk gelişimindeki etkisi hiçbirşey ile kıyaslanamaz. Eskiden biz dışarda akranlarımızla oynardık şimdi ki çocuklar evde ekranlarla oynuyorlar. Fişi takıyorlar önlerine gelen sanal dünyada dokunamayıp, hisedemedikleri bir dünyada vakit geçiriyorlar. Ağaca, toprağa dokunmayan çocuk nerden geldiğini de bilemez malesef. Şehirlerde betonların arasında asfaltta yaşıyoruz, topraktan geldik toprağa gideceğiz fakat toprakta yaşamıyoruz ne yazık ki. Şu dönemde ağaçtan meyve koparmamış, ağacın gölgesinde akranlarıyla serinleyip muhabbet etmemiş çocuklar var. Bunları görünce üzülüyorum. Ayrıca bir çocuğun hayallerine engel olunmamalı tam tersine destek çıkılmalıdır. Bununla ilgili size yaşanmış bir hikaye anlatayım. şu an profesyonel bir ressam olan bir kişinin küçükken çizdiği resimleri gördüm. Pastel boyayla karalanmış, çöp adamlar fakat ailesi bu çizdiklerinin çok güzel olduğunu söylemiş ve çocuk bunu duyunca bu işte kendini geliştirmek istemiş çünkü başaracağına inanıyor, ailesinden bu onayı aldı.15 yaşında profesyonel kara kalem hatta renkli çizimlere de geçmiş.15 yaşında olduğunu inanmayacağınız derecede yaratıcı resimler çizmiş. Benim genel olarak tavsiyem çocuklarınızı alıp, çadırlarınızı, çantanızı alıp kimsenin olmadığı, şehir hayatından egzoz dumanlarından uzak bir ormana kamp yapmaya götürmeniz ve ormanda özgürlüğün, merak ettiği şeyleri keşfetmenin daha önemlisi o yaprakların arasından vuran güneşi, ağaçların arasından esen rüzgarı, toprağın kokusunu, kuşların, böceklerin sesini, şehirde olmayan havayı, oksijeni, temizliği, kamp ateşinde pişen yemeği, muhabbeti, alıp eline bir odun parçası uğraşmanın, birşeyler yapmanın tadına varsın, hissetsin. Şehir stresini üzerinden atsın. Balık tutsun, emek harcadığı için güzel bir yemek yiyebildiğini bilsin.

    1|0
    0|0
    • Doğada bıçak kullanmayı öğretin çocuğunuza, bıçağın nerede kullanılacağını bilsin, iyiyi, kötüyü öğrenmesinde bir rol oynar. Bıçağın tehlikeli birşey olduğunu söyleyerek engel olmayın ona ormanda. Bıçak ile bir dalı oysun, birşeyler yapsın, emek harcasın. Ateş yaksın. Onu tebrik edin, yapabildiğini ve yapabileceğini bilsin, özgüveni artsın. Doğaya fidan değil çocuk ekin. İyi günler dilerim...

    • Güzel anlatmışssınz yüreğinize sağlık. Bizim doğayla içiçe bir yaşamımız var zaten. Bir ilçedeyiz ve yaylada evimiz var yazları hep ordayız.:) Çocuklarımda hep sosyal bir ortamda büyüdüler çok şükür. Metropollere göre çok şanslı bir yerde yasıyoruz.

  • Okuyamayacak kadar yorgunum :(

    0|0
    0|0

Kızlar Ne Diyor 0

Kendi cinsiyetinde ilk görüşü sen paylaş ve
1 Xper puan fazladan kazan!

Yükleniyor...