İçimdeki Kara Duman

Birkaç yıl önce kardeşim yurttan kaçmıştı. Zaten hep bize uzaktı. En sonunda yurttan da kaçmıştı. Ben o zamanlar üniversite okuyordum. Yarıyıl tatilindeydik. Stajımın ve ramazan ayının ilk günüydü. Kardeşim yurtta kalıyordu yatılı. Kendisi istemişti. Biraz Kuran-ı Kerim öğrenirim ibadetlerimi yerine getiririm demişti. Bir hafta kalmıştı. Akşam yurttan telefon geldi. Kızınız kaçtı diye. Ne olduğunu anlayamadık ilk başta şaka sandık. Arayacağımız telefon yoktu yurtta yasaktı çünki. Akşam saat 9 olmuştu nereye giderdi?

Annem bayıldı, babam sinir krizi geçirdi.

Küçük kardeşim ne olduğunu idrak edememişti henüz.İçimdeki Kara Duman...

Annemler apar topar yurda gittiler. Kamera kayıtları incelendi, karakola gidildi gece saat 12 oldu elimizde hiç bişey yoktu. İlk sahurumuzdu zehir olmuştu. Bütün sorular anlamsızdı. O gece bitmek bilmedi. Sabah olduğunda annem erkenden yurdun kapısına gitti belki gelir diyerek. Annem de Babam da sabaha kadar ağlamışlardı. Nedenn diye...

Tabii ki bu durumu aileden kimseye söylemedik.

Yoksa demedik laf kalmayacaktı ama nereye kadar söylemeyecektik. Sadece amcamla yengemin haberi vardı. Onlarda arabayla götürüp getirdikleri için mecbur kalmıştık. Yurttaki kızlar bir kaç tane erkek ismi söylediler. Evlerine gidecekmiş.

Kimdi bunlar? Neden böyle bir şey yapıyordu?

Annemle Babam Hac vazifesinden yeni gelmişlerdi.

Aslında yuvamız o kadar huzurluydu ki böyle bir şey aklımızın ucundan geçmezdi.

Öğle saatlerinde yurttan telefon geldi. Kızınız geldi diye hemen almaya gittik. Babam onu görür görmez tokat attı bunu bana neden yaptın dedi başka da bir şey demedi. Yurttan kaydını aldık karakola geldik bulunduğunu haber vermek için. Karakola girdiğimizde konuşmak için kardeşimi bir odaya aldılar. Bizde dışarıda bekliyoruz gelecekte eve gidicez diyerek.

Aradan saatler geçti ne gelen var ne giden. Oradaki polis beni içeri çağırdı. Odaya girdim.

Kardeşim yüzüme baktı, abla ben yetiştirme yurduna gidiyorum dedi.

Bian afalladım. Neden dedim.

Eve gelirsem babam zaten beni kovacak dedi.

Ne alakası var neden kovsun dedim.

Polisler yüzüme bakmadılar başlarını eğdiler.

Ne oldu dedim.

Ben ilişkiye girdim abla dedi.

O an keşke uçurumun kenarında olsam dedim. Keşke Allahım duymasaydım dedim. Keşke şu an nefesim kesilse dedim. Allahım şu an al canımı diye içimden haykırdım. Ben anneme babama nasıl söylerdim böyle bir şeyi. Yüreklerine inerdi. Olduğum yerden kımıldayamadım. Gözlerim karardı. Annem geldi yanıma ne oldu dıye. Annemin elinden tuttum babamın yanına gittik. Ne diyeceğimi, ne konuşacağımı bilmiyordum.

İkisi de çaresizlik içinde bana bakıyorlardı.

Hadi gitmiyor muyuz dedi babam.

Hayır baba dedim.

Dilim tutuldu sanki konuşamıyordum.

Gözlerime baktılar, başımı yere eğdim.

Kardeşim yanlış şeyler yapmış dedim.

O anları hala unutamıyorum. Babamın feryadı, annemin felç geçirmesi. Polislerin babamı durdurmaya çalışması. Benim çaresizliğim... Babam duyar duymaz yıkıldı. Odadaki sandalyeleri masayı kaldırıp fırlattı.

Etrafa yumruk atıyordu neden, neden, diye.

O kadar ağladı ki içime karlar yağıyordu. Sağlık ekipleri geldiğinde annemde babamda baygındı.

Ben ne yapacağımı bilmiyordum. Amcamı aradım yanıma geldi. Akşama kadar karakollarda ordan oraya oraya oraya gezdik durduk. Hayat bugün durmuştu benim için zaman geçmiyordu. Akşam saat 9'da eve geldik. Kimse ne yemek yedi, ne konuştu. Günlerce haftalarca böyle devam etti. Kardeşim psikologlara gidip geldi. O geceyı öyle rahat anlatıyordu ki midem kalkıyordu.

'Canım istedi yaptım' buydu söyledikleri.

Herkes suspus sürekli ağlıyorlardı. Suçu kendilerine attılar neden neden neden neden!!! Bunun cevabı yoktu. Beni de okula göndermediler okulum yarıda kaldı. Her şeyde kısıtlamaya basladılar. O kadar sıkmaya basladılar ki nefes aldırmıyolardı. Ama haklılardı hiç sesimi çıkarmıyordum. Bu duyguyu ancak yasayan bilirdi ama Allah kimseye öğretmesin. Aradan seneler gecti kardeşimle babam hala konusmuyor. Çünkü evladım değil diyor. Ama sadece konusmuyor. Bir şey olsa iıne ilk babam koşar, yine babam ağlar.

Ömrümde ben böyle an görmedim. Yaşananlar hayatımı o kadar etkiledi ki anlatamam.

Hala ağlarım düşündükçe, kimseye anlatamadığım için içime hep dert olur kalır boğazımda düğüm düğüm. O yüzden yazmak istedim. Okuyan da okumayan da sağolsun. Allaha emanet olun...


1|1
1|1

Senin görüşün nedir?

0/2000

Gönder

Erkekler Ne Diyor 1

  • Sizin adınıza üzüldüm. İnşallah bundan sonra her şey daha güzel olur

    0|0
    0|0

Kızlar Ne Diyor 1

  • Her insanın yaşadığı kötü olaylar vardır. Bunlar bize tecrübe katar, olgunlaştırır, hayatı öğretir. Herkesin hayat tecrübeside faklıdır seninkide böyle olmuş. Ama gerçekten kötü şeyler yaşamışsın Allah kolaylık versin bundan sonrası iyi olur umarım..

    0|0
    0|0
Yükleniyor...