Asansör ve Ziyan Olan Çocukluğum

Hafta sonu yabancısı olduğum büyük bir işhanının asansöründe rehin kaldım. Yanlış kapıdan çıkıp kapalı olan bloğa geçmişim, durumu farketmeleri uzun sürdü.

Asansör  ve ziyan olan çocukluğum

Önce çalışmayacağını bildiğim halde deli gibi düğmelere bastım ve telefona sarıldım ancak şebeke yoktu

Sonra elbet birileri fark eder deyip bir köşede beklemeye başladım. Bir süre sonra sessizlik sinir bozucu olmaya başladı. Çantamda sigara aradım olmadığını bildigim halde. Hani paketten düşmüştür belki ümidiyle, ama yoktu. Canım çok sıkıldı buna. Telefonuma indirdigim albümlerden mfö'ı seçip sırayla dinlemeye başladım.

Beklerken içim geçmiş, uyumuşum.

Boşluğa düşüyormuş gibi bir hisle irkildim ve bir kaç saniye nerde olduğumu anlamaya çalıştım. Müzik durmuştu. Arkama yaslandığımda, başım tam o tutunmak için yapılan demire denk geliyordu. Az popomu kaydırsam olacak derken, kendi kendime debelendim bir süre. Hala gelen giden yoktu, kalkıp tekrar ışıkları yanmayan düğmelere basmaya başladım. Saate hiç bakmadım. Huyumu biliyorum çünkü saatlerdir orda olduğumu görüp hesap yapmak, bastırdığım tüm fobilerimi ortaya çıkarırdı.

Telefonu tekrar elime alıp yükledigim albümlere göz attım. Biraz Ferman Akgül, bir iki şarkı Alanis Morisette, bir iki şarkı Gwen Stafani derken sarjım %10a kadar düştü. Tamamen bitmesin diye müziği kapattım. Gözlerimi kapatıp arkama yaslandım ve "iyi ya dinlen işte, mızmızlanma" dedim kendi kendime. Tam o anda annem geldi gözümün önüne, parmağını bana sallayarak "mızmızlanmayı kes" derken. Galiba ona bir teşekkür borçluyum diye düşündüm. Yıllarca üstüme kilitlendiği kapılar sayesinde kapalı alanda kalma korkum yoktu. Yasaklı kelimelerimiz ve sorularımız vardı evde. Eğer haddimi aşarda birini söylersem bir gün boyunca odaya kilitlenirdim.

Canım annem ne kadar da iyi niyetliymiş aslında diye düşündüm sonra sırıtarak güldüm halime. Artık saate bakmalıydım, içmem gereken ilaçlarım vardı.

Az daha bekleyeyim birileri yokluğumu farkedecektir dedim ve gözlerimi kapatıp içimden şarkı söylemeye başladım. "Arasıra uğra kalbime, istemem söz sevmeni" diye aklımda kalan çok acıklı şarkıyı mırıldanırken uyumuşum.

Annemin sesiyle uyandım, nabzımı kontrol ederken bir taraftan görevlilere "ben dedim korkmaz diye bakın uyumuş" diyordu. Biraz tansiyonum düşmüş havasız kalınca. Göçük altından kurtarılmışım gibi önüme bir sürü paketli gıdalar ve meyve suları doldurdular. Hiç birini yiyemedim. Görevli personelden sigara istedim. Biri cebinden içinde iki üç dal sigara kalmış paketi uzattı ve çölde su bulmuş gibi sevinçle kaptım elinden.

O sırada annem elinde telefon arkadaşıyla konuşuyordu benden bahsedip "nasıl her defasında başına iş açmayı beceriyor anlamıyorum. Hayırlı yerde ölmeyecek bu" diye alay ediyordu. Ona bakarken asansörde düşündüklerim aklıma geldi. İki kelimeyle teşekkür edecektim ama benden önce davrandı.
"Aferin sana, bir gün beni öldürüp rahat edeceksin" dedi. Ben küçülüp 7 yaşıma dönmüştüm ve o yine parmağını sallayarak benim ne kadar da "dikkat çekmeyi" seven biri olduğumu anlatıyordu. O konuştukça ben ruhumu alıp masadan uzaklaşıyordum.

Aklımda sadece sevdiğim adamın sesini duymak vardı. Ama telefonlarıma cevap vermezdi, zaten şarjımda yoktu. En iyisi eve gidip duş alıp uyuyayım diye düşünüyordum. Annem onu dinlemediğimi anlamıştı, birden sustu. Karşılıklı can yakma yarışına girdiğimiz saçma sapan sohbetimizde, sıra bana bana gelmişti.
-beni banyoya kilitledigin günleri hatırlıyormusun anne ?
+ eeee ?
-Teşekkür ederim, asansörde çok işime yaradı.
+ Anladım tamam. Laf sokacağım diye şekilden şekile girmene gerek yok.
Dedi ve çantasını alıp gitti. Peşinden bakarken, bir zamanlar annesini çok seven küçük bir kızın şerefine bir sigara daha yaktım. Ciğerim yandıkça oh olsun sana dedim kendime. Kadın haklı, neden merdivenleri kullanmadın ki ?

#iyikivarsınanne

#Inflames54


21|11
1928

En İyi Erkek Görüşü

  • Ah şu asansör olayını çocukluktaki anılarla birleştirirken biraz daha acele etmeden yazsaydın. Her detayı atlayarak değil de biraz daha üzerine eğilerek biraz daha o duygu ve düşüncelerini olgunlaştırarak biraz daha demleyerek dile getirseydin keşke. Bırak kelimelerin ve cümlelerin uzasın, bundan korkma ve kalemin ucu bitene kadar, körelene kadar devam et. Düşüncelerinden ve duygularından kısma yazarken. Özgür olan fikriyatına bir sınır belirlemekten ziyade sınırsız olduğunu ve kalemin, hikayen nerede biterse oraya kadar yazabileceğini unutma sahalar tükenirken.

    Belki de dört başı mamur bir ürün daha da ileri gitmek gerekirse gerçek bir "hikaye" çıkacaktı ortaya. Bak "bence" demiyorum "yazı" hiç demiyorum dikkat!

    Gerçi meselen derdini anlatmak sanırım, içinde bulunduğun ruhsal dünyanın üryan halde görünmesini sağlamak belki de.
    Yoksa çalakalem bu kadar yazmakla bu denli yoğunluğu sağlamak marifet elbet.

    Her ne ise zihninin bir köşesinde yaşadıklarınla birlikte vuku bulan, onkara sınut koymadan eşlik etmen daha iyi sonuçlar verecektir sana.

    Eline sağlık demiyorum ama yüreğine ve ruhuna sağlık diyebilirim rahatlıkla...

    1|0
    0|0
    • Teşekkür ederim, detayları sevmiyorum. Uzadıkça canım sıkılıyor sıkıldıkça yazmaktan vazgeçiyorum

En İyi Kız Görüşü

  • Eski apartmanimda jenerator vardi ve heo bakimi yapilirdi. Yaptirmasalar bile 7 kat cikmazdim zaten. Bu apartmana tasindim cimri yoneticiye denk geldim adam herkesten parayi toplar temizlikci tutmaz kendi temizler asansorde karanlikta kac kez kaldim adam anahtarla acar gider inatla cebinden para cikacak diye yaptirniyor. En son bebekli bir kadin kaldi ve anahtari kaybetmisler hala inatla asansorculeri cagirmamaya diretti ordaki bebek titreyip agladikca hala kendini dusundu hepimiz kizdik anca oyle cagirdi artik bu apartmana tasindim tasinali her gece asansorun dustugu ruyalar gorur oldum

    1|0
    0|0

Senin görüşün nedir?

0/2000

Gönder

Erkekler Ne Diyor 27

  • Kusura bakma ama iki oldu bu.
    Anneni sevmiyorum artık...

    Anlatımının mükemmel olduğunu biliyordum zaten de bu biraz daha özenli olmuş sanki. Ellerine sağlık

    5|0
    0|0
  • Bulunduğun ortamdan kaçış terapisi. Hep yaptığım. Olmadığını düşünebilme yetisi. "Yok bir şey, geçti" nin gerçek hayata dönüşümü. Bravo. Anthony Robins "Sınırsız Güç" kitabında beynimizi doğru kullanma yöntemlerine örnekler vermişti. Onlardan birini gözlemledim. Zaman zaman bir şeylerle baş etmek adına yaptıklarımdan. Emeğinize sağlık. Ve gücünüze. Beyin gücünüze.

    1|0
    0|0
  • Samimi bir şekilde yazmışsınız. Elinize sağlık :)

    1|0
    0|0
  • beğenerek okudum :/

    1|0
    0|0
  • Özgürlük ne güzeldir oysa..

    1|0
    0|0
  • *ne kadar da "dikkat çekmeyi" seven biri olduğumu anlatıyordu. O konuştukça ben ruhumu alıp masadan uzaklaşıyordum.
    yüreğine sağlık
    böyle anları bende ister istemez yaşıyorum biliyormusun?
    herkez geçmiş olsun diyeceğine senin yüzünden demeyi çok seviyor bu kelimeden nefret ediyorum.

    * Ciğerim yandıkça oh olsun sana dedim kendime. Kadın haklı, neden merdivenleri kullanmadın ki?
    Inflames_54
    hiç kendini suçlama neyaparsan yap insanlar söyliyeceğini söylüyor zaten. merdivende başına bir şey gelse ;canım asansör var merdivenden çıkıyor'' derler bu seferde

    1|0
    0|0
  • Telefon klübesi filmine benzemiş ya o ne öyle :D kapalı alan korkusu var heralde normal bunlar

    1|0
    0|0
  • gerçek hayattan mı alınma diye merak ettim açıkcası. birazcık hayalgücün çalışmış gibi ama çok başarılısın

    1|0
    0|0
  • çok güzelmiş kız

    1|0
    0|0
  • ellerine sağlık, son kısım çok ama çok vurucu olmuş :)

    1|0
    0|0
  • Bu benceyi eleştirmen edasıyla bizim yorumlamamız abes olur. Çünkü bir benceden çok fazlasını içeriyor.

    Bize bu durumda teşekkür etmek düşer. Emeğinize, yüreğinize ve kaleminize sağlık.

    0|0
    0|0
  • Çok karmaşık yazmışsın bayan..

    Boks müsabakasında hissetdim kendimi

    1|0
    0|0
  • iyiki bir asansörde kalmışsın he

    2|0
    0|0
  • Çok güzel yazmışsınız elinize yüreğinize sağlık :) Başka kötü durumlar yaşamamanızı dilerim

    1|0
    0|0
  • Kapalı alan fobisi var bende kesin kendimi boğarak öldürürdüm ben
    Emeğine sağlık keyifle okudum

    1|0
    0|0
  • Roman okumuş kadar oldum

    1|0
    0|0
  • Gercekten cok guzel ellerine saglik.

    1|0
    0|0
  • İyi ki asansörde kaldı mazoşizt edebiyatçı

    1|0
    0|0
  • ne yazmış okumadım tecavüzemi uğramış?

    1|0
    0|0
  • Tek nefeste okudum. Teşekkürler

    1|0
    0|0
  • Erkekler Devam
    7

Kızlar Ne Diyor 18

  • Hayran kaldım, ne güzel ifade etmişsiniz kendinizi..
    Keşke biraz daha uzatsaydınız.
    Anneniz hakkında yorum yapmak haddime değil fakat ne bileyim bana öyle birşey söylense kendimi çok değersiz hissederdim.
    Elinize sağlık.

    2|0
    0|0
  • En büyük fobimdir asansörde kalmak :(
    O kadar güzel anlatmışsınız ki kendim yaşıyor gibi hissettim olayları..

    Ellerinize sağlık

    1|0
    0|0
  • Son diyalog ibret olsun

    1|0
    0|0
  • Annenin yaptığı çok yanlış ama😔

    1|0
    0|0
  • Eline sağlık.

    1|0
    0|0
  • bizi en cok sevdiklerimiz kiriyor aslinda, nedense tum yazidan cikarabildigim buydu😏 cok gecmis olsun😕

    1|0
    0|0
  • Çok farklı olmuş gerçekten. Yani nasıl bir yorum yapsam bilemedim.
    Ellerine sağlık deyip susuyorum.

    1|0
    0|0
  • Kıyamam :(

    Ben asansörde kalsam kesin uyurum :)

    0|2
    0|0
  • anlatimi güzel 👍

    1|0
    0|0
  • Severek okudum, eline saglık :)

    1|0
    0|0
  • üzdü

    1|0
    0|0
  • Trajikomik bir durum 😉 gecms olsn. d

    1|0
    0|0
  • tüylerim diken diken okudum nasıl güzel bir hicivle anlatmışsın

    1|0
    0|0
  • Çok güzel yazmışsın

    0|0
    0|0
  • Fobilerim arasında asansörde kalmak böyle uzun bir süre kalsam beni nasıl bulurlardı bilemedim 🙈

    1|0
    0|0
  • Güzl bir bence olmş , eline sağlık

    0|0
    0|0
  • Umarım artık daha güçlüsundür.. çünkü ben aile sevgisi almayan insanların hep daha dayanıklı olduğuna inanırım.

    0|0
    0|0
  • Çok beğendimÇok güzel yazmışsın

    0|0
    0|0
Yükleniyor...