Çocuk Olmak Demektir ki!

Çocuklarımız şu anın minikleri, geleceğimizin her şeyleri. Yaşam sistemi birilerini sistemin dışına çıkarırken, yenilerini tekrar sistem içerisine alarak döngüsüne devam ediyor. Bizler bizlerden sonra geleceklere, yani çocuklarımıza devrediyoruz bu işi.
Çocuklarımızı yetiştirme tarzımıza göre farklı karakterlere sahip birer birey yapıyoruz onları.

Çocuk olmak demektir ki!

Sevgi ile büyütülen çocuklarımız, kendine ve çevresine daha faydalı bireyler haline gelirken, aksine çocukluğu kavga, sevgi eksikliği ile büyüyen çocuklar ne yazıkki toplum içerisinde kendilerine bir yer edinebilmekte daha zorlanmaktadırlar. Çocukken bunun farkına varamayız tabiki. Birileri bizleri biz olduğumuz için sevmiştir o zamanlar, farklı bir amaçları yoktur. Çocuktuk çünkü, sadece minicik çocuklardır.

O zamanlar zenginlik ya da fakirlik gibi kavramları bilmezdik. İnsanları zengin veya fakir diye sınıflandıramazdık, sadece insanlar diyebilirdik gördüklerimize. O yüzden zengin olanıda, fakir olanıda maddi durumlarına göre değerlendiremediğimiz için, öylece severdik.

Sınıf farkı gibi birşey bilmiyorduk, büyüyünce öğrendikki böyle saçma sapan birşey varmış. Bir insanı dış görünüşüne göre yargılayamazdık biz, hem onun nasıl göründüğü önemli değildi ki bizim için. Bizlere nasıl davranıyor biz ona önem verirdik. Bizleri severse, biz onları daha çok severdik.

Etnik kökene göre gruplandırılmışız şimdilerde. Ufakken yoktu öyle birşey, mahallede hep beraber oynardık biz. Annemiz sokakta aç kalmayalım diye bize birşeyler hazırlarken, arkadaşlarımızıda düşünür, onlar içinde birşeyler gönderirdi bizimle beraber. Birbirimize baktığımızda, bu Türk, bu Kürt, bu yabancı diyemezdik ki, isimlerimizi söyleyebilirdik sadece. Masumca bakardık biz sevdiklerimize.
Evet sevgi demişken, bizi seven herkesi bizde severdik. Hemde daha çok severdik ve görünüşü yüzünden, maddi durumundan ya da büyük adam olmasından değildi sevgimiz. Daha öncede demiştim, olduğu gibi severdik, çünkü çocuktuk biz.

İnsanların doğuştan gelen ya da sonradan oluşan engelleri umurumuzda değildi. Evet üzülürdük ama ondan bu sebepten uzaklaşamazdık ki, onlar hala bizler gibi insandı, bizlerde onlar gibi insanlardık, çocuklardık.

Arkadaşlarımızın elini tuttuğumuzda içimizden kötülük geçmezdi, sevdiğimiz için tutardık o eli ve bırakmazdık. Çocukken güvenilir insanlardık biz.
Ayrıca yardım etmeyide severdik. Yaşlı komşularımızın basit alışveriş ihtiyaçlarında ayakçılık yapar, bundanda memnun olurduk. Onlar bizi hiç unutmazlardı zaten. Bizim gönlümüzü almak için, ya da yaptırdığı işin karşılığı olarak en sevdiğimiz abur cuburları verirlerdi bizlere.

Cinsel farklılıklarımızdan haberimiz bile yoktu. Sürekli biz nasıl olduk diye sorardık, ama büyüyene kadar bilemedik ki, biz nasıl olduk.

İş dünyası, iş hayatı denilince, aklımıza anne ve babamız gelirdi. Çünkü onlar çalışırdı, bizlere bakarlardı. Başkasının yerini almak için, iş dünyasında yapılan oyunlardan haberimiz bile yoktu. Para kazanmak için, daha çok toprak için savaşlar çıktığını, onca insanın sırf para yüzünden öldüğünü bilmiyorduk biz. Ama hepsi için üzülüyorduk. Eğer paranın bu kadar kötü bir şey olduğunu bilseydik, tüm çocuklar lanetlerdik bu pis şeyi.

Hayvan dostlarımızı çok seviyorduk biz. Hatta resimde görüldüğü gibi sağlıklarınıda yakından takip ediyorduk. Onlar bizim arkadaşlarımızdı o zamanlar. Ama artık onlarada eskisi gibi güzel davranmıyoruz.

Devlet, yönetim, siyaset gibi kelimeleri televizyonlardan duysak bile anlamazdık biz. Ama yinede, bu adamlar neden sürekli kavga ediyorlar diye sorardık. Cevabını bilemezdik tabiki.

Önyargılarımız yoktu, her insana insan diyebilirdik.
Çocuk olmak demek, herkesi, her şeyi olduğu gibi sevebilmek demek. Para için savaşmamak demek, insanları bunun için öldürmemek demektir. Her insanın mutlu olmasını istemektir.
Çocuk olmak demek, büyüyünce doktor, astronot, avukat, başbakan olucam diye hayal etmek. Bazılarımız sadece büyük adam olmak isterdi. Bazılarımız anne ve baba olmak isterlerdi. Ama kötü birşey olmak istemezdik.
Çocuk olmak demek, ırk, din, dil, cinsiyet, yönelim ayrımı yapmadan sevmek demek. Şimdilerde her şeyi bir kalıba sokmuş, bir yerde gruplandırmış durumdayız. Bazılarını seviyor, bazılarından nefret ediyoruz maalesef.

Dünya çocukların gözünden bakıldığında o kadar güzel bir yerki. Bizler büyüyerek, çocukluğumuzun saf duydularını yitirerek, dünyamızı kirlettik.
Eskiden bizim için önemli olan onca şeyin yerini, hırs, nefret ve kötü duygularımız doldurdu.

Dünyayı çocuklar gibi sevebilmek, onlar gibi görebilmek dileği ile.
Okuyan arkadaşlarıma teşekkürlerimi sunarım...


2|0
2|0

Senin görüşün nedir?

0/2000

Gönder

Kızlar Ne Diyor 2

Erkekler Ne Diyor 0

Kendi cinsiyetinde ilk görüşü sen paylaş ve
1 Xper puan fazladan kazan!

Yükleniyor...