Ailesi Ayrı Olan İnsanların Hayatı

Yazmaya başlamadan önce çok düşündüm. Bu bence'yi acınızı nasıl hafifletirsiniz' başlığı altında yazmıyorum. Kendi hayatımdan örneklerle gerçekleri anlatmak istedim. Ben çok küçükken ailem ayrılmış. Küçükken bazı şeylerin farkında olmuyosunuz. Ama büyüdükçe anne babanızı bir daha asla birlikte göremeyeceğiniz gerçeği canınızı yakıyor. Her zaman. Bakın bir yerden sonra geçiyor demiyorum. Yalan olur. Hayatınız boyunca peşinizi bırakmıyor bu gerçek. Ailesi ayrı olan insanların hayatı

Her şeyi bir günlüğüne de olsa unutmak gibi bir hakkınız yok.

Her zaman sıkıntı yaşatıyor size.Ve hep şu soruyu sorduruyor,'Benim suçum neydi?' Üzgünüm. Gerçekten. Kendi hatalarımızı belki telafi edip herşeyi yoluna koyabiliriz. Ama böyle bu durumda elinizden gelen hiç birşey olmuyor. Sadece bununla yaşamayı deniyorsunuz.

İlkokul yıllarında farkındalık ve 'onların ailesi var, benim neden yok?' duygusu hissedilmeye başlanıyor.

Arkadaşlarınızın ailesi sevgi gösterileriyle çocuklarını okuldan alırken siz tek dönüyorsunuz. Tek gidiyorsunuz. Alışma süreci başlıyor. Çünkü hayatının geri kalanını hep tek geçireceksiniz.. Her yerde göreceğiniz mutlu aile tablosu sizi daha çok incitecek. Parka gidip salıncakta kendi kendinizi sallayacaksınız.Yani her zaman kendiniz bir şeyleri başarmaya çalışacaksınız.

Okulunuzda her hangi bir aktiviteye katılıp gösteri yapıyorsunuz ve bu da şu sorunu getiriyor,'annem mi gelecek babam mı?' Arkadaşlarınızdan inciten sorular geliyor. 'Ailen izlemeye geliyor mu?' Sonra gösteriye geçiyoruz. kimse gelmiyor. Dediğim gibi alışmak gerek.

Kimseye derdinizi anlatamıyor, bağırıyor ama duyulmuyorsunuz.

Yaş ilerliyor. Sezen Aksu sendromuna giriyorsunuz. Bol bol gözyaşı. Hıçkıra hıçkıra ağlamaktan daha kötü ne var biliyor musunuz? Ağladıktan sonra etrafınıza baktığınızda herşeyin aynı olması.Bu sefer içmeye başlıyosunuz. Bir süre sonra o da işe yaramıyor. Çünkü her sarhoş olduğunuzda yapayalnız,çaresiz,umutsuz,acı günleriniz geliyor aklınıza.

Dahası da var. Sırf ailem ayrı diye benimle görüşmesine izin verilmeyen arkadaşlıklarım oldu. Annem babam ayrı olduğu için düzenli bir hayatım yokmuş bu yüzden benimle görüşmemeliymiş. Yani demeye çalışıyor ki 'it,kopuk,serseriyle takılmamak gerek'. Ya sen beni nerden bilebilirsin? Benim ne yaşadığımı? Hala böyle zihniyetler varken evlenmek istediğinizi düşünün. Evlenmek için gerekli olan adetleri yerine getirmek lazım. Ama nasıl? Düğününüzde bile bu sıkıntılarla uğraşacaksınız. Keşkelerle geçecek ömrünüz...

Ama tüm bunlar size sağlam durmayı öğretiyor.


0|0
15|10

Senin görüşün nedir?

0/2000

Gönder

Erkekler Ne Diyor 10

  • Kiyamam yaa

    0|0
    0|0
  • Kim ne derse desin ben yaşadığımdan biliyorum. Gurbette yaşamak çok zor bir şey. Allah kimseye nasip etmesin

    0|0
    0|0
  • Sıkmayın canınızı inan yetim olmaktan iyidir. Bence yetimhane'ye gidip bir çocuk sevmen yeterli.

    0|0
    0|0
  • güçlü olmak lazim malesef :(

    0|0
    0|0
  • aşırı zor olsa gerek.

    0|0
    0|0
  • Allah daha kotulerini yasatmasin onlarin yokluklarini gostermesin demek isterim. Bizimkilerde 5 sene once ayrilmislardi cok zor zamanlar gecirdik. Malesef 1 sene once babami kanser hastaligindan kaybettik. Diyorum ayrida olsa bir babamiz vardi. Golgesi yeterdi be diyorum ama hicbirsey geri getirmiyor. Kolay demiyorum ama arkadaslar ayrida olsa annelerinizin babanizin kiymetini bilin opun ellerinden sevdiginizi soyleyin.

    1|0
    0|0
  • Müthis
    Ustelik te bekar evinde kalıyorsan 2 kat zorluk sıkıntı
    İsten gelirsin kimse yok gidersin kimse yok butun ev isleri sana bakıyor :D berbat

    1|0
    0|0
  • Çok iyi paylaşım.

    1|0
    0|0
  • Yalnız olmadığıma sevindim...

    0|0
    0|0
  • Çok iyi anlıyorum, biraz yaşamış olarak. Beni de babaannem dedem büyüttü.. Yalnızlığa alışıyorsun, çok şeyler istemiyorsun ama bazen o gecenin sessiz karanlığında yapayalnız kendinle başbaşa iken kendiniz sizi sorgulamaya geçiyor ve o anca cevaplar veremeyince duyguları derinden çok iyi anlıyorsun. Bir gün arkadaşımın evinde kaldım. Arkadaşımın babası oğluyla gözümün önünde şakalaşıyorlardı. O gün gece uyuyamadım, hüzünlendim. Yorganımı tamamen üstüme çektim ve sessizce ağladım. Neden bu şekildeyim neden yalnızım dedim. Benim suçum nedir dedim.. Ama şuna inanıyorum mutlaka bizlere güzel mükafat ile ödüllendirileceğiz..

    1|0
    0|0

Kızlar Ne Diyor 15

  • Katılıyorum.
    Ailem ayrı benim de herşey dert...

    0|0
    0|0
  • Hep kotu yanlarını gormussun. Bu da senin seçimin. İyi tarafından bakmalisin her şeye

    0|0
    0|0
  • 13 yıldır kabullenemediğim, suçu her zaman kendimde aradığım bir durum. Söyleyemediklerimi söylediğin için çok teşekkür ederim.

    1|0
    0|0
  • düşmanımın başına bile gelmesin bu durumlar :/

    0|0
    0|0
  • çok güzel paylaşım ellerine sağlık.

    1|0
    0|0
  • Kiyamamm

    0|0
    0|0
  • Aşırı duygusal yaklaşmışsın olaya. İlla bir baba olmalı babanın olmaması eksiklik diye bişey yok baban yoksa ona göre davran bir babanın yapabileceği herşeyi annen de sende yapabilirsin gidenin yasını tutacagına annene akrabalarına sarıl.

    1|0
    0|0
  • annemin adı kendi soyadımla tutmayınca teyzen mi derlerdi sınıfımdakiler annenin soyadı niye böyle derlerdi ayrı oldukları belli değil sanki

    0|0
    0|0
  • ailenin bir çatı altında yaşayıp da aileden başka her şeye benzemesinden, sürekli kavga gürültü şiddet hakaretleşme küfür olmasından milyon kat daha iyi inan bana. hep dua ederdim ayrılsınlar diye...

    1|0
    0|0
  • Aynen öyle hep bir tarafın eksik evin bile yok esyalarimi hep sirt cantamda tasidigim icin kaplumbağa diyorlar gulerek lan neresi komik ev yok düzen yok mecburiyetten yapiyoruz farkeden yok... herkes on yargılı hata yapmani bekliyor hani bisey olsa. zaten duzgun bir hayatı yok ki bu olucak ti tabi gözüyle bakılıyor yani ne olursa olsun hep yanlizsin annende babanda br seyine katilmazlar basina buyruk yasarsin eve gitmesen kimsenin nerde odugundan haberi opmuyor trajikomik bir olay

    1|0
    0|0
  • benimde ailem ayrı ama bunu mümkün oldukça bana yansıtmamaya calıştılar (hala arkadaş kaldılar, önemli olaylarda biraraya geldiler) yinede her yılbaşı günü bu sene kimle giricem yeni yıla düşüncesi aslında her zaman yalnız olduğumu gösteriyor...

    1|0
    0|0
    • sadece o mu? şuana kadar hiç bir doğum günümü ailemle kutlamadım. ya babam olacaktı ya annem. bende ne yapayım? dedim. Nasıl yapayım? kime gideyim? hoş kime gitsem bir taraf hep eksik. Nereye gitsem hep sol taraf eksik. En sonunda kutlamayayım o zaman dedim. zaten kimin umrunda. Sonra doğum günüm bile silindi akıllarından..

  • hiçbir zaman bu duruma alışılmıyor. sadece nasıl ailesiz yaşaman gerektiğini öğreniyorsun olgunlaşıyorsun.

    0|0
    0|0
  • Hepsini yaşadığım için iyi anlıyorum ama dert etmedim bunu ben beni eğitip geliştirdim ve yolumu çizdim. Güzel anlatmışsın emeğine sağlık.

    1|0
    0|0
  • :/ benim ailemde yeni ayrıldı ama kendimden çok kardeşim için üzülüyorum o senin yaşadıgın sıkıntıları yaşicak...:( ama hayata üzüntülü bakmakla ve ya eksi yönleriyle bakmak insana kaybettirir.. inan en samimi arkadaşlarım birer birer uzaklaştı benden hepsininde düzenli bir aile yapısı var... onların ayrılması beni insanlardan uzaklaştırdı artık hiç bir insana kolay kolay içimi açmıyorum, insanlardan uzağım ve şöyle bir gerçek var ailesi ayrı olanlar genellikle "sevgiye aç "büyüyor böylelikle "intikam"duygusu gelişiyor... ama ben elimden geleni yapıp kardeşimi yalnız hissettirmicem...:)

    0|0
    0|0
    • En doğrusunu yaparsın. Benim bir abim var uğruna canımı vereceğim tek şey tek insan. Dediğin gibi insan yalnızlığa alışınca kolay kolay açılamıyor

  • Cahillik ve cehalet en korktugum en zor asilan seyler...
    Kimse kendisi yasamadan anlamak istemiyor ayriligi ve ayrilanlari hadi ayrilanlari anlamiyorsun cocuklarindan ne istiyorsun ya onlar en fazla sizin ailenize ozenirler:(

    0|0
    0|0
Yükleniyor...