Özgürlüğünü Kaybetmiş Kişi Bu Hayatta Barınamaz

Bence özgürlük her şeydir, hele de içine kapanık biriyseniz daha da önemli bir şeydir. İçine kapanık bir kişi , özgürlüğü elde edince biraz olsun zorundalıktan dışa dönük olmaya başlar . Hayat bize özgürlükle öğretir her şeyi , güzeli ,çirkini ,iyi insanı,kötü insanı özgür olduğunuz zaman ayırt etmeye başlarsınız . İçinizi kanata kanata öğretir belki ama öğrenmek de bedelsiz olmaz . Hatta bazen teşekkür edersiniz yaşadıklarınıza iyi ki o kadar acı çekmişim de bu kadar olgunlaşmamı sağladı diye.

Özgürlükten mahrum biri olmak elbette ki çok kötüdür; fakat ondan daha acı bir şey vardır ki o hayata küsmenize bile neden olabilir . Nedir mi o ? Tabii ki elde ettiğiniz özgürlüğü kaybetmek evet kaybetmek . Tıpkı güneşli,bulutsuz tam anlamıyla mükemmel bir havanın aniden fırtınalı , kapkara bulutlarla kaplı ve yağmurlu bir havaya terketmesi gibidir o... Nasıl da yanar için nasıl da bir anda huysuz , sıkıcı ve itici bir insana dönüşürsünüz , bunu siz bile anlayamazsınız . Benim hikayem de tam olarak böyle , bilmem belki çok da çekici gelmeyecektir size belki amaan bu mu ya , buna mı üzüldün pehh bile diyebilirsiniz ancak ben çok üzüldüm çok kahroldum ve günden güne eridim .

özgürlüğünü kaybetmiş kişi bu hayatta barınamaz

Ben çok da dışa dönük bir insan sayılmam, çok samimi olduklarımın yanında cidden delidolu bir insana dönüşebiliyorum fakat beni tanımayanların, benim tanımadıklarımın yanında itici bir insanım. 2013 senesinin Eylül ayında ailemin zoruyla ege üniversitesinde gıda mühendisliği kazanarak İzmir'e geldim. İlk sene hem ilk seneyi biraz rahat geçirmek hem de İngilizce'yi çok sevdiğim için hazırlık okumaya karar verdim.

Ailem Balıkesir'de yaşıyordu , babam subay olduğu için bir sürü yer gezdim aralarında en sevdiğim şehir Balıkesir'di. Hem Balıkesir'den hem de ailemden ayrılacağım için üzgündüm. Ben bu yaşıma kadar hep içine kapanık bir insan olduğum için en yakın arkadaşım hep ailem olmuştur. Onlardan ayrılacağım için ve İzmir'de arkadaş bulmaktan pek ümidim olmadığı için üzüldüm biraz da onlardan uzaklaşmaya ancak buraya geldiğimde gördüm ki ben onlardan uzak kaldığımda cidden dışa dönüklük için çabalıyordum ve akşam ne yapacağıma ne zaman oradan ayrılacağıma ailem değil ben karar veriyordum .

Bu duygu cidden hoşuma gitti . İzmir'de çıkmaya başladığım sevgilim sağolsun dünyadaki pislik insanlardan mükemmel bir örnekle tanıştım. Acı çekiyordum ama mutluydum , böyle birileri de varmış dünyada dedim . Hem İzmir Balıkesir'e de yakındı. 2 haftada bir aileme gidip onları da görebiliyordum. Yazın eve dönerken eveeeeet bir seneyi böyle geçirdim ve önümde böyle geçirebileceğim 4 sene daha var derken babamın İzmir'e tayini çıktı.Tam anlamıyla yıkılmıştım ailemle tekrar biraraya gelmek düşüncesi beni gerçekten çok çok üzdü. Düşüncesi bu kadar üzerken gerçeği nasıl olacak kimbilir diye düşünmek beni daha da kahrediyordu.Ama düşündüklerim kesinlikle ooof nasıl sabahlayacağım ben artık lanet olsun geldiler sevgilimin evine nasıl gideceğim ben şimdi offf sevgilimde nasıl kalıcam değildi.

Çünkü benim yurdumun girişi ne sabahlamaya ne de sevgilimin evinde kalmaya müsaitti. Haftaiçi 12 haftasonuda 1de yurtta olmadım mı zaten direk annemi arıyorlardı.Benim sevdiğim akşama ne yapacağıma kendim karar vermek,kaçta döneceğime kendim karar vermek,canım sıkıldığında dışarı çıkıp bir hava almaktı artık bütün bunlara el koyulacaktı .Zaten hangi bölümde okuyacağıma da onlar karar vermişti bir de durumun bu olması beni çok üzüyordu.kabuğuma çekildim günlerce yazdım , karaladım bir şeyler . Gökyüzü bile mavi değildi o zamanlar . Gül dediğn bile kan kokuyordu .Ölmek isteği her geçen gün daha da büyüyordu içimde .Tek koşul vardı 1 sene katlanacağım sene sonunda babamın tekrar tayini çıkıp gidecekler buna sığınıyordum .

Olmadı çıkmadı tayini ve mesleğindeki 31. yılı olduğu için emekli olmak zorundaydı artık . Emekli oldu ve ben 2. sınıfa geçtim 1 sene daha buradalar ben git gide içime kapanıyorum . Bana dışarı çıkmak için izin vermiyorlar mı hayır dünya tatlısı bir babam var , her şeye izin veriyor sağolsun ama benim içimi acıtan , izin almak , akşam ne yapacağımın onların ağzından çıkan lafa bağlı olması bu benim içimi çok acıtıyor . 1 seneyi atlatım , 2. sene yerimde durmayacağım ve vaktimi sporla olsun değişik projeler değişik kulüplerle olsun dolduracağım . 3. sınıfın 1. döneminde de erasmusla Türkiye'den de 6 ay bile olsa uzaklaşmak istiyorum .Benim derdim özgürlüğümün elimden alınması , yoksa ben ailemi çok seviyorum .Her şeye rağmen ...

Ve siz eğer özgürlüğünüz elinizdeyse kıymetini bilin :)...

İçimi dökmek istedim okumak eziyet gibi gelebilir hiç okumak istemiyor da olabilirsiniz ; eziyet çekerek okumuş da olsa okumuş olanlara derdime ortak olduğunuz için teşekkür ederim .. Okumamış olanlara da selam olsun sizlere de teşekkür ederim .... Sevgilerimle ...


0|0
2|2

Senin görüşün nedir?

0/2000

Gönder

Erkekler Ne Diyor 2

Kızlar Ne Diyor 2

  • Güzel olmus...

    1|0
    0|0
  • elıne sağlık

    1|0
    0|0
Yükleniyor...