Boşanmanın Çocuklar Üzerindeki Etkisi

Boşanma olayı günümüzde çoğu ailenin başına gelmiş en kötü şeylerden biridir.Çiftler kurtuluş gibi görse de çocuklar açısından tam bir yıkım.

Boşanmanın Çocuklar Üzerindeki Etkisi

Boşanma sürecinin başlamasıyla çocuklar aracı olarak kullanılır.Bu aracı olarak kullanılma durumu oldukça yanlış.Çocuklara,yetişkin sorumluluğu yüklemeyin.

Artık barışmanın olmayacağını anlayan taraflar mahkemede çocuklarından şahit olmasını ister.Kimi zaman yalan yanlış ifade vermesini de.Siz kabul etseniz de etmeseniz de sizi suçlayan insanlar olacaktır.Bu durum da sizi daha da kırılgan biri haline getirecek tabi.Kimi zaman ağlarken nefes alamıyor gibi olacaksınız.Kimi zamanda sizden habersiz akacak göz yaşlarınız.

Boşanmadan sonra kaldığınız yer annenizin,babanızın veya benim gibi babaannenizin yanı olabilir.Kimin yanında kalıyorsanız o,karşı tarafı kötülüyor.Siz iki durumda da savunmaya çalışıyorsunuz.Sonuçta biri anneniz,biri babanız.

Daha sonra mahkemeler tamamlandıktan sonra ki bu süreç kimi zaman çok uzun sürebiliyor.Hatta uzun sürmesini de şahit olmayan çocuğun üzerine atıyorlar.Evet, mahkemeden sonra siz annenizin,babanızın eksikliğini hissetmeye başlıyorsunuz.Her şeye karşı öfke dolu oluyorsunuz.Bu dönemde arkadaşlarınız size en büyük destekçi oluyor.

Dışarı çıkmak bile istemiyorsunuz.Kendi kabuğunuzda yaşamak daha kolay geliyor.Gülmek bile zor geliyor.

Zamanla kabulleniyorsunuz.Misafirliğe gittiğiniz de annenizin nerede olduğunu soruyorlar.Tabi siz orda öylece bir şaşkın şaşkın bakıyorsunuz.Daha sonra ayrıldıklarını söylüyorsunuz.Bu durum da zamanla normalleşiyor.

Daha sonraları annenizin yemeklerini bile özlüyorsunuz.O derece bir özlem.Okulla ilgili bir derdiniz,stajda hakkınızı yiyen bir öğretmeniniz oluyor.Bunu annenizle paylaşmak istiyorsunuz.Desteğini hissetmek istiyorsunuz.O da olmuyor.Arkadaşlarınız bu dönemde anneniz gibi oluyor.Çoğu zaman göz yaşlarınızı bile beraber paylaşıyorsunuz.

Okulunuzdan mezun oluyorsunuz.Ama tartışma olmasın diye mezuniyet töreninize bile çağıramıyorsunuz.Hep buruk ve yarım kalıyorsunuz.

İşte tüm bunlardan sonra dışarıya asi,umursamaz,dertsiz tasasız,gamsız,hiçbir sorunu yokmuş gibi görünen aslında içi paramparça olan ve üzüntüsünü sadece gece döktüğü gözyaşıyla kendisinden uzaklaştırabilen biri oluyorsunuz..

Okuduğunuz için teşekkürler.

Diğer bencelerim için Tıklayın bakalım

#yarenbirsen


0|0
10|6
yarenbirsen KizlarSoruyor'da Editör
Editör kimdir?

Senin görüşün nedir?

0/2000

Gönder

Erkekler Ne Diyor 6

Kızlar Ne Diyor 10

  • o yüzden bizler ileride evlilik yaptığımzda daha dikkatli olacağız. bende babamla kalıyorum öyle böyle iyi anlaşıyorduk ben babamı annemden daha yakın görüyodum her şeyimi anlatıyordum. bir süre sonra babam evlendi ve yalnız kaldığımı o zaman anladım bir insan bu kadar düşman gibi davranamaz birine aynı evin içinde iki yabancı sırf iyi anlaşalım diye her şeyi yaptım babam mutlu olsun diye ama yok. düşünün babamla konuşamıyorum bile konuştuğumuzdada benim hakkımda mı konuşuyosunuz şöyle böyle saçma sapan şeyler annem desem 4 aydır yüzünü görmüyorum ki daha da uzayacak bu süre Allaha şükür benim de arkamda babannemler var Allah onlara uzun ömür versinde gerisi boş ama şu an çekiyoruz ileride biz kazanacağız inanıyorum :D

    0|0
    0|0
    • Ben babannem de kalıyorum.
      Işte babama kadın bakıyorlar ama ben istemiyorum babamda oralı değil.
      Inşallah basıma gelmez. çünkü babamdan baska desteğim yok

    • ilk zaman bende babamın evlenmesini istemiyordum. sonra bir şey oldu babamlar hastaneye gitti babannemler falan evde tek kaldım gecenin bir vakti ama öyle bir ağırlık çöktü ki sonra babama dedim evlen tek başına hayat geçmiyor bencilliği bıraktım babamı düşündüm genel olarak düşün kaç yaşındasın bilmiyorum ama Allah izin verirse bir kaç sene sonra evlenicez o adam ömür boyu ylnız mı kalıcak şimdi sana zor geliyor biliyorum seninkiler yakın zamanda mı ayrıldı

    • Evet Mayıs gibi kesin ayrıldılar
      bir seneden önce de ayrıydılar. .
      Ama dogru olacağı ne malum ki.
      Rahat edebileceği.

  • İnanamıyorum... Cidden aynı şeyleri yaşayan insanlar varmış. Benim hep gamsız ve vurdumduymaz olduğumu söylerler. Ama içimi bir bilseler. Bazı akşamlar acı o kadar yoğun olur ki kalbimden taşıp parmak uçlarıma ulaştığını hissederim. O kadar berbat bir şeydir ki. İnsanlar sana acır, ama bilmedikleri bir şey vardır. Onların acımlarına ihtiyacımız yoktur çünkü bizi anlamadıklarını biliriz. Acımalrının hiç bir anlamı yoktur. Hatta bu sizi daha güçsüz hissettirir. O zamanlarda hiç arkadaşım yoktu. Bu beni aşırı asosyel biri yaptı. Bende babannemin yanındaydım. Babam bize bakmak için sürekli çalışıyordu. Ne annemle büyüdüm nede babamla. Artık ne zaman birini annesi ve babasıyla görsem bu durum bana çok tuhaf geliyordu. Öyle ortamlarda bulunmak istemiyordum. Bazı geceler acıdan delirecek kıvama geliyordum. Acı o kadar dayanılmaz oluyordu ki nefes alamıyordum. Annem ve babam sayesinde aile kavramım hiçbir zaman olmadı benim. Ve bunun ileride kuracağım aileye kötü etki edeceğini biliyorum. Ve bu acının ömrümün sonuna kadar peşimden geleceğini. Umarım aileler akıllanır ve çocuk yapmadan önce bir kez daha düşünürler. Çünkü bunun bıraktığı psikolojik etki düşündüklerinden daha fazladır. Psikoloğa gitmek fayda etmez. Psikiyatriste gitsen, akşamları yatağında çektiğin ruhsal acıları ve verdiğin tepkileri anlatsan büyük ihtimalle sana etkili antidepresan verir ve bir süre gözetim altına sokar. Aşk acısı çekenler sana çok tuhaf ve saçma gelir. Ve daha niceleri...

    0|0
    0|0
  • Anne babam ayrıldıklarında henüz 6 yaşındaydım
    çocukken elbet sorun olabiliyor ama sonrasında anlaşamadıkları halde aynı evde kalmalarının doğru bişey olmayacağını fark ediyorsunuz
    bir çok çift sırf çocukları üzülmesin, eksiklik hissetmesin diye ayrılmıyor ve evde her gün bir tantana, kavga olması daha mı iyi?
    benim içim çok rahat ama annem olmadan asla yapamazdım ya iyi ki annem ile yaşıyorum

    0|0
    0|0
  • 9 yasindaydim ailem ayrıldığında.. Annemle yaşıyorum. Babamla hiç alakam bile yok ; komik olanida ne biliyormusun? Bazen carsida birbirimizi görüyoruz yanımdan geçiyor bir yabancı gibi. Gözlerini kaçırıyor hızlı hızlı yoluna devam ediyor. 19 yasina gelmişim baba sevgisi nediir bilmem.. İçim yanıyor bazen ama susuyorum ışte. İcimi kimse bilmiyorki. Kimse anlamiyor.

    0|0
    0|0
  • Bende ayni durumda sayilirim annemde kaliyorum ama emin ol durum farkli degil. Babam yanimda degil iliskimiz de eskisi gibi degil. Bazen bir yabanciyla konusuyormusum gibi geliyor. Annemi belli bir kaliba koyuyorum ama babam... o konuda hic bir sey soyleyemiyorum. Annemin ne kadar uzuldugunu goruyorum. Ne kadar kendini yiprattigini... ama demissin ya herkes dertsiz tasasiz gamsiz olarak biliyor diye, aynen oyle. Benim bir sorunum amlatmak istedigim bir durum oldugunda karsilastigim sey "benim sorunum kadar buyuk olamaz" olur efendim olur. Sen cok bir b*k cekiyorsun aman ask acisi su bu. Ya ailenin parcalanmasi ne demek sen onu biliyor musun? Kendinden fazla sevip deger verdigin insanlara yabancilasmak?
    Ben hayatimin en zor 4 senesini geçirdim ve gecirmeye de devam ediyorum. Kisaca yalniz degilsin, yalniz degilim

    0|0
    0|0
  • Off tam da beni anlatiyor bu :((( nefret ediyorum bu igrencccc durumdan :((( yine hatirladim gozlerim doldu... babannede kalmak, taraflarin kotulenmesi, anneyi gorememek vs. tobe ya bak yine ofke doldu icim. :/

    0|0
    0|0
    • Malesef bende ediyorum

    • Ve bu bosananlarin cocuklari ileride cogu zaman oldukda sorunlu oluyorlar kendimden biliyorum birsuru sacma sapan sorunlar... halen daha psikoterapiye gidiyorum daha bugun gittim. Gerci benimki uvey annem yuzunden :/ hangi birini anlatcaz mk susalim en iyisi ://

      Ama varya kendi oz annem oz babam oz kardeslerimle tatile gitmeyi coook ama coook isterdim :(

    • Ben gitmedim. Anlatımca daha cok üzülüyorum

  • Aynı benim yaşadığım dur emeğe saygı tşkler

    0|0
    0|0
  • Yazdiklarin cok dogru tesekkurler.

    0|0
    0|0
  • Faydali paylasimin icin tesekkurler :)

    0|0
    0|0
  • Eline sağlık

    0|0
    0|0
Yükleniyor...