Gurbet Eller ve Memleket Hasreti

Öncelikle kısaca kendi hikayemi özetleyeyim.

Ben Ankara doğumlu (Angara diyoruz biz) 18 yasında bir kızım. İlk okulumu sınıf birincisi olarak sürüdürürken babamın bir anda meydana gelen 'yurt dışına yerleşeceğiz' fikriyle tüm hayatımın bambaşka olucağından hiç şüphem yoktu. Tabi ki bu fikir birden bire oluşmadı babamın bütün ailesi (1 amcam hariç) hepsi Avusturya'nin Viyana şehrinde yaşıyordu, annesi babası dahil.

Derken 3. sınıfın sonunda, bütün arkadaşlarımı, hatıralarımı, içinde büyüdüğüm bahçemizi, küçük kırmızı bisikletimi ve o ana kadar yaşadığım hayatımı orda bırakıp kendimi uçakta buldum.. İlk başlarda çok heycanlı ve sevinçli olsamda ilerde bundan çok pişman oldum.

Gurbet eller ve Memleket hasreti

Alışma evresi

Tek bir kelime Almanca bilmediğim halde okula sokuldum. Çok şükürki dil konusunda çok yetenekliydim ve hem almanca hem de ingilizce çabucak ana dilim kadar gelişti. Bunun yanı sıra arkadaş edinme ve çevreye ayak uydurma vardı ama bunlarda zor olmadı nede olsa burda da almandan çok türkler yaşıyo :) Ama tabi ki her çocuk böyle olamıyor, bazen içine kapanabiliyolar ve eğitim hayatları çok başarısız olabiliyor.

Eğitim

Burada ve diğer birçok ülkede de olduğu gibi birçok seçenek sunuluyor ve gerçekten rahat bir hayat yaşamak mümkün, evde yatsan da sana para ödeyen bir devlet var.

Yine de sorsalar geri giderdim ülkeme şehrime kendi mahalleme..

Ulaşım, yaşam ve diğer...

Aslında Eğitimde olduğu gibi hayatın her yönü daha da kolaylaşıyor, mahalledeki kadınlar ne der diye bir düşüncen yok hatta elalem ne der bile yok çünkü hem saygılılar hem de pek umursamaz buranın insanları.

Adım çıkar diye korkmaya çok gerek kalmıyor çünkü en fazla küçük bir topuluk, bir kaç dedikoducu kadından başka kimse bir şey duymaz. Yine de adınızı çıkarmamaya dikkat edin evlenirken sorun oluyor! Ulaşımda ve diğer günlük Hayat noktalarında her türlü kolaylık var, her yerden birçok Tramvay, Metro, Otobüs gibi şeyler geçiyor ve üstelik çok ucuz bunlar.

Kültür ve Adetlerimiz

Bir Angaralı olarak mahalle düğünlerinden yoksun olmak çok kötü :(

Burada inanın ne Ramazanın tadı var ne bayramların. Bunları da geçin akraba ziyareti bile kalmadı artık.. Burada doğan çocuklar için hiç sorun olmuyor ama benim gibi sonradan gelmeler için çok acı verici bir şey bu.. Hepsini bıraktım en anlamsız en tenha sokakları bile, pazarından tut elimize vura vura öğreten öğretmenime bile hasretim..

EZAN

Evet günde 5 defa duyduğunuz o Ezan sesi bizim yokluğuna alışmakta en büyük sorun çektiğimiz şey.. Burada Ezan yok ve bu sayede de kimse bir şeyden çekinmiyor, dinimizi tam anlamıyla yaşıyamıyoruz, bizi günde 5 defa namaza çağıran şeyi duymuyoruz, namaza teşfik edilemiyoruz, Allahı yeri geliyo unutuyoruz.. (elhamdülillah müslümanım, genelleme yapıyorum yanlış anlaşılmasın) en acı şeylerden bir tanesi o muazzam ezan sesini duyamamamız.

Dışlanmak

Tramvaya binerken arkadan yaşlı bir alman teyzenin ittirmesi, yürürken alman bir adamın koluna sert bir şekilde çarpması, başörtüsü olanlara küfür etmeleri, 'AUSLÄNDER RAUS' yani 'YABANCILAR DIŞARI' diye bağırmaları, okulda başörtü takınca öğretmenlerin manipüle etmesi (saçların nekadar güzeldi neden kapadın, saçların nefes alamıyo şimdi kepekleniceksin, sıcakta terlemiyomusun bak hava ne kadar sıcak gibi şeylerle insanı geri vazgeçiriyolar resmen! Kardeşimde yaşadım hatta toplantıda başını örttükden beri çok değişti soğudu agresifleşti diye anlattı öğretmeni..), evde en ufak bir ses olduğunda hemen polise şikayet etmeleri çoğunlukla karşılaşabilceğiniz şeylerdir unutmayın aklınızda olsun.



Şimdi arkadaşlar benim bir seçeneğim olmadı, bana sorulmadı. Annem babam geldi bana da onlarla gelmek kaldı.. Tamam burada rahatım ama şu an ilk fırsatta yeniden dönüp oraya yerleşmek var kafamda. Size de tavsiyem eğer Okul iş gibi nedenlerniz yoksa bana kalırsa bırakmayın ülkenizi. Şimdi ben memleketimde turist, yaşadığım yerde yabancı diye tanımlanan, nereye ait olduğumu bilmeyen bir insan oldum çıktım ve bu hiç hoş olmayan bir durum.. Burada olsam orayı özlüyorum oraya gelsem evimi..

Bu benim ilk Bencem oldu. Türkçem çok kuvvetli olmadığından yazılım hataları olabilir :) umarım beğenmişsinizdir.


0|0
2|6

Senin görüşün nedir?

0/2000

Gönder

Erkekler Ne Diyor 6

  • güzel yazmıssın

    0|0
    0|0
  • güzel bence

    0|0
    0|0
  • Gerçekden çok güzel anlatmışşın beyninin düşünme sistemini cok begendim fark ettimki bazen ayni şekilde yaşıyoruz bu hisleri baskasinda görmek güzel özlemek hatirlamak eskileri bu hepsinden güzel

    1|0
    0|0
  • Zordur ya kolay değil yani

    0|0
    0|0
  • tebrikler

    0|0
    0|0
  • Eline sağlık...

    0|0
    1|0

Kızlar Ne Diyor 2

  • Görüşlerine saygı duyuyorum ancak yurtdışında iken hissedilenler kişilerin beklentilerine göre değişiyor anladığım kadarıyla.

    Defalarca çeşitli sürelerde değişik ülkelerde bulunmuş ve yaz sonu yurtdışına yerleşmeye hazırlanan biri olarak, Bence'nde gurbet ellerdeki zorluklar olarak adlandırdıkların aslında bende huzur yaratan şeyler. Kapalı biri değilim, giyim ve yaşam tarzı olarak zaten bir batılıdan hiçbir farkım olmadığından ne dışlanma yaşadım, ne dil sorunum oldu, ne Türk kültürünü özledim, ne de ezan sesi aradım.

    Aksine huzur ve sükunet ile Türkiyede görmediğim güleryüzü, samimiyeti, yardımseverliği, anlayışı ve saygıyı yurtdışında gördüm. Yaşamda ve insan ilişkilerinde olması gereken de bu benim için.

    Söylediklerine katılmasam da eline, emeğine sağlık diyorum.

    0|0
    1|0
    • Tesekkür ediyorum tabiki benimde senin görüslerine, bakis acina saygi duyyorum bazi insanlar özgürlük ararken bazisi örfüne adetine memleketine daha bagli olabiliyo bu cok normal :)

  • Güzel paylaşım..

    0|0
    1|0
Yükleniyor...