Anne ve Baba = Emret Komutanım !

Dediğimi yap good boy! good boy! Git ders çalış aferim kızıma. Odanı topla, internete girme, TV kapat, bulaşıklara yardım et , sözümü kesme fazla konuşma, bana derdini anlat vs. Robotik çocuğu programlama ve 18 yaş sonrası beynini kullanamayan, tembel, işsiz, eşsiz veledler oluşturma sanatı.

Sağladıkları maddi imkanları koz olarak kullanıp övünen karşılık bekleyen parents. Senin için herşeyi yaptım daha ne istiyorsun demek kısıtlı bir istek yelpazesinin olduğunu anne babanın seni sınırlı sevdiğinin göstergesi. Gençlik haylaz, söz dinlemez, pervasız olunca yine kabahat onundur her imkan sağlanmıştır bir kere değil mi?

Söz dinlemeli komutları yerine getirmelidir. Bakkaldan ekmek almak için verilen para, çocuktan komutlarına uymasını bekleyen anne babanın sağladığı maddi imkanlarla eşdeğer.

"Bu çocuk niye başarısız oldu? " dedi anne ve baba. Her akşam yemeğini hazırlayan anne git çalış diyen baba. Görevlerini harfiyen yapıyorlardı hattaa şunuda diyorlar, baaak odanı bile ben topluyorum sen yeterki çalış... Yalnış nerede?

Gençlik başarısızlığından hiç mi sorumlu değil peki. Sor ailesine herşeyi yapmışlardır herşeyiiiii. Eee arızalı mı çıktı iade edin o zaman. Aile mi bir yerlerde yalnış yaptı yoksa çocuk mu.

Kendi çocukluklarına gençliklerine geri dönen yetişkinler hep nedense oradaki çılgınlıklarını ve hatalarını anımsamaz mükemmel çocuk olduklarını düşünürler. Hadi itiraf edin sizin anneniz ve bababız da istediğiniz gibi değildi.

Genci kollarının arasında yaşlandıran anne bir gün sen olmayacaksın bu bağımlılık yaratma duygusu nerden geliyor bırak şu çocuğu. Git paranı kazan diyen baba yarın bu da çok hayırsız oldu deme, çalışıyor çocuk para kazanıyor sen öyle demedin mi!

Ev işlerini yaptırmaya meraklı annenin savunma mekanizması :" Bir gün sende ev hanımı olacaksın, yalnız kalınca ne olacak yapacaksın madem öyle öğren! Hi hitler! veya hiç bana yardım etmiyorsun ne biçim çocuksun anneye yardım edilmez mi hiç mi kıymetimi bilmiyorsun ühühühü bir gün yataklara düşerim nasıl bakacaksın " ajitasyon zamanı.

Aslında niyet iyi de yöntem yalnış. Bakış açın şu olsa " Birlikte vakit geçirmek için ne güzel bir fırsat " Çocuğu yapmak zorunda olmadığı işlere mecbur tutmanın çocuk istismarına girdiğini bilmeyen anneler yazık size.

Anne ve Baba= Emret Komutanım !


Gelelim şu okul hayatına. Gençlik sorun kendinize anne baba anasınıfından lise sona kadar kaç kere okulunuza geldi? Okul ders programınızı biliyor muydu? Akşam hangi dersi çalıştığınıza baktı mı yoksa siz bana yardım et dediğiniz demi yeltendi. Okuldaki mevzuları anlattığınızda gerçekten anladı mı ve arkadaşlarınızın isimlerini aklında tuttu mu ? Denemesi bedava. Gidin anlatın bir olay arkadaşlarınızın isimlerinizide katın . Ertesi gün sorun dün ne anlattım kimler geçiyordu içinde :) sonuçlarıda yazın. Derslerdeki durumunuzu biliyorlar mı hani katıldı katılmadı mevzusu. Aslında diğer taraftan gençlikte anne babayı kendi sınırlarının dışında tutuyor. Okuldan dershaneden arkadaş çevresinden derslerden sınav çalışma sürecinden odasından vs vs vs Sebep?

Düne kadar sizi sallamayan umursamayan gıcık olduğunuz bir arkadaşınız pat diye sizin eve geldiğini hayal edin? Özel alanınız ihlal edilmiştir, öfkeli ve şaşkın belirsiz bir durum. Bu cümleyi söylediğimde hayalinizden geçen tam bir belirsizlik ve gelmesin ne işi var cümlesi. İşte anne baba da birgün bu ilgilenme işine kalkışında hemen angart diyerek kılıçları çekiyorsunuz. Korku ve endişe yargılanma hissi eleştirilmekten kaçınma utanmayı istememe hepsi peşi sıra geliyor. Bu esnada gençliğin tavrını gören anne " e beni istemiyor okula dershaneye" sence neden?

Gençliğe sorsan o sıcaklığı ilgiyi ister ama gördüğü muameleler neticesinde bunun nasıl bir duygu olacağını hangi sıkıntılarla karşılaşacağını kestiremediğinden artık aileyi elinin tersiyle iter. Belirsizlikten ve endişeden kaçma dürtüsü. Beyin bunu otomatik yapar.

Gelelim sonuca, gençlik ünversiteyi kazanır, işte çalışır veya evlenir vs. bunları bir kenara yazar hayatına devam eder. Yaşamın her alanında bu kazanmışlık-larla yön çizecektir. Anne babanın ona sunmadıklarını öğrenip farkettiğinde depresif çöküş yavaş yavaş onu kemirecek yaşama zevkini düşürecektir. Hatalar yapacak hemde çok yapacak yaptığında da gene aileyi dışlayıp haber vermeyecek kendi başına yol alacaktır.

SONUÇ

  1. Yavrularınız kendi istekleriyle dünyaya gelmedi.
  2. Siz büyütmediniz o biyolojik bir varlık kendiliğinden büyür ama siz yetiştirdiniz harmanladınız.
  3. Yapmadıklarınıza eğilmek yerine yaptıklarınızı dile getirdiniz.
  4. Nefret ve şiddet ilişkisi öğrenilir bir yapıdır. İşine küfretmeden ve eşini hırpalamadan,bağırmadan önce düşün.
  5. Günde en az bir kere sarıl ne kaybedersin.
  6. Para ile itaat-saygı-başarı olmaz.
  7. Çocukluğunda ezilen emirlere itaat etmeyi öğretilen sürekli eleştirilen mutsuz bir çocuk derslerinde başarılı olup TAKDİR belgesi alsa neye yarar?


Bu örnekler olumsuz davranışa sahip ebeveynlere aittir. Hepsini yerin dibine sokmadım panik yok.

SON


29|11
21|34

Senin görüşün nedir?

0/2000

Gönder

Erkekler Ne Diyor 34

  • hislerimize tercüman oldunuz, çok faydalı buldum

    1|0
    0|0
  • paylaşım gayet güzel olmuş.

    0|0
    0|0
  • Bence yazılarınızı görsellerle zenginleştirmenizi öneririm.

    0|0
    0|0
  • Güzel paylaşım.

    0|0
    0|0
  • Güzel anlatmışsın, eline sağlık

    1|0
    0|0
  • Bazıları abartılı

    0|0
    0|0
  • Haklısın :)

    0|0
    0|0
  • Usta iyisin güzelsin emek vermişşin yazmışşın ama çevremdeki insanların bir çoğu arkdaşlarım öyle büyüdü şimdi bir çoğu üniversite son sınıftalar bir ben adaam olmadım yani bu durum nadir bir durum bence. Senin dediğinin tam dersi aile böyle baskıcı bir aile olursa çocuklar biryere geliyor rahat ailelerin çocukları okumuyor. Fikirim bu benim senin fikrin oabilir saygım sonsuz İyi günler :)

    0|0
    0|0
  • Sonuçta senin dünyaya gelmeni sağlayan kişiler , bırakta karışsınlar

    0|0
    1|0
  • Güzel bence

    0|0
    0|0
  • Güzel paylasım olmuş :)

    0|0
    0|0
  • Ailede anlayış önemli

    0|0
    0|0
  • Çocuklara sevgiyi sevmeyi sevilmeyi saygı öğretmesen büyütüyolar beyinlerine para denen tanrıyı sokuyolar 30 yaşında mezarını aldırıyolar nolur nolmaz diye kafalarına saçma sapan şeyler sokuyolar telefonlarla tabletlerle oyuncaklarla avutuyolat sevgisiz ilgisiz moda denen şeyle çocukları kendi bedenlerinden itiyolar

    0|0
    0|0
  • neyse ki mutlu ve ilgili bir ailede yetiştim :)

    0|0
    0|0
  • Bence Türkler çocuğa en çok değer veren millettir. Bu numaralar burada geçmezzz

    0|0
    1|0
  • Hi değil ehil hitler

    0|0
    0|0
  • argümanların gayet sıralı ve güzel. tespitler yerinde

    0|0
    0|0
  • Bu guzeldı.

    0|0
    0|0
  • "Hadi itiraf edin sizin anneniz ve bababız da istediğiniz gibi değildi."

    Ailem bana göre hareket etmiştir.. Yani tam istediğim gibilerdir.. Anasınıfından beri.
    ---------

    "Gençlik sorun kendinize anne baba anasınıfından lise sona kadar kaç kere okulunuza geldi? Okul ders programınızı biliyor muydu? Akşam hangi dersi çalıştığınıza baktı mı yoksa siz bana yardım et dediğiniz demi yeltendi."

    Kuzenlerimle aynı sınıftaydık.. Her gün anneleri getirirdi okula.. Çantalarını bile 6. sınıfa falan yengelerim taşırdı. Hatta belki daha çok. Hatırlamıyorum şimdi.. Annemin bana çocukmuşum gibi davranmaması için ben taşıyım dediğinde bile sinirlenirdim. Herkesin karakteri farklıdır yani. Herkese farklı gelir bunlar ama buyum. Okul hakkında soru çok sordular ama hiçbirinde cevap vermemişimdir. YGS sınavına gidecektim arabayla. Babam uyandı götürmek için, annem kahvaltı hazırlamak için.. Ne anneme kahvaltı hazırlattırdım ne babamın götürmesini istedim. Giyinip evde oturdu.

    Sınav sonucumu bile ailem sormamıştır.. Geçmiş yıllardan aldıkları cevaplar yüzünden.. Annem " Sinirlenme diye sonucunu sormuyorum iyi mi " dedi sadece.

    Lise sonda ikinci dönem okulu bırakmaya karar verdim. Bıraktım.. Önemli olan yanımda olmalarıydı.. Bir çok anne babanın yanımda olmadığı kadar oldular.

    Okuldan çıktığım/kaçtığım gibi babamı arar. Babacım ben okuldan çıktım haberin olsun derdim.. Hayatı boyunca bir defa bağırmamıştır. Sinirlenince susar sadece. Zaten ben çıktığımda müdür yardımcısıda babamı arardı. O da haberim var ne yaparsa karışmayın demişti..

    "Okulda ne yaptın?", "sınavın nasıl geçti?" bunlarla anne baba olunmuyor BENCE.

    Uzaktan söyleyince garip geliyor bunlar. Bu konuda eski lise hocamla konuşmam vardı.. Şimdi bulamam sanırım.. Ama emin ol kusursuz bir aile düzenimiz vardır. Ama eğitim ve özel hayat konusunda kimse karışamaz..
    Okuyacak olan benim. İş sahibi olacak olan benim..

    Sarılma öpme.. Sürekli olan şeyler..

    1|0
    0|0
    • Gençlik zamanında genç kendinden gurur duyar bunları başardığı için. Sorumluluk sahibi olduğu kendini bildiği için. Başının çaresine bakabildiğini kendi kendine söyler ya da etrafı bunu vurgular vurgulandıkça da bu duygu pekişir. Faydadan ziyade zararı mevzu bahis. Mükemmel anne baba yoktur öğrenmeyen anne baba vardır.

    • Hepsini Göster
    • Size ihtiyacım gibi kendi başına yol alıyorsan ve kimseyi yormayayım diye hep onlarsız yaşıyorsan ilerde yalnız olduğunda o güçlüdür diyerek kimse yanında olmaz.

    • Katılmıyorum da neysee.

  • Evet, fazla disiplin kurbanı çocuklar oluyor.

    1|0
    0|0
  • Erkekler Devam
    14

Kızlar Ne Diyor 21

  • Birgun bizde anne /baba olacagiz umarim hakkiyla yapariz bunu. :)

    0|0
    0|0
  • güzel faydalı

    0|0
    0|0
  • Çok beğendiğim bir yazı oldu tebrik ederim fakat yazım hatan var yalnış değil yanlış.

    0|0
    0|0
  • Abi hiç onun bunun yanında kalmamışsın konuşuyorsun 1 yıldır dedemlerin yanındayım 10 kilo verdim hiç bir yer anne babanın yanındaki yer kadar rahat değil

    0|0
    0|0
  • Eve giriş saatini etek boyunu kısıtlamayı babalık addenen, durmadan eleştirmeyi annelik sayan ebeveynlerin elinde büyüdüm. Üniversite biter bitmez yaptığım ilk iş güzel bir iş bulup İsveç e kaçmak oldu. Aklıma bile gelmiyorlar aramasalar.. Onlar yüzünden evlilikten de çocuk sahibi olmaktan da tiksindim resmen. Hayatımın en büyük hatası ailem.. Her şeyi bildiğini sanan ama bir b*k bilmeyen ailem..

    2|0
    0|1
  • Özellikle ev işi konusuna bayıldım

    0|0
    0|0
  • Kesinlikle doğru ben yeterince sevildiğimi düşünmüyorum küçükkende böyle düşünüyordum çünkü küçükkende zor bir insandım kendimi sevdirmezdim onlarda çabalamazdı şu an ailemden uzakta yaşıyorum ve çoğu zaman yokluklarını hissetmiyorum

    0|0
    0|0
  • Çok guzel bir yazı

    0|0
    0|0
  • Duygularıma tercüman oldunuz

    0|0
    0|0
  • 6. Madde hariç katılıyorum

    Ben aileleri haklı buluyorum bazı şeyleri diretme konusunda çünkü malesef dünya bunu gerektiriyor, üniversite okuyup bir vasıf sahibi olmak lazım, bana süt iç et ye gibi ıvır zıvır şeyler hariç bir şey demek zorunda kalmadılar zaten fen lisesinden tıpa geçtim kendi isteğimle, ders programımı falan hep babam yazardı kağıda mantar panoma asardım

    0|0
    0|0
  • Anlatmak istediğin şey doğru, yazı dilin sıkıcı okumakta zorlandım.

    2|0
    0|0
  • Anca bu kadar guzel anlatilirmis. Cok dogru yazmissin. Emegine saglik.

    1|0
    0|0
  • Çok iyi anlatmışsın.

    1|0
    0|0
  • yazıya baktım
    sonra yaşa baktım
    sonra tamam sıkıntı yok dedim.
    katılıyorum sana. haklısın
    ama onları da anlamak lazım
    anne baba olmak değuşuk bir şey olsa gerek :S

    0|0
    0|0
  • emeğine sağlık!!

    0|0
    0|0
  • Çok güzel yazmışsın, klavyene sağlık =)

    0|0
    0|0
  • Haklısın benim çocukluğum böyle geçti. Karnemde hepsi 5 geldi de ne oldu yani? Güzel paylaşım

    0|0
    0|0
  • Bizimkiler kendilerince derslerimle ilgilendiler mesela okumayı öğrenene kadar az dayak yemedim 😅 sonuç olarak sınıfta ilk ben öğrendim ama sevinemedim de
    Dertlendim gene bak

    0|0
    0|0
  • Güzel olmuş elinize sağlık

    0|0
    0|0
  • Güzel olmuş ama çok fazla yazı var bir kaç görsel ekleseydin keşke okurken sıkılıyo insan

    0|0
    0|0
  • Kızlar Devam
    1
Yükleniyor...