Kapat

Yetimhanede ve kimsesiz yaşamanın zorlukları!

Herkese merhaba arkadaşlar.

Bu bencemde biraz kendimden ve diğer yetim kardeşlerimin hayattaki zorluklarını anlatacağım.

Dikkat! Bunu okuduktan sonra ailenizin kıymetini daha iyi anlayabilirsiniz.


Ben dahil çoğumuz bebeklikten terk edilen bireyleriz.

Dünyadan bir haberiz insanlar nasıldır bilmeyiz.

Herkesi kendimiz gibi sanırız çünkü;

Hepimiz yetimiz ve dışarının nasıl bir dünya olduğunu bilmiyoruz.

Bebeklikten veya daha ailemizi tanımadan önce buraya terkedilenlerimiz şanslı bireylerdir.

Çünkü aileni tanıdıktan sonra yetimhaneye gelenler emin olun hiç bir gece uyuyamaz hep ağlarız.Biz onlar ağladığı için ağlarız cocuğuz içimizde öfke yokki.Kibir yokki. Duygusalız.

Yetimhane'de  Ve kimsesiz yaşamanın zorlukları...!

7-10 yaş arası hemen bizi okula gönderirler.

Bizde öğrenmeye calısırız.

Oyun nedir bilmeyiz.

Çünkü daha oyunun anlamını bilmiyoruz.

Dışarda oyun oynuyan cocuklardan öğreniriz oyunları.

Ne yaptıklarına bakarak.

Tekrarlarız...

Bize anne babalık yapanlar.

Müdürlerimiz ve öğretmenlerimizdir.

Çünkü tanıdığımız tek büyük insanlar onlar.Bize iyi davranan.Nilgün Annemi hiç unutmuycam cocukluğumun annesidir.Yetimhane müdürü.

Hademeler bizi hiç sevmezlerdi.Çok dayak yerdik.Ama söyleyemezdik

Ya tekrar döverse, Cezalandırırsa....

Bizi bodruma çok kilitlediler.Geceyi o karanlık yerde geçirmek ne zordur be heryerde sesler gelir ben hemen gözlerimi kapatırdım uyumaya calısırdım yanımızda arkadaşımız varsa sarılırdık birbirimize bişeyler anlatırdık.

Gerekçeleri sadece mutfaktan elma çalmamızdı. vs vs.

18 olduk artık büyüdük derler.

Bize bir miktar devlet tarafından para verilir bir süre maaş bağlarlar.

Sonra tekmeyi basarlar.Tanımıyoruz etmiyoruz kimseyi.

İlk defa dışardaki insanlar ile konusucaz heyecanlıyız ama bir o kadarda üzgünüz çünkü arkamızda bıraktığımız çok kardeşimiz var.Bize 2.darbede burdan gelir bizi bildiğimiz ailemizden koparırlar.

Sonra bir ev verirlerse şanslıyız.

Ama genellikle sadece maaş ile yetinir devlet baba.

Bize yardımcı olan yine nirgül annemizdi bize 1 haftalığına kendi evini açtı.

Ama ev kücük olduğu için biz 1 hafta kaldık onunda ailesi vardı.

Rahatsız etmekten utandık.

Sonra bir ev bulduk kendimize.

Devlet bize o zamanın parasıyla 300 milyon(lira) vermişti.

Eve 2.el mağazalarda battaniye yorgan aldığımızı hatırlıyorum.

yemeği dışarda yerdik.

Hayatımızda yumurta kırmışlığımız mı var sanki..!

3 hafta sonra bir iş bulunup calışmaya başlanır.

İlk işimiz bir köftecide 4 kardeşim ile beraber 3'ü kızdı.

İş bulduk. Bulaşıkcılık vs garson ben ile 1 kardeşim garsonduk.

Diğer 2side bulaşıkcılık yapıyorlardı.

Paramızı toplardık sürekli harcamamız nerdeyse yoktu.

Akşamları evde hikayeler anlatırdık gülerdik.

Yıkanmak için hamama giderdik.Sonra üst kat komşumuz bize bir akşam bir yemek getirmişti.

Lahana dolması ne olduğunu bile bilmiyorduk.

Hiç dolma yememiştik.

Teşekkür ettik ve içeri girdik.

Önce garip garip bakıp bune dedik.

Yiyelim bakalım dediler.Yedik belkide hayatta yediğimiz en güzel yemekti.

Sonra tabağı yıkadıktan sonra vermek için beni seçtiler utanıyorlardı.

Ben hem tek erkektim ve en konuskan biriydim.

Hemen üst kata gidip tabağı verip tesekkür ettim.

Bana siz nerelisiniz dediler.

Bilmiyorum dedim gülerek.

Biz yeni yetimhaneden çıktık dedikten sonra kadın saolsun bir ihtiyacınız olursa bana söyleyin ablanızım ben sizin kapım her zaman açık dedi.

Sonra Çalışmaya Devam ettik.

Paramız ile kendimize eşyalar aldık.Yeni elbiseler aldık.

birbirimizden başka tanıdığımız yoktu hep beraberdik.

Sonra benim kız kardeşlerimden biri işyerinde patron tacizine uğradı ben Ece'nin sesini duyduğum anda koştum yanına patron ile dalaştık benim ağzımı burnumu kırdılar ve hepimizi işten kovdular.

İlk kavgamdı ve dayak yedim :)

Utancımdan kızlar ile konusmuyordum.

Sonra bunuda atlattık.

Sonra 19 20 li yaşlarda birbirimizden ayrılmak zorunda kaldık okuldan dolayı.

Ben hepsini bayan üniversite öğrencilerinin yanında ev bulduktan sonra

2012'de uludağ üniversitesinde okudum ve şimdi tek kişilik bir aileyim.

Kız kardeşlerim ile görüşür ederim.

Size bir yetimin hayatını kısaca anlatmaya calıstım.

Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Saygılar..

İhsan A.


8|2
49|33

Senin görüşün nedir?

0/2000

Gönder

Kızlar Ne Diyor 49

  • Allah yardimciniz olsun.. Dilerim guzel bir hayat yasarsiniz bundan sonra.. Okudukca gozlerimden yaslar dokuldu, yalan degil.. Hayat bazilarina altin tepside sunulur kiymet bilmezler, bazilari da kucucuk bir umut icin omur boyu ugrasmak zorundadirlar.. Bir kac kere yetimhaneye, bir kac kere de huzur evine ziyarete gittim.. Hepsi sevgiye ilgiye muhtac.. Allah kimseyi sevgisiz, yuvasiz birakmasin..

    2|4
    0|0
  • Hayat... Hayat... aslında.. soyleyecek cok da bir sey yok. Beni en çok acıtan şey yaşamayı öğrenmeye çalıŞan minicik kalplerin mutluluktan önce hüznü, sevgiden önce nefreti görmeleri.

    Ben de bir trans bireyim. Ćok zor ama çok çok çok zor bir çocukluk geçirdim. Ama benle sokakta alay edildiğinde gidip sığındığm bir ailem vardı. Sıcacık bir yuvam.

    Seninle empati yapayım diyorum da yok olmuyor. Mesela düşünüyorum zor anımda kimin kollarına atardim kendimi? Bu sorunun cevabı koca bir boşluk ve minicik kalplerin o boşluģa düstüğ gerçegi beni buz gibi yapıyor.

    Canımsınız... keşke hepinize sarılabilsem, biz acılı çocuklar aslında aileyiz bunu biliyorum.

    Ben hep derim, çocukken de bir yetişkindim. Ben 7 8 yaşından beri yuvasız bir cocuğa yuva aćmak evlat edinmek istiyorum. Bu her zaman aklımda. Mesleğimi elime alayım sık sık da sizlere sarilmaya geleceğim.

    Şimdi düşünüyorum trans değil de ailesiz doğsaydım ya da engelli... ben şanslıyım ya iyi ki trans doğmuşum diyorum. Cok götürüsü oldu hayatımdan ama çok da şey kazandırdı bana.

    Sizi seviyorum.

    1|0
    0|0
  • Gerçekten çok güçlüsün umarım bundan sonra her şey istediğin gibi olur

    0|3
    0|0
  • Hepsini okudum çok duygulandım.
    Allah yetimin yanındadır her zaman.

    3|3
    0|0
  • Tüylerim diken diken oldu. herkes sanslı doğmuyor ne yazık ki. umarım bundan sonraki hayatında şans hep seninle olur. kendi guzel aileni kurarsın. ve çocuklarından hiç ayrılmazsın

    1|1
    0|0
  • Okurken yaşadım. Okuduğum en gercek benceydi. Aileni secememek belkide en buyuk adaletsizlik. Bundan sonraki aileni kendiniz olusturacaksiniz.. Diyebilecegim son sözler kader, vicdan, ahlak, merhamet..

    0|4
    0|0
  • Gördüğüm en anlamlı benceydi gerçekten çok üzülüyorum onlara

    0|1
    0|0
  • Bizimkide hayat mı dedim içimden. Umarım ileride güzel bir ailen olur ve içindeki tüm eksiklikleri tamamlarsın..

    1|2
    0|0
  • Yine de sukretmelisin! Bu güzel yazıyı kaleme alabilecek kadar yetistirmissin kendini...3413 sayılı yasadan yararlanarak memur olma şansın var biliyosun, hayatını yönlendirmek artık senin elinde... umarım geçmişte yaşadıkların sadece anılarında kalır...

    0|1
    0|0
  • Gerçekten çok kötü oldum :( Umarim bundan sonra hersey istediğiniz gibi olur allah hayırlı es ve çocuklar nasip etsin sende aile ol yuva kur ve onları hiç yalnız bırakma

    0|3
    0|0
  • Okurken gözlerim yaşardı, güçlü birisin ya da hayat seni güçlü olmaya zorlamış.. Senden özür dilerim insan olduğum için ben de suçlu sayılırım... hayatında çok çok başarı kazanırsın inşallah.

    0|1
    0|0
    • aynen hayat beni ve benim gibileri güçlü olmaya zorluyor.
      Sonra anlıyosun ki güçlü insanlar daha çok ağlıyor.
      Senin bir suçun olamaz.
      Lütfen böyle düşünme..

    • Yaşanılan her şeyden hepimiz sorumluyuz, hepimiz bu dünyanın bir parçasıyız ve bir haldeyiz.. Ben düşündükçe çok üzülüyorum, keşke herkese aile olabilsek..

    • bence siz merhamet ve şefkat ile ruhu temizlenmiş.
      1 insansınız.
      çok mutluyum sizin düşüncelerinizi okur iken.
      Teşekkür ediyorum.

  • of içim parçalandı be. kim bilir daha neler vardır yaşadığınız. benim arkadaş da demişti ki, oradaki çoğu çocuk annesi babası belli olan çocuklardanmış. bir de böyle vicdansızlar var. Allahım yar ve yardımcın olsun yolunuz açık olsun.

    0|1
    0|0
    • biz orda tek birşey öğrendik diyebilirim.
      ailesini tanıyanlar daha çok acı ve kin içinde yetişiyor.

    • kesinlikle. insan varlık içinde yokluk yaşaması koyar asıl. :( yani bu maddi anlamda değil sadece manevi anlamda da. bir ara ben de onlarla tanışma fırsatı buldum. fazla özgüven fışkırması gibi görünüyor ama aslında bile bile oraya atılmalarının verilmiş olduğu bir hırs bir kin var.

  • Bizi aydinlattin bu konuda. gercekten hicbisey bilmiyormusuz. emegine saglik. o cocuklar icin bir kez daha uzuldum.-

    0|1
    0|0
  • Okurken cok duygulandim benim de bir arkadasim yetimhane de buyumus hic anlatmadi eski gunlerini bosverdi hep tek dedigi ne olursa olsun ailen oldugu icin sukretmelisin simdi daha iyi anliyorum..

    1|1
    0|0
  • Ne desem boş şu an :( lisede çocuk gelişimi okurken stajımı sosyal hizmetlerde yapmıştım bende. Bilirim neler hissettiğinizi :/

    0|1
    0|0
    • ne mutlu size..

    • Yanlış anlamayın da bilemezsiniz sadece tahmin etmeye çalışırsınız.
      Sizin 1 gününüzü bize hediye etseler biz onu 1 yıl olarak değerlendirirdik

  • Hayata 1-0 mağlup doğanlardanmışsın ve zorlu bir çocukluk, gençlik dönemi geçirmişsin.
    Gerçekten okurken üzüldüm senin adına.
    Umarım bundan sonraki hayatın en güzel şekilde geçer.

    0|0
    0|0
  • çok duygulandım okurken.. inşallah hayat bundan sonrası için güzel olur senin adına. sen ve senin gibi bütün yetimhanede büyüyenlerin karşısına iyi insanları çıkarır hep inşallah..

    0|1
    0|0
    • inşallah çıkar be kardeşim.
      bizim zamanımızda çıkmadı.
      bizden sonra çıksın bari..

  • Allah yardımcınız olsun

    0|1
    0|0
  • Yaşamadım ama biliyorum çok zor. İnşallah önündeki hayatında hep şanslı olursun iyi insanlarla karşılaşirsin

    0|1
    0|0
  • Cok uzuldum... ama gucunuzede imrendim... insalah hic kopmayin o kucuk ailenizden... cok duygulandim... ebebynlerimizi kaybetmek ne biliyorum ama terkedilmek daha agir bence... Allah hep yardimciniz olsun...

    0|1
    0|0
  • Kızlar Devam
    29

Erkekler Ne Diyor 33

  • Bir solukta okudum ve iliklerime kadar hissettim hüznünü de, burukluğunu da ve gücünü de...
    Geçtiğimiz pazar günü çocuk esirgeme kurumu çocuklarıyla beraberdik. Onların saflığı, onların ürkekliği, onların mutluluğunu çok yakından hissettik. Farkında değillerdi hiçbirşeyin, tertemiz pırıl pırıl çocuklardı...
    Her öğretmenlerine anne diye seslenişleri yüreğimi burktu. Kimi kimsesizlikten, kimi çaresizlikten ordaydı. Hepsinin farklı bir hikayesi vardı fakat sonuçları hep aynı noktada birleşmişti...
    Anlatmayım detaylarıyla ama çok güzel bir gün geçirdik onlarla beraber, onların da mutluluğu gözlerinden okunuyordu...
    Allah yardımcıları olsun, inşallah bahtları güzel olur...
    Sizin de bahtınız güzel olsun kardeşim, Allah işinizi gücünüz rast getirsin, karşınıza güzel insanları çıkarsın...

    ... Ve burdan herkese şunu demek isterim ki o çocukları ziyaret edin, bundan daha güzel bir mutluluğu bulamazsınız inanın ki. Sizin için çok basit ama onlar için çok büyük bir olay olacaktır bu...

    5|2
    0|0
    • haftanın 1 günü bile yetimhaneleri ziyaret etmek lazım.
      çocuklar ile oynamak lazım,
      ne kadar mutlu olucağınızı anlatamam...

    • Mutlu edebilmenin hazzına erilebilinecek en güzel yerlerden birisi... Onlardaki masumiyet, onlardaki o herşeye rağmen gülme çabası insanı dünya derdinden telaşından çıkarıp atıyor...

      Sonra kendini dışarı atıyorsun, bir an mutluluk seni şoka uğratıyor ve diyorsun ki '' Allah'ım insanlar ne haldeler biz ne halde, titriyorsun resmen... ''

      Bu kesinlikle acımak değldir, ama hep inanırırım ki merhamet bir insanın en vicdani en has duygusudur...

  • eskiye göre şimdi yuvalar daha güvenli daha sağlıklı ve çocuklar daha iyi yetiştiriliyor. Bizim sizin yaptığınız o giysi oyuncak bağışları depolarda saklanıyor. Çünkü o çocuklara devlet yeni eşyalar yeni oyuncaklar alıyor. Benim ablam bir çocuk yuvasında çocuk gelişimci ve inanın bana dışarıdan yuvalarda şiddet olayı vb var yuvalar çok kötü diyenlere kesinlikle inanmayın bu tür ön yargılardan uzak durun. Ablam sayesinde benim de o yuvadan bir arkadaşım var çoğu zaman beraber geziyoruz iyi vakit geçiriyoruz. merak etmeyin abiler ablalar o yurttaki çocuklar güvende şimdi devlet sağolsun. Ne kadar iyi olursa olsun bir aile sıcaklığı olmuyor ama. Eski yuvaları bilmem ben ama yazından etkilendim. Sen çok güçlü biriymişsin ki hayatın sana verdiği bu zorlukları aşmayı başarmışsın. Umarım iyi bir aile kurarsın senden çok iyi baba olacağına eminim

    0|1
    0|0
  • Yetim buyumek tabiki zor ama sen sanslisin diger yetimler gibi sokaklarda kalmadin. ya da kotu yollara dusmedin.. hani o senin anlattigin bodruma kilitlenme durumunu mumla arayan yetimler var:)) ben yasantimi anlatsam yer yerinden oynar devletin başi bile belaya girer.. seni cok sansli gordum

    1|2
    0|0
  • 10 yıl kaldım yurtta ve yuvada. Şimdi ayrıldım orada. Çok özlüyorum şimdi orayı. :((

    1|3
    0|0
    • Benim 14 yılım geçti oradan çıkalı 4 yıl oldu ama hala sabah uyanınca herşey aynı olacakmış gibi hissediyorum nedense

    • geçmiş unutulmuyor..

    • Oradaki ortam hiç bir yerde bulunmaz. O yemekler, o çalışan personel, o koku, o banyo. Hepsi farklıydı. Sabah kalkıp okula gitmek, okulda hocanın bugün kahvaltıda ne yediniz demesi. Şimdi kapattılar kaldığım yeri. @adali91

  • hayat zor bee... :(

    0|1
    0|0
  • orada büyüyen biri olarak... tşkler paylaşım için...

    3|3
    0|0
    • Evet hocam bende 5-19 yaş aralığında orada büyüyen biriyim oradaki hiçbir anımı asla unutmayacağım.
      o zamanlarda ne kadar kimsesiz olsak da bizim gibi aynı kaderi paylaştığımız bir sürü farklı kandan-candan öz kardeşimiz vardı (anlayana) :((

    • önemli olan kendini geliştirmek bence geçmişe takılıp kalmamak lazım herkes kaderini yaşıyor...

    • bildiğimiz ailemizide orda bırakmak zorunda kalmamız...

  • bende ıslah hanede kaldım 2 sene çok zor oluyor yanlız olmak biliyorum o acıyı allah kimseyi düşürmesin 10 11 yaşlarındaydım annem beni o lanet yere bıraktığında (bırakmak zorunda) kaldığında ağlıyordum ben bırakma diye sonra ne mi yaşadım 2 sene boyunca görmediğim şiddet kalmadı allah yolunu açık etsin bende yazayım dedim fakat bundan fazlasını yazamıyorum inan

    1|2
    0|0
    • yazmaya sayfalar yeter mi..
      özetini bile 3 saate yakın yazabildim.

    • ve o terkediliş varya o çok hani yalvarıyor insan bida yapmıcam diyor biri kolundan tutup içeri sürüklüyor işte hiç unutulmuyor malesef :(

    • o kötü anlar,
      iyi anlarımızın degerini bilmemiz için unutulmuyordur belkide..

  • Çok üzücü bir durum.. Ne desek boş.. Umarım hayatının geri kalanı senin için güzel geçer.. Şu an ne yapıyorsun? Nasıl bir hayatın var?

    0|1
    0|0
  • Çok güzel yazmışsın kardeşim emeğine sağlık.

    1|1
    0|0
  • çok duyarlı bir bence

    0|2
    0|0
  • Ağladm be :( yetim bymek zor

    1|2
    0|0
  • O kadar zorluğa rağmen hayata tutunabilmeniz ne güzel. Bu güzel bir örnek aslında.

    1|3
    0|0
    • akılda kalır örnek olursa belki yetimhaneler vs boşalabilir diye düşündüm.
      ve inanın yazarken geçmişi hatırladıkça.
      gözyaşlar'ıma hakim olamadım.

    • İyi düşünmüşsün. En azından oradaki çocukların hislerine bir nevi tercuman oldun.

  • Hacı, bizide az dövmediler, az halı yıkatmadılar, az kıyafetimizi çalmadılar, az tuvalet temizlettirmediler ama biz ne yaptık! telefon kaçırdık içinde olduğumuz durumu kayda alıp müdüreye verdik sonuç:gg wp easy
    :D
    9 yaşına kadar yetimhanede kaldım *** işkenceydi resmen..

    0|1
    0|0
  • Allah yardomcın olsun üzüldüm..

    0|1
    0|0
  • yetımhane zıyaretıne gıtmek ıstıyoruz yardımcı olur musun bro

    0|2
    0|0
  • :( ne hayatlar var ve biz hala ailemizin kiymetini bilmiyoruz allah yardimcin olsun kardeşim. Bahtin açık ömrün uzun olsun. Cok etkili bir yaziydi insan olduğumu hatirladim ve utandim...

    0|2
    0|0
  • Vay be
    Nice farkli hayatlar var şu dünyada.
    Üzüldüm
    Hüzünlendim...
    Hayat ne zor bazen. ..
    Umarım mutlu olursun bundan sonra...

    0|1
    0|0
  • Yerinde bir bence olmuş teşekkürler

    0|1
    0|0
  • Helal olsun be sana

    0|1
    0|0
  • Tşkler

    0|1
    0|0
  • Erkekler Devam
    13
Yükleniyor...