Yetimhanede ve kimsesiz yaşamanın zorlukları!

Herkese merhaba arkadaşlar.

Bu bencemde biraz kendimden ve diğer yetim kardeşlerimin hayattaki zorluklarını anlatacağım.

Dikkat! Bunu okuduktan sonra ailenizin kıymetini daha iyi anlayabilirsiniz.


Ben dahil çoğumuz bebeklikten terk edilen bireyleriz.

Dünyadan bir haberiz insanlar nasıldır bilmeyiz.

Herkesi kendimiz gibi sanırız çünkü;

Hepimiz yetimiz ve dışarının nasıl bir dünya olduğunu bilmiyoruz.

Bebeklikten veya daha ailemizi tanımadan önce buraya terkedilenlerimiz şanslı bireylerdir.

Çünkü aileni tanıdıktan sonra yetimhaneye gelenler emin olun hiç bir gece uyuyamaz hep ağlarız.Biz onlar ağladığı için ağlarız cocuğuz içimizde öfke yokki.Kibir yokki. Duygusalız.

Yetimhane'de  Ve kimsesiz yaşamanın zorlukları...!

7-10 yaş arası hemen bizi okula gönderirler.

Bizde öğrenmeye calısırız.

Oyun nedir bilmeyiz.

Çünkü daha oyunun anlamını bilmiyoruz.

Dışarda oyun oynuyan cocuklardan öğreniriz oyunları.

Ne yaptıklarına bakarak.

Tekrarlarız...

Bize anne babalık yapanlar.

Müdürlerimiz ve öğretmenlerimizdir.

Çünkü tanıdığımız tek büyük insanlar onlar.Bize iyi davranan.Nilgün Annemi hiç unutmuycam cocukluğumun annesidir.Yetimhane müdürü.

Hademeler bizi hiç sevmezlerdi.Çok dayak yerdik.Ama söyleyemezdik

Ya tekrar döverse, Cezalandırırsa....

Bizi bodruma çok kilitlediler.Geceyi o karanlık yerde geçirmek ne zordur be heryerde sesler gelir ben hemen gözlerimi kapatırdım uyumaya calısırdım yanımızda arkadaşımız varsa sarılırdık birbirimize bişeyler anlatırdık.

Gerekçeleri sadece mutfaktan elma çalmamızdı. vs vs.

18 olduk artık büyüdük derler.

Bize bir miktar devlet tarafından para verilir bir süre maaş bağlarlar.

Sonra tekmeyi basarlar.Tanımıyoruz etmiyoruz kimseyi.

İlk defa dışardaki insanlar ile konusucaz heyecanlıyız ama bir o kadarda üzgünüz çünkü arkamızda bıraktığımız çok kardeşimiz var.Bize 2.darbede burdan gelir bizi bildiğimiz ailemizden koparırlar.

Sonra bir ev verirlerse şanslıyız.

Ama genellikle sadece maaş ile yetinir devlet baba.

Bize yardımcı olan yine nirgül annemizdi bize 1 haftalığına kendi evini açtı.

Ama ev kücük olduğu için biz 1 hafta kaldık onunda ailesi vardı.

Rahatsız etmekten utandık.

Sonra bir ev bulduk kendimize.

Devlet bize o zamanın parasıyla 300 milyon(lira) vermişti.

Eve 2.el mağazalarda battaniye yorgan aldığımızı hatırlıyorum.

yemeği dışarda yerdik.

Hayatımızda yumurta kırmışlığımız mı var sanki..!

3 hafta sonra bir iş bulunup calışmaya başlanır.

İlk işimiz bir köftecide 4 kardeşim ile beraber 3'ü kızdı.

İş bulduk. Bulaşıkcılık vs garson ben ile 1 kardeşim garsonduk.

Diğer 2side bulaşıkcılık yapıyorlardı.

Paramızı toplardık sürekli harcamamız nerdeyse yoktu.

Akşamları evde hikayeler anlatırdık gülerdik.

Yıkanmak için hamama giderdik.Sonra üst kat komşumuz bize bir akşam bir yemek getirmişti.

Lahana dolması ne olduğunu bile bilmiyorduk.

Hiç dolma yememiştik.

Teşekkür ettik ve içeri girdik.

Önce garip garip bakıp bune dedik.

Yiyelim bakalım dediler.Yedik belkide hayatta yediğimiz en güzel yemekti.

Sonra tabağı yıkadıktan sonra vermek için beni seçtiler utanıyorlardı.

Ben hem tek erkektim ve en konuskan biriydim.

Hemen üst kata gidip tabağı verip tesekkür ettim.

Bana siz nerelisiniz dediler.

Bilmiyorum dedim gülerek.

Biz yeni yetimhaneden çıktık dedikten sonra kadın saolsun bir ihtiyacınız olursa bana söyleyin ablanızım ben sizin kapım her zaman açık dedi.

Sonra Çalışmaya Devam ettik.

Paramız ile kendimize eşyalar aldık.Yeni elbiseler aldık.

birbirimizden başka tanıdığımız yoktu hep beraberdik.

Sonra benim kız kardeşlerimden biri işyerinde patron tacizine uğradı ben Ece'nin sesini duyduğum anda koştum yanına patron ile dalaştık benim ağzımı burnumu kırdılar ve hepimizi işten kovdular.

İlk kavgamdı ve dayak yedim :)

Utancımdan kızlar ile konusmuyordum.

Sonra bunuda atlattık.

Sonra 19 20 li yaşlarda birbirimizden ayrılmak zorunda kaldık okuldan dolayı.

Ben hepsini bayan üniversite öğrencilerinin yanında ev bulduktan sonra

2012'de uludağ üniversitesinde okudum ve şimdi tek kişilik bir aileyim.

Kız kardeşlerim ile görüşür ederim.

Size bir yetimin hayatını kısaca anlatmaya calıstım.

Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Saygılar..

İhsan A.


6|2
47|32

Senin görüşün nedir?

0/2000

Gönder

Kızlar Ne Diyor 47

  • Hayat... Hayat... aslında.. soyleyecek cok da bir sey yok. Beni en çok acıtan şey yaşamayı öğrenmeye çalıŞan minicik kalplerin mutluluktan önce hüznü, sevgiden önce nefreti görmeleri.

    Ben de bir trans bireyim. Ćok zor ama çok çok çok zor bir çocukluk geçirdim. Ama benle sokakta alay edildiğinde gidip sığındığm bir ailem vardı. Sıcacık bir yuvam.

    Seninle empati yapayım diyorum da yok olmuyor. Mesela düşünüyorum zor anımda kimin kollarına atardim kendimi? Bu sorunun cevabı koca bir boşluk ve minicik kalplerin o boşluģa düstüğ gerçegi beni buz gibi yapıyor.

    Canımsınız... keşke hepinize sarılabilsem, biz acılı çocuklar aslında aileyiz bunu biliyorum.

    Ben hep derim, çocukken de bir yetişkindim. Ben 7 8 yaşından beri yuvasız bir cocuğa yuva aćmak evlat edinmek istiyorum. Bu her zaman aklımda. Mesleğimi elime alayım sık sık da sizlere sarilmaya geleceğim.

    Şimdi düşünüyorum trans değil de ailesiz doğsaydım ya da engelli... ben şanslıyım ya iyi ki trans doğmuşum diyorum. Cok götürüsü oldu hayatımdan ama çok da şey kazandırdı bana.

    Sizi seviyorum.

    1|0
    0|0
  • 2ay

    Babsizligi cok iyi biliyorum 5 yasindayken annemle bosandilar sonra babam evlendi 2 cocugu var bni 2senede 1saatligine gormeye gelio ama annem var en azindan her zaman sahip cikti bana dedemle dayim yoklugunu hissetirmemeye calissada bir yanim hep buruk

    0|0
    0|0
  • Helal olsun sana kendini geliştirmis belki ben bu kadar güçlü olamazdin

    0|0
    0|0
  • Hayata 1-0 mağlup doğanlardanmışsın ve zorlu bir çocukluk, gençlik dönemi geçirmişsin.
    Gerçekten okurken üzüldüm senin adına.
    Umarım bundan sonraki hayatın en güzel şekilde geçer.

    0|0
    0|0
  • Babamı kaybettigimde 9 yaşındaydım. Annem dersen koca derdine düştü. Ha varlığı ha yokluğu. Ondan nefret ediyorum. İnsanın babası ölünce her şeyini kaybediyor.
    Hiç kimse benim babamın öldüğünü bilmezdi. Sanki utanılacak bir şey gibi bunu söylemezdim. Hatta herkesin babası ölsün isterdim.
    Bursla üniversite okudum. Şu an iyi bir isim var. Annemle görüşmüyorum kaç yıldır. En son biriyle evlenmişti hayatımı yaşayacağım dedi. Çekti gitti.
    Asla iyi bir yuva kuramayacağım. Kendim sevgi görmedim ki göstereyim. Maddi olarak şartlarım iyi olsa da icimde bir hüzün var. Geçmiyor geçmeyecek biliyorum.
    Hayat devam ediyor. Yaşıyor muyuz evet yaşıyoruz.
    keşke hicbir seyim olmasaydı ama aileyle büyüseydim. Huzurevinde ölüp gideceğim. Bir insanın hayatı nasıl başlarsa öyle gidiyor.

    0|1
    0|0
    • Böyle düşünme... Yaşadıklarını artık geride bırakmalısın. Sende bu dünyada yaşamayı hakeden bir insansın. Yuvanı kur, çoluğun çocuğun olsun. Onları gözünün dibinden ayırma, onlara herşeyini ver. Senin çektiklerini onlar çekmesinler, bilmesinler...
      Soyutlama kendini hayatından, kaderindir eyvallah ama bu senin suçun değil...

    • Hepsini Göster
    • Senin yasayamadiklarini cocuklarina yasat bence,, eminim cok iyi bir anne olursun...

  • Allah yardımcınız olsun

    0|1
    0|0
  • Ağladım ya niye ailenizi aramadınız ki belki hala yaşıyorlar neyse çok şey atlatmışsınız inşallah istediğiniz herşey olur :((((

    0|1
    0|0
    • benim ve kız kardeşlerimin ailesini devlet bile bilmiyor.
      sadece benim 2 günlük bebek iken çöp gibi bir yerde polisler bulmuş.
      ne şans ki yıl başı akşamınında yardımı olmuş.
      polislerin yoğun olduğu bir gecede bulundum.
      yoksa bunu bile konuşamazdık.

    • Sen çoçukken biliyordun annen ve baban seni terk etmiş , ama ben yaşadıklarını biliyordum ve onları görüyordum ama bana bakmak istemiyorlardı geçmişten kaldı şimdi güle biliyorum herşeyin inadına sende gül kardeşim

    • gülelim kardeşim.

  • İçim cız etti :(

    0|1
    0|0
  • Yine de sukretmelisin! Bu güzel yazıyı kaleme alabilecek kadar yetistirmissin kendini...3413 sayılı yasadan yararlanarak memur olma şansın var biliyosun, hayatını yönlendirmek artık senin elinde... umarım geçmişte yaşadıkların sadece anılarında kalır...

    0|1
    0|0
  • Tüylerim diken diken oldu ya.

    0|1
    0|0
  • Gozlerim doldu. Cidden yetimhanede buyumek cok zor olmali. Allah yardimcilari olsun.

    0|1
    0|0
  • Okurken cok duygulandim benim de bir arkadasim yetimhane de buyumus hic anlatmadi eski gunlerini bosverdi hep tek dedigi ne olursa olsun ailen oldugu icin sukretmelisin simdi daha iyi anliyorum..

    1|1
    0|0
  • Yetimhane ziyaretleri hakkında düşüncelerini paylaşır mısın ?

    0|1
    0|0
    • yeni insanlar ile tanismak oyun oynamak çok mutlu ederdi beni.
      ben haftada 2 gün farklı yetimhaneleri ziyaret edip çocuklar ile oynuyorum.

    • Hepsini Göster
    • onların yüzüne gül 1 kaç tanesini sev yanına gelir hepsi.

    • :)) inşallah

  • Hepsini okudum çok duygulandım.
    Allah yetimin yanındadır her zaman.

    3|3
    0|0
  • Gerçekten çok güçlüsün umarım bundan sonra her şey istediğin gibi olur

    0|3
    0|0
  • Allah yardimciniz olsun.. Dilerim guzel bir hayat yasarsiniz bundan sonra.. Okudukca gozlerimden yaslar dokuldu, yalan degil.. Hayat bazilarina altin tepside sunulur kiymet bilmezler, bazilari da kucucuk bir umut icin omur boyu ugrasmak zorundadirlar.. Bir kac kere yetimhaneye, bir kac kere de huzur evine ziyarete gittim.. Hepsi sevgiye ilgiye muhtac.. Allah kimseyi sevgisiz, yuvasiz birakmasin..

    2|4
    0|0
  • Yaşamadım ama biliyorum çok zor. İnşallah önündeki hayatında hep şanslı olursun iyi insanlarla karşılaşirsin

    0|1
    0|0
  • içim parçalandı okurken hayat bazen cok acımasız olabiliyo..

    0|1
    0|0
  • Okurken yaşadım. Okuduğum en gercek benceydi. Aileni secememek belkide en buyuk adaletsizlik. Bundan sonraki aileni kendiniz olusturacaksiniz.. Diyebilecegim son sözler kader, vicdan, ahlak, merhamet..

    0|4
    0|0
  • Gerçekten çok kötü oldum :( Umarim bundan sonra hersey istediğiniz gibi olur allah hayırlı es ve çocuklar nasip etsin sende aile ol yuva kur ve onları hiç yalnız bırakma

    0|3
    0|0
  • Kızlar Devam
    27

Erkekler Ne Diyor 32

  • hayat zor bee... :(

    0|1
    0|0
  • Çok güzel yazmışsın kardeşim emeğine sağlık.

    1|1
    0|0
  • çok duyarlı bir bence

    0|2
    0|0
  • 4 abim de yetimhanede büyüdü. Hayata geriden başladılar. Çok zor çok çok çok..

    0|0
    0|0
  • Bunu yasayan senin gibi niceler var hayat deyip susmak lazim yoksa sinirlenip ofkeni birilerinden cikarmakmi. Zor isler

    0|0
    0|0
  • :( ne hayatlar var ve biz hala ailemizin kiymetini bilmiyoruz allah yardimcin olsun kardeşim. Bahtin açık ömrün uzun olsun. Cok etkili bir yaziydi insan olduğumu hatirladim ve utandim...

    0|2
    0|0
  • Yetim buyumek tabiki zor ama sen sanslisin diger yetimler gibi sokaklarda kalmadin. ya da kotu yollara dusmedin.. hani o senin anlattigin bodruma kilitlenme durumunu mumla arayan yetimler var:)) ben yasantimi anlatsam yer yerinden oynar devletin başi bile belaya girer.. seni cok sansli gordum

    1|2
    0|0
  • okurken vayy beee dedim. Allah yar ve yardımcın olsun.

    0|1
    0|0
  • Bende 4-5 sene önce yetim kaldım, çaresizliğin ne olduğunu biliyorum, okulun başlarında herkese öğretmen sorardı adın ne , baban ne iş yapıyor felan diye ben beni görüpte babamı sormasın diye okulun ilk günleri hiç gelmezdim, sürekli kavga ederdim bir gün başıma bela aldım söyleyecek kimsem yok, çare bulacak kimsem yok, derler ya babamın gölgesi yeter diye ben hiç diyemedim, babalar günü işkence zaten vs çok zordu benim için şimdi o kadar değil tabi ama gerçekten çok çok zor, tabi sizin ki çok daha büyük yetimhanede yaşamak zor. Ama 80 yaşıma gelsem de babamın yarattığı boşluk dolmayacak, yetim ölene kadar yetimdir.

    3|3
    0|0
  • eskiye göre şimdi yuvalar daha güvenli daha sağlıklı ve çocuklar daha iyi yetiştiriliyor. Bizim sizin yaptığınız o giysi oyuncak bağışları depolarda saklanıyor. Çünkü o çocuklara devlet yeni eşyalar yeni oyuncaklar alıyor. Benim ablam bir çocuk yuvasında çocuk gelişimci ve inanın bana dışarıdan yuvalarda şiddet olayı vb var yuvalar çok kötü diyenlere kesinlikle inanmayın bu tür ön yargılardan uzak durun. Ablam sayesinde benim de o yuvadan bir arkadaşım var çoğu zaman beraber geziyoruz iyi vakit geçiriyoruz. merak etmeyin abiler ablalar o yurttaki çocuklar güvende şimdi devlet sağolsun. Ne kadar iyi olursa olsun bir aile sıcaklığı olmuyor ama. Eski yuvaları bilmem ben ama yazından etkilendim. Sen çok güçlü biriymişsin ki hayatın sana verdiği bu zorlukları aşmayı başarmışsın. Umarım iyi bir aile kurarsın senden çok iyi baba olacağına eminim

    0|1
    0|0
  • orada büyüyen biri olarak... tşkler paylaşım için...

    3|3
    0|0
    • Evet hocam bende 5-19 yaş aralığında orada büyüyen biriyim oradaki hiçbir anımı asla unutmayacağım.
      o zamanlarda ne kadar kimsesiz olsak da bizim gibi aynı kaderi paylaştığımız bir sürü farklı kandan-candan öz kardeşimiz vardı (anlayana) :((

    • önemli olan kendini geliştirmek bence geçmişe takılıp kalmamak lazım herkes kaderini yaşıyor...

    • bildiğimiz ailemizide orda bırakmak zorunda kalmamız...

  • Sen anlat ben sabaha kadar dinlerim

    1|1
    0|2
  • Bir solukta okudum ve iliklerime kadar hissettim hüznünü de, burukluğunu da ve gücünü de...
    Geçtiğimiz pazar günü çocuk esirgeme kurumu çocuklarıyla beraberdik. Onların saflığı, onların ürkekliği, onların mutluluğunu çok yakından hissettik. Farkında değillerdi hiçbirşeyin, tertemiz pırıl pırıl çocuklardı...
    Her öğretmenlerine anne diye seslenişleri yüreğimi burktu. Kimi kimsesizlikten, kimi çaresizlikten ordaydı. Hepsinin farklı bir hikayesi vardı fakat sonuçları hep aynı noktada birleşmişti...
    Anlatmayım detaylarıyla ama çok güzel bir gün geçirdik onlarla beraber, onların da mutluluğu gözlerinden okunuyordu...
    Allah yardımcıları olsun, inşallah bahtları güzel olur...
    Sizin de bahtınız güzel olsun kardeşim, Allah işinizi gücünüz rast getirsin, karşınıza güzel insanları çıkarsın...

    ... Ve burdan herkese şunu demek isterim ki o çocukları ziyaret edin, bundan daha güzel bir mutluluğu bulamazsınız inanın ki. Sizin için çok basit ama onlar için çok büyük bir olay olacaktır bu...

    5|2
    0|0
    • haftanın 1 günü bile yetimhaneleri ziyaret etmek lazım.
      çocuklar ile oynamak lazım,
      ne kadar mutlu olucağınızı anlatamam...

    • Mutlu edebilmenin hazzına erilebilinecek en güzel yerlerden birisi... Onlardaki masumiyet, onlardaki o herşeye rağmen gülme çabası insanı dünya derdinden telaşından çıkarıp atıyor...

      Sonra kendini dışarı atıyorsun, bir an mutluluk seni şoka uğratıyor ve diyorsun ki '' Allah'ım insanlar ne haldeler biz ne halde, titriyorsun resmen... ''

      Bu kesinlikle acımak değldir, ama hep inanırırım ki merhamet bir insanın en vicdani en has duygusudur...

  • Ellerine sağlık ve de ne denir bilemiyorum helal olsun umarım bundan sonra her şeyin yolunda gider. Anlayamam ben seni o durumu yaşamayan insan anlayamaz biliyorum.

    0|0
    0|0
  • Ağladm be :( yetim bymek zor

    1|2
    0|0
  • 10 yıl kaldım yurtta ve yuvada. Şimdi ayrıldım orada. Çok özlüyorum şimdi orayı. :((

    1|3
    0|0
    • Benim 14 yılım geçti oradan çıkalı 4 yıl oldu ama hala sabah uyanınca herşey aynı olacakmış gibi hissediyorum nedense

    • geçmiş unutulmuyor..

    • Oradaki ortam hiç bir yerde bulunmaz. O yemekler, o çalışan personel, o koku, o banyo. Hepsi farklıydı. Sabah kalkıp okula gitmek, okulda hocanın bugün kahvaltıda ne yediniz demesi. Şimdi kapattılar kaldığım yeri. @adali91

  • Tşkler

    0|1
    0|0
  • Allah yardomcın olsun üzüldüm..

    0|1
    0|0
  • bende ıslah hanede kaldım 2 sene çok zor oluyor yanlız olmak biliyorum o acıyı allah kimseyi düşürmesin 10 11 yaşlarındaydım annem beni o lanet yere bıraktığında (bırakmak zorunda) kaldığında ağlıyordum ben bırakma diye sonra ne mi yaşadım 2 sene boyunca görmediğim şiddet kalmadı allah yolunu açık etsin bende yazayım dedim fakat bundan fazlasını yazamıyorum inan

    1|2
    0|0
    • yazmaya sayfalar yeter mi..
      özetini bile 3 saate yakın yazabildim.

    • ve o terkediliş varya o çok hani yalvarıyor insan bida yapmıcam diyor biri kolundan tutup içeri sürüklüyor işte hiç unutulmuyor malesef :(

    • o kötü anlar,
      iyi anlarımızın degerini bilmemiz için unutulmuyordur belkide..

  • O kadar zorluğa rağmen hayata tutunabilmeniz ne güzel. Bu güzel bir örnek aslında.

    1|3
    0|0
    • akılda kalır örnek olursa belki yetimhaneler vs boşalabilir diye düşündüm.
      ve inanın yazarken geçmişi hatırladıkça.
      gözyaşlar'ıma hakim olamadım.

    • İyi düşünmüşsün. En azından oradaki çocukların hislerine bir nevi tercuman oldun.

  • Erkekler Devam
    12
Yükleniyor...