Kapat

Erken Yaşta Anne Babası Boşanmış Çocuklar

Bir çocuk üzerinde nasıl etkiler bıraktığını öğrenmek istiyorum.Neler yaşadınız o dönemlerde,kaç yaşındaydınız? Sonrasında yaşamınızda sizi hangi yönlerde etkiledi?

Peki siz ebeveynler, boşanmak zorunda olduktan sonra çocuklarınız için ne ya da neler yaptınız? Çocuklarınız üzerinde nasıl değişimler olduğunu gördüğünüz?

Son olarak olası etkileri azaltmak adına neler yapmak lazım?

***Gizli dostum**** bu kapı sana da açık.Senin de düşünceleri merak ediyorum.


0|0
3|10

En İyi Kız Görüşü

  • zaten ayrılardı ama aynı evi paylaştılar ben belli bir yaşa gelene dek. evi komple ayırdıklarında 8 yaşımdaydım. keşke ben çok daha küçükken ayrılsalarmış diyorum şimdi. zira ondan önce kavgalar sırasında evde yaşanan şiddetten psikolojik anlamda olumsuz yönde etkilendiğimi düşünüyorum bir çocuk olarak. babam annemi dövmezdi, buradan bu anlaşılmasın. ama babam anneme tokat atıyorsa, annem de babamı tırnaklarıyla çizer, terlik fırlatırdı mesela. böyle de psikopat bir ailem var :D neyse. insanlara karşı hep güven eksikliği duydum. birine yüzde yüz güvenmekte zorlandım hep. temel kaynağının bu olabileceğini düşünüyorum. insan en çok en sevdiğini, güvendiğini incitiyorsa hayatta, o zaman incinmemek adına sevmek, güvenmek isteyemeyebiliyorsun. yüzeysel şeyler yaşıyorsun hep teslim olmadan. sonradan aştım ama bu tarafımı, en azından büyük oranda ve aşık oldum. şu an mutlu bir ilişkim var. ve kendi yaşadıklarım doğrultusunda ileride birgün çocuğum olduğunda daha mantıklı kararlar alabileceğime inanıyorum. hata yapmak insana mahsus elbette ki ebeveyn olarak hatalarım benim de olacaktır. ama sadece kendi yaşadıklarım doğrultusunda değil, çevreden gördüklerimi de gözlemleyerek tecrübe edindiğim için birçok konuda bilgili olduğumu ve hata payımın düşük olduğunu düşünüyorum. hayat mahçup etmesin diyelim :)

    2|1
    0|0

Senin görüşün var mı?

0/2000

Gönder
Sponsorlu

Erkekler Ne Diyor 10

  • Boşanmaları bilmem 3 yasımda iken babam vefat o sekilde geldik bu yaşa işte

    1|0
    0|0
    • Allah rahmet eylesin.peki seni olumsuz etkileyen durumlar oldu mu?

    • Hepsini Göster
    • o daha da küçükmüş o zaman.

    • Ne olacağını bilemezsin ama iyi olmayacaktır çocukluk dönemi birr çok bakımdan

  • boşanmalarda çocuk etkileniyor kesinlikle.

    tanıdıgım bir çocuk var, boşanma sürecinde çok yıpranmış. psikolojisi bozulmuş, hatta beyin sıvılarına zarar vermiş. ilaç kullanıyor ama çok tuhaf bir çocuk

    lisede vardı boşanmış ailenin çocugu, o da aynı şekilde sıkıntılıydı çok, baya da zenginlerdi

    keşke insanlar biraz da tahammüllü olsalar da boşanmalar olmasa

    1|0
    0|0
  • İnsanda istenmeyen psikolojik etkiler bırakıyor...

    Ailem ben 14 yaşımdayken boşandı ondan öncede yıllarca kavga-tartışma vardı, biraz asosyalleşmeye başladım, sinirlerim kolay yıpranır hale geldi falan ama kendimi topladım sayılır, biraz savaşçı ruhlu biriyim bir problemim varsa üstüne giderim...yalnız çocuk zayıfsa durum vahim

    1|0
    0|0
  • Allah kimsenin basına vermesin yaşamadım ama çevremden gördüm düşman basına vermesin

    1|0
    0|0
  • Anne babası boşanan değilde anne babası olmayan insanların psikolojileri boşananlara oranla daha sağlam.

    2|0
    0|0
  • allah kimseye yaşatmasın var öyle arkadaşlarım çok sıkıntı çekmişler

    1|0
    0|0
  • Ben doğmadan önce yani aylıkken boşanmışlar. ben hiç zorluk çekmedim şahsen. ama annem adına zor zamanlardı..

    1|0
    0|0
  • ben böyle bişey yaşamadım ama yaşayan bir arkadaşım vardı,aslın çok açmaya gerek yok, duygusal yönden ya da manevi yönden diyelim yarımlar , asla bu yönden (belki evlenirlerde eşleri bunu kapatırsa bilemem) normal bir çocukluk ya da gençlik geçirenlerle eşit olamıcaklar, çok yakın arkadaşınsa bu kişi gözlerinin içinden anlıyosun nasıl bir ruh halinde oldugunu, Allah kimseyi anasız babasız büyütmesin

    0|0
    0|0
  • komşumu hatırlıyorum tek kızları vardı ortaokul son da ayrıldılar kızı baya etkiledi

    0|0
    0|0
  • Öyle olan arkadaşlarım vardı. Çok zor gerçekten.

    0|0
    0|0
Sponsorlu

Kızlar Ne Diyor 2

  • Çevremden gördüğüm kadarıyla izlenimlerimi paylaşmak isterim..

    Hep bir yanın eksik kalır, eksik kalan yerlerin zamanla daha da azalır. Azaldıkça o boşluğa alışırsın, zamanla benimsersin fakat o boşluğun daima boş kalacağını da bilirsin. Yerine bir şey koymak istemezsin, çünkü bilirsin yerine geleceklerin ya eksik bırkacağını ya da boşa vaktini harcadığını..

    Alışıyorsun zamanla da, arada heyecanını, hününü, mutluluğunu, zaferlerini koşarak anlatmk istediğin anlar oluyor. O anlarda ya kendine anlatıyorsun, ya içindekileri dağınık bırakıyorsun. Birikiyor hepsi, azar azar, biraz biraz...

    En kötüsü de, çevrendekilerin o açılmamış boşluklarıyla etrafında mutluluk dağıtmaları yakıyor canını. Kıskanmak değil bu, öfke hiç değil. Olması mümkün iken olması zor olan. Belki de sürekli ertelenen...

    1|1
    0|0
  • bu benim sorum işte.. çok zor bir süreç anlatsam galiba kelimeler eksik kalacak. çok zor tek diyebildiğim bu..

    1|0
    0|0
Yükleniyor...