Hiç birini unutmak zorunda kaldınız mı ? Hislerimi okuyup yorum yaparsanız sevinirim

Çok sevdim be ardadaşlar herşeyden çok sevdim sebebsizce tertemiz sevdim . Herzaman yanında oldum sonsuz değer verdim . Kalbimin sahibiydi. Ama ne oldu sonunda sebebsiz yere ayrılık noktasına geldik onun ne istediğini , beni isteyip istemediğini bilmediği için bitme noktasına geldi bir senelik ilişkim.

Ne olcak benim bu durumum bilmiyorum o kadar çok seviyorum ki kıyamıyorum bitaneme bana çektirdiği acılar için laf bile söyleyemiyorum :(

Bu şiir beni bitiriyo hislerime tercuman oluyo :(

Hiç, bir insanı unutmak,

bir insandan vazgeçmek,

bir insanı hayatından sonsuza kadar çıkartmak zorunda

kaldın mı hiç?

Hani ölmüş gibi,

hani uzatsan da elini tutamayacağını bilmek gibi,

her an kapından içeri gülümseyerek gireceğini bekleyip

ama aslında hiç gelemeyeceğini de bilmen gibi.

Ne zor şey değil mi ölmediğini bilmek,

ama ölmüş gibi ulaşılmaz olması artık o insanın sana,

ne kadar katlanılmaz bir gerçek değil mi

sen hala bu kadar sevgili iken?

Özlemek,

bu kadar özlemek,

etini kemiğini yakarcasına özlemek…

çok kötü değil mi?

Bu kadar özleyip onu görememek,

ona dokunamamak,

onu işitememek,

artik sonunun “Pi” hali değil mi? Biliyorsun değil mi?

Ne kadar umutsuz bir arayıştır o,

kalabalık caddede geçen binlerce yüze bakmak

belki bir kez daha görebilmek için o yüzü,

belki biraz önce geçti bu kaldırımdan diye düşünmek,

belki şu an arkamda yürüyen insanların içinde bir yerde demek,

belki şu an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar yaşamak,

ne zordur değil mi?

Ne kadar eritir insanı farketmeden.

Sen de biliyorsun değil mi bunları?

Bir sinema koltuğunda sen de iki kişi gibi oturdun mu hiç?

Hiç iki kişi gibi zevk aldın mı bir konserden yalnız başına?

Güzel bir kafe keşfettiğinde,

güzel bir film seyrettiğinde,

güzel bir şarkı dinlediğinde,

güzellikleri oranında eksik kaldıklarını hissettin mi

paylaşamadığın için onunla.

Bir barın kalabalığında hiç yarım vücudunla sallandın mı ortada?

Hiç iki kişilik beyninle yarım insan olabildin mi?

Baktığında aynana sadece yüzünün bir yarısını gördüğün

oldu mu hiç?

Sana hayatındaki en büyük yoksunluğu yaşatandan

nefret edemediğin zamanlar oldu mu hiç?

Gözünün içine baka baka kolunu, bacağını kesen bir insanın yüzüne

sevgi dolu bir gülümseme ile bakabildiğin zamanlar

oldu mu hiç?

Hayatta inandığın bütün değerlerini altüst eden birisine

aşk şiirleri yazabildin mi?

Onu içinde korumanın seni yok etmek olduğu zamanlara

feda oldun mu hiç?

İçinde ağlayan çocuğa umut şarkıları söyleyemediğin,

özlemini,

susuzluğunu,

açlığını gideremediğin zamanlar oldu mu hiç?

Kanayan yarasını gördüğün,

ama merhem olamadığın zamanlar.

Gücünün,

hani o tanrısal gücünün,

bir çocuğun ağlamasını susturamayacak kadar olduğunu

gördüğün zamanlar

oldu mu hiç?

Hiiiiiiiç…

Hiiç…

hiç…

bir hiç…

Peki siz birini unutmak zorunda kaldınız mı ?


0|0
3|4

En İyi Erkek Görüşü

  • Sanırım Dünyanın kanunu bu,bir insanı seversin ve ona kendinden fazlasını verirsin;ama nedendir bilinmez o insan öyle bir bırakıp gider ki seni daha doğrusu geriye koskoca bir boşluk bırakıp gider demeliyim çünkü sen ona tüm ''Herşeyini'' vermişsindir gitmeden önce,o ise ayrılmadan hemen önce ''Herşey'' için teşekkür eder,çünkü bilir alacagı ''Herşeyi'' son kuruşuna kadar almıştır artık...ama birşeyi unutmuştur...Seni o boşluklarda,yapayalnız bırakmıştır...nefes alamazsın,gülemezsin,gözlerinden bir-an olsun yaşlar eksik olmaz,ağlarsın sessizce,kaçarsın biryerlere çünkü istemezsin seni ağlarken birilerinin görmesini,lanet okursun kendine...ama giden dönmez,içindeki yangınla yokup olup kavrulursun..çöle döner yüreğin,denizleri getirseler ıslanmaz...susamışsındır acılara,avuç avuç içersin ayrılıgın zehrini...ama ölmezsin,çünkü her acıda bin defa ölmek vardır,ayaklarının titremesi vardır yollarda yürürken...sonra haykırışların vardır içinde susturamadıgın...titremelerin vardır sonra... yüreğin yanarken,gözyaşlarının soguklugu ile vücudunun titremeleri vardır...gelir düğümlenir de bogazına her yutkundugun lokma,birşey yapamazsın...sonra alışırsın karanlıklarda yaşamaya,önce gece olmasını beklersin ama yetmez,yetinemezsin...kanarsın her adımda ve dökülür kanlar yüreğinin kabuk tutmayan yaralarından...sonra sararsın;ama yaralarını değil...Sevdiğin insanın geride bıraktıgı ve Senin bile tanıyamayacagın o cesedi...unutuyorum ama bende...herşeyi...herkesi...hatta SENİ BİLE UNUTUYORUM...

    0|0
    0|0

Kızlar Ne Diyor 3

  • evet ben iki yıllık güzel bir ilişkinin sonunda içim yanarak,istemeye istemeye onun gidişini izledim:( bir anda oldu her şey.şoka girdim.gitme dedim ve gitti.o gidince ben öldüm ve yeni birisi oldum.sonra yine ulaştı ama ondan nefret ettim ve hayatımda arkadaş bile kalmadan sktirip gitmesini söyledim:( bana bu acıyı yaşatmasını hiç unutmuycam ama onsuzken de hayatıma iyi güzel insanlar giriyo.hayat devam ediyo.oda zamanla tamamen tarih olucaktır.kolay olmayacak ama sonsuza kadarda sürmez emin ol;)

    0|0
    0|0
  • zamanla geçiyo yapıcak birşey yok

    0|0
    0|0
  • evet kaldım.

    0|0
    0|0

Erkekler Ne Diyor 3

  • Zaman herşeyin ilacı diyorlar ya evet.. herşeyin ilacı ama en acı vereni de o...

    bekle olgunlaşacaksın ve kimi sevmen gerektiğini öğreneceksin.Herkez seni teselli edecek bir kulağından girecek diğerinden çıkacak. sonra arkana bir bakıcaksın ulan ne gereksiz bişey yapmışım dickesin.. zaman bırak dostum.

    unutma, unutmak diye bişey yok alışmak var...

    0|0
    0|0
  • unutmak diye bişey yoktur insan sadece alışır. alışdımmı?

    evet.

    not: soruları bu kadar uzun sorma )

    0|0
    0|1
  • unutamazsın .bazen bir şarkı bile düşürür aklına yeniden ,hüzünlenirsin.unutulmazzz

    0|0
    0|1
    • açıkçası çoğu şarkıda onu buluyorum

    • Hepsini Göster
    • onluda onsuzda olmuyo ...

    • eksileyene gelsin.onun nezdinde unutamayanlara gelsin link

Yükleniyor...