Birini suçlamak üzere ileri uzattığın elinin üç parmağının seni gösterdiğini unutma.!

Hayatımız hep birilerini suçlamakla geçmiştir. Hatayı yaparız ama o hata hiçbir zaman bizim olmamıştır. Hep karşımızdaki kişi suçludur. Örneğin sigaraya başlarız başlamamızdaki gerekçemiz arkadaş ortamıdır. Kendi irademizle bağlantısı yoktur gerçekleştirdiğimiz eylemin. Bekaretini kaybeden bir kız çıkar ortaya beni evine çağırdı kandırdı bekaretimi aldı ve şimdide ortada bıraktı der. ( eee kardeşim evine çekirdek çıtlamaya çağırmıyor ya adam seni yaratma o ortamı yapacağın şeyden pişmanlık duyacaksan.) Eylemlerimizi gerçekleştirirken özgür değilmiyiz? Zorla kimse kimseye bir şey yaptıramaz değil mi? Doğru bizim doğrumuzda, yaptığımız hata... Neden sahiplenmiyoruz?

Güncellemeler:
teşekkürler arkadaşlar. Doğrularınızın yanlışlarınızdan fazla olması dileğiyle...
 

Cevabın Var mı?

0/2000

Gizli Kullanıcı paylaşımına izin verilmiyor

En İyi Cevap

  • lisedeyken ilkay kasatura'nın şimdi adını hatırlayamadığım bir kitabını okumuştum. orada 'sadece aciz insanlar sorumluluklarını kabullenmektense başkalarının üzerine yükler' gibi bir söz vardı: kelimesi kelimesine böyle olmayabilir ama tam olarak bunu anlatan. tam da sürekli başkalarını suçlayan biri olarak çok etkilemişti beni ve ondan sonra her yüzleşmem gereken olayda bunu hatırlattım kendime.

    reddetme, inkar etme veya suçu bir başkasına atma çok tipik bir kaçınma dürtüsü; gel gör ki insan o anda o stres kaynağından kurtulduğunu sansa da aslında her şeyin farkında olan bilinçaltı, sürülen bu sahtelik çamuruyla bulaşık bir hale gelip sıkıntıyı hepten çapraşık biçimde saklamaya devam ediyor. oysa bir kez gerçek bir çarpışmayı göze alıp sorumluluğu aldığında insan, o anda çok bunalsa bile olayla ilgili olarak yüreği ferah olacağından tertemiz bir dimağ ile yoluna devam ediyor: o olay yaşandığı yerde kalıyor ve bitiyor yani, sürekli olarak içinde taşıyıp kendine gereksiz yük etmiyor.

    yetişkin ile erişkinin en büyük farkı belki, kendi sorumluluğunu hak ettiği ağırlıkta -ne gereğinden az ne de çok- kaldırabilmek.

Erkekler Ne Diyor 4

  • Kabullenmek istemiyoruz ama ben bir hata yaptıysam bunu kendim üzerime alır ve kendimi eleştiririm.

  • meslegim savcılık ise, fıstıkçı şahap'ı suçlamam lazım. Finanscıyım ama dünkü yanlış teorimin, bugün yanlışlini görüp, yarın nedenini açıklayan model geliştiririm.

  • Şöyle bir söz vardır: Suçu gelin etmişler, kimse güvey girmemiş. Tamam suç kötü bir şeydir ama biz insanlar mükemmel miyiz? Her şey insanlar için. İyilik de, kötülük de, suç da sevap da... Sonuçta utanılacak bir şey değil hatalarımızı kabul etmek. İyilişmek ancak anlamayla gerçekleşir ve anlamanın ilk adımı kabuldür bence. Bu sayede, hatanın bizde olduğunu anlarsak bir daha tekrarlamamaya çalışırız. Çoğu zaman da suç bizdedir zaten düzgün bir şekilde olay irdelediğimizde. Herkes dünyanın kötüye gittiğini kabul eder ama kimse kendinin kötüye gittiğini kabul etmez. Milyarlarca insan var bize sıra gelene kadar ne kötüler ne suçlular var der durur insanoğlu. Bencillik mayamızda var çünkü. Suç ve bencillik de el ele yürüdğü için suç her çağda değişik ve kendini yenilemiş biçimlerde şekil bulacaktır, Yani tabii ki eylemlerimizi gerçekleştirirken çoğu kez özgürüz ama ne yaparsak yapalım hatalı olanın biz olamayacağını "artık bildiğimiz için" elimizin üç parmağı gibi çoğu kişinin hatayı bizde bulması bizi hiç rahatsız etmeyecektir.

    .

  • Evet çoğu insan kendi hatalarını görmez veya görmek istemez.

    Bir insanın hayat prensiplerinde hatalarını kabul etmek te olmalı.

    Kendi yanlışlarını görürsen bir daha aynı hatalara düşmez bir insan o yüzden yanlışlarını kabul etmeliler.

Kızlar Ne Diyor 5

  • Zaten bir de şöyle bir durum var; "Sana benzemeyen hiç kimse hayatında değildir."

    Sinirin karşındakine değil belki kendinedir :)

  • Bu konuda kendime barışığım çok şükür.

  • ben kimseyi suçlamıyorum valla bütün hata benim:(

  • önemli olan o altta kalan parmakları farkedebilmek... ama olaylara objektif yaklaşabilen çok az kiş var...

  • Yaptığımız hataların sorumluluğunu kaldıramadığımızda ve vicdanımıza hesap veremediğimizde sanırım ilk yaptığımız şey karşı tarafı suçlamak oluyor .Hatayı kabul edebilmek ve ders çıkarabilmek , iyice düşünüp hareket etmek , konuşmak en güzeli ...

Yükleniyor...