Zevk iradeye bağlı değildir. Tıpkı sevgi gibi mi?

Bu adamın mantalitesi de uyuyor işte. Benimle aynı hızda, önümden yürüyen bu insan tüm varlığıyla uykuya dalmış. Bilinçsizce yürüyor. Uyuyor, çünkü hepimiz uyuyoruz. Hayat bütünüyle düştür. O da bilinçsiz halde yaşıyor. Ne yaptığını, ne istediğini, ne bildiğini kimse bilmiyor. Yazgı’nın büyümeyen çocukları olarak, hayatı uyuyoruz. İşte bu yüzden, bu duyguyla düşündüğümde, çocuksu insanlığa, uyuyup kalmış toplumsal yaşama, hepimize ve her şeye karşı içimde sonsuz, şekilsiz bir sevgi uyanıyor.

Şu an içimi saran, sonuçları ve amaçları olmayan, çıplak bir insan sevgisi. Acılı bir şevkat duyuyorum, bizi seyreden bir Tanrı’nın duyacağı cinsten. İnsan denen şu zavallılara, insanlık denen şu zavallı, tuhaf yaratığa yegane bilinçli varlığın şevkatiyle bakıyorum. Ne yapıyor bu kadar insan ?

Ciğerlerdeki basit nefesten başlayıp şehirlerin kurulmasına, imparatorlukların sınırlarını surlarla çevirmesine dek hayata dahil olan tüm koşturmacayı, tüm niyetleri, bir gerçeklikle başka bir gerçeklik arasında, Mutlaklığın bir günü ile bir başka günü arasında varolan, kendinden menkul bir uyuklama hali, düşe ya da uykuya benzeyen şeyler olarak tahayyül ediyorum. Ve soyut bir anaç varlık olarak, o uykunun içinde toplanarak bana ait olmuş çocukların üzerine eğiliyorum geceleyin; iyi, kötü ayırt etmeden. İçim sızlıyor, sonsuz bir varlık gibi büyüyorum...

------------------------

Bir kişiyi görmeden sevmek -internet üzerinden karakteristik olarak- gerçek sevgi diye sayılabilir miydi? Sevgi bütünleyiciydi zannediyorsam, ve bu yarı his -tek bir alanda gidilen aşırı düşkünlük- sevgiyi tamamen görüntü olarak da kaplayabilir mi?


0|0
2|0

En İyi Kız Görüşü

  • Sevgi garip bir şey aslında.

    Çoğu zaman inanılması zordur. Her iki taraf için de...

    Bak sana ne anlatacağım...

    Bir süre önce biriyle tanıştım. Dediğin gibi internet üzerinden.

    Çok saçma bir tanışma oldu.

    Çok gereksiz bir olay sonucu oldu tanışmamız.

    İkimiz de önyargıyla yaklaştık başlarda.

    İkimiz için de her şey garipti.

    Birbirimize zıt değiliz. Ama farklıyız.

    Herkesten... Her çiftten...

    Belki onunla bir çift bile değiliz

    -Yani insanların anladığı anlamda...-

    Belki birbirimizi tamamlayamıyoruz uzaktan.

    -Gerçekten uzağız.-

    Belki bu durum en çok güvensizlik olarak dönüyor bize.

    -Çoğu zaman ben suçlu oluyorum.-

    Ama herkes gibi değiliz. Kendi doğrularımız var.

    O beni hayrete düşürüyor hala.

    Hala heyecanla mesaj bekliyorum liseli kızlar gibi. -Liseli halim gibi.-

    Bazen de korkutuyor beni.

    Sorguladığı şeylerle...

    Hep daha fazlasını bekleyen cümleleriyle...

    Beni böyle kabullenemeyişi ile...

    Sevgi olarak ne sayılır bilmiyorum.

    Ben mutluluğu bulup bir daha kaybetmemeye çalışıyorum.

    Kendi sınırlarımla...

    0|1
    0|0

Kızlar Ne Diyor 1

  • İnsan severse ciddi anlamda görüntüyü de kaplayabilir.görse birşey değişmez.

    0|0
    0|0

Erkekler Ne Diyor 0

Erkekler görüş yazmamış.

Yükleniyor...