Pop müzik kendini tekrarlamıyor mu?

Arkadaşlar aranjör ya da başka birşey değilim ama pop müzik kendini tekrarlamıyor mu artık sanki hep aynı alt yapı dıp tıs dıp tıs üstüne kafiyeli şarkılar felan kaliteli müzik azaldı sanki. Tabi buda göreceli bir kavramdır bakın iyi ya da kötü demiyorum kendini tekrarlamıyor mu diyorum yoksa her yaz 1-2 hit parça çıkıyor ama benim söylemek istediğim o değil.


0|0
2|8

En İyi Kız Görüşü

  • Benim kafadan bir bacım.

    Ayni dusuncelere sahibiz. Bugun 90ların en vasat sarkisindan daha iyi bir pop sarki cikmiyor.

    Serdar Ortac ve Demet Akalin sektorun iki lideri.. oradan anla sen kaliteyi...

    Serdar Ortac'in bir sarkisinin sozlerini al baska bir sarkisinin muziginde soyle sozler birebir oturur.

    0|1
    0|0

Erkekler Ne Diyor 8

  • Eski topraksın belli.

    Nitelik o denli ayağa düştü ki müzikte. Nostaljiye sığınma ihtiyacı, hiç olmadığı kadar yoğunlaştı ve her geçen gün büyüyor. Nostalji merakı, bunalım kültürünün bir sonucu değil mi zaten. Geleceğe duyulan güvensizlik ve kriz/memnuniyetsizlik ortamlarında, ümitsiz bireyler geçmişe sığınır. Orada bir şeyler (dayanak) arayabilir. Geçmiş ve kültürü, onlarda bir nevi sağaltıcı etki yapar. Thomas Eliot ve Ezra Pound, herhalde en uç örnekleriydi.

    Her şey kısa vadeli düşünülüyor. Post-modernizmin "kullan-at" eksenli tüketim mantığı, sanatı büsbütün metalaştırıp içeriksizleştiriyor. Tekrarlıyor hissi de içeriğin yitmesinden.

    Tabii bir de şu coverlar var; ondan da bahsedelim. Yaratıcılık olmayınca eskilerin ipine sarılıyor, yeniden yorumluyorlar. Bazen iyi işler çıksa da... Bu, bir nevi kişiliksizleştirmeye hizmet ediyor. David Harvey'in Postmodernliğin Durumu'nda dediği gibi: "Tarihsel miras sanayii, şimdiki hayatımız ile geçmiş arasına sığ bir ekran çeker." Çetele, içeriksiz tarih romanlarına ve yeniden restore edilen tarihi yapılara (hemi de barlı, restoranlı) dek genişletilebilir. Tarihi/geçmişi yeniden dizayn ederken, sırtından kar da elde ediyorsun.
    Kültür ve sanat da, sonuçta siyasal/toplumsal yapıdan bağışık değil. Bir paranın iki yüzü.

    Buradan çıkan sonuç: Post-modernizmin, "şimdi"ye / tüketime ve "an"lık hazza odaklanıcı gel-geç anlayışının, müziği de istila edişi... Anlık hedonizmin peşinde, zamanın parçalanması da insanı bütünlüklü bir geçmiş/gelecek bağlamından, neden-sonuç ilişkisi kurmaktan koparıyor. Bireyci, tüketim canavarı, "yek kalıp" kişilere dönüştürüyor. Müziğimiz de haliyle o oluyor.

    >>> thenighttonight, sevgili can kız. Bilmiyorum okudun mu? Murat Meriç imzalı POP DEDİK. Alanındaki en iyi kitaplardan biridir. Naim Dilmener kitapları da var gerçi ama bu kitabın yanında sönük kalıyor. Murat Meriç, Türkiye'de pop müziğin gelişimini, dünü-bugünü-yarınını ilmek ilmek dokumuş. Beğenmişsindir ya da beğeneceksin.

    0|0
    0|0
  • evet Hande Yener soru soruyor :D hoşgeldin hande , 2015 albümü çıkarmıyor musun :>)

    0|0
    0|0
  • eskiler daha güzeldi (yabancı)

    0|0
    0|0
  • Hep aynı evet

    0|0
    0|0
  • kanks zaten cogu calinti ozellikle sinan akcil hande vsvs bunlar ne bilsin muzik yapmayi trde ya paran ya tipin yeter

    0|0
    0|0
  • bu memlekete bir sezen bir serdar birdaha zor gelir.

    0|0
    0|0
  • rock dinle rock

    0|0
    0|0
    • burada hani rockcıyım popu kötülüyorum gibi olmasın hepsini dinliyorum death metalde dinlerim Türk sanat müziği de ama pop müzik ritimleri faan artık tekrarlıyor gibi geldi kendini.

    • bilemicem hanımefendi hiç dinlemem pop

  • Tekrarlamıyor

    0|0
    0|0

Kızlar Ne Diyor 1

  • kesinlikle katılıyorum hepsi birbirine yakın ezgiler sözler yakın ne varsa eskilerde var

    0|0
    0|0
Yükleniyor...