Kitap yazıyorum, giriş nasıl olmuş sizce? Vaktinizi ayırıp bakabilir misiniz lütfen?

Gökyüzü karanlıktı. Sokak lambaları geceyi aydınlatıyordu, onun yüreğini aydınlatmaya yetmiyordu. Gülbahar’ın yüreğinde sonbahar yaşanıyordu bu gece. Bu gece yağmur onun için yağıyordu. Acısına ortak olup gözyaşlarını saklamasına yardımcı oluyordu. Yağmurla beraber hayallerinin, düşlerinden arındığına şahitlik ediyordu. Her bir hayal kırıntısı eriyip giderken, kör bir hançer bağrına saplanıp nefesini kesiyordu adeta. Gülünce yüzünde bahar çiçekleri açan Gülbahar’ın, gözlerinden yanaklarına sonbahar süzülüyordu bu defa. Ayakları sitem ediyordu oradan gitmek için. Fakat gözleri asılı kalmıştı, sevdiği adamın bir başka kadına dokunuşunun manzarasına.

Daha bu sabah saçlarında dolanan eller, bir başkasının kalçalarında geziniyordu. O dokundukça kalbi bin bir parçaya bölünüyordu. Bir adım attı Gülbahar. “Neden?” diye boğazını yırtarcasına haykırmak istedi, hayallerinin katiline. Yapamadı. Attığı adımı geri çekip arkasına bakmadan uzaklaştı, ruhunu orada bırakarak.

Sabah uyandığında sevdiğinin nefesini yüzünde hissedecekti. Ona kahvaltı hazırlayacak, gül reçelini masadan eksik etmeyecekti. Uyandırmaya kıyamayacaktı, belki dakikalarca onu izleyip çayı soğutacaktı ama fark etmeyecekti bile. Erkeğinin ailesi için çalıştığını bilecek, o gelene kadar en sevdiği yemekleri yapıp özlemle bekleyecekti eşini. Sevdiğinin kokusunu kendine ninni edecekti, göğsünde sarılıp uykuya dalarken. Hayalleri vardı Gülbahar’ın. En acısı da gerçek sandıklarının bile hayal olmasıydı…


0|0
36

Senin görüşün var mı?

Erkekler Ne Diyor 5

Kızlar Ne Diyor 3

Yükleniyor...